Orang yang tidak syirik maka dia pasti masuk surga, meskipun berzina dan mencuri

Imam Muslim : 1654

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبٌ أَمْسَى ثَالِثَةً عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا دِينَارًا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا حَثَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهَكَذَا عَنْ يَمِينِهِ وَهَكَذَا عَنْ شِمَالِهِ قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْأَكْثَرِينَ هُمْ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي قَالَ سَمِعْتُ لَغَطًا وَسَمِعْتُ صَوْتًا قَالَ فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَ لَهُ قَالَ فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَّبِعَهُ قَالَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ فَلَمَّا جَاءَ ذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ قَالَ فَقَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ

Беҙгә [Яхъя бин Яхъя] һәм [Әбү Бәкер бин Әби Сәйәбә] һәм [Ибн Нумайр] һәм [Әбү Ҡурайб] улар барыһы ла [Әбү Мөғәвиә] - [Яхъя] әйтте- беҙгә [Әбү Мөғәвиә] [Әл Әбүәси] [Әл Әбүәсиҙән] [Зәид бин] әйтте; Бер кис, мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән ҡара ҡаялы ерҙә йөрөп, беҙ Ухуд ҡалҡыулығына ҡарап торҙоҡ. Ҡапыл Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мине саҡырып алды ла: «Эй, Әбү Дзар», — тине. Мин: «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе», — тип яуап бирҙем. Ул: «Әгәр ҙә Ухуд ҡалҡыуы минең өсөн алтынға әйләнһә, өсөнсө көндө алтын ҡулымда һаман бер динар булһа, бурыс түләргә әҙерләгән бер динарҙан башҡа, был мине бәхетле итмәҫ ине», — тигән. Әммә мин Аллаһ ҡолдарын саҡырырмын, һәм мин уларға әйтермен - ул уларҙы алға, уңға һәм һулға ырғытҡанда, уларҙы бүлгән кеүек - — Шул арала беҙ атлауҙы дауам иттек, шунан ул мине тағы ла саҡырҙы: — Эй, Әбү Дзар! Мин: «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе», — тип яуап бирҙем. Ул әйтте: «Майлыҡҡа бай булғандар һуңынан Ҡиәмәт көнөндә ярлылашасаҡ, тик: «Был, был -малдарын бүлешегеҙ, тәүге пәйғәмбәрҙәр кеүек», - тигәндәрҙән башҡа. Шунан Әбү Дзар дауам итте; Шул арала атлауыбыҙҙы дауам иттек, ҡапыл ул мине тағы ла саҡырҙы: «Эй, Әбү Дзар, бында ҡал, мин ҡайтҡансы». Шунан күҙемдән юғалғансы атлап китте. Күп тә үтмәне, шау-шыу ишеттем, бәлки, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең бәләһе кисергәндер, тип уйланым. Ә мин дә уның артынан эйәрергә ниәтләнем. Тик мин ҡайтмайынса бер ҡайҙа ла китмә, тигән бойороҡтары иҫкә төштө. Шуға күрә мин уны көтөп кенә торам. Ул килгәс, ишеткән шау-шыуҙы һөйләп бирҙем. Шуға күрә ул: «Был Ябраил, миңә килгән», — тигән. Йәбрил әйтте: «Һинең халҡыңдан кем дә булһа Аллаһҡа бер нәмәгә лә тиңдәш тотмайынса үлһә, ул һис шикһеҙ ожмахҡа инәсәк», — тине. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һораған: «Зина ҡылып, урлашһа ла?» Йәбрил: «Эйе, зина ҡылып, урлашһа ла», — тип яуап бирә.