Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Ahmad : 20385

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً وَنَحْنُ نَنْظُرُ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا ذَاكَ عِنْدِي ذَهَبًا أُمْسِي ثَالِثَةً وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا دِينَارًا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا وَحَثَا عَنْ يَمِينِهِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَسَارِهِ قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الْأَكْثَرِينَ هُمْ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا وَحَثَا عَنْ يَمِينِهِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَسَارِهِ قَالَ ثُمَّ مَشَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَمَا أَنْتَ حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ حَتَّى تَوَارَى عَنِّي قَالَ فَسَمِعْتُ لَغَطًا وَصَوْتًا قَالَ فَقُلْتُ لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَضَ لَهُ قَالَ فَهَمَمْتُ أَنْ أَتْبَعَهُ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَهُ لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى جَاءَ فَذَكَرْتُ لَهُ الَّذِي سَمِعْتُ فَقَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ

Һөйләне беҙгә [Әбү Мөғәүиә] беҙгә [Әл-Әл-Ғәмәси] [Зәйед бин Ваһабтан] [Әбү Дәр]ҙән һөйләне: «Мин пәйғәмбәребеҙ менән бергә Харра Мәҙинәлә - күп ҡара ҡаяларлы урында - йөрөп йөрөгән инем, төндә, беҙ Әхүд тауын күрҙек, ул әйтте: Мин: «Һинең саҡырыуыңды үтәйем, эй, Аллаһ илсеһе», — тип яуап бирҙем. Ул: «Әгәр ҙә үҙемдеке кеүек тау ҙурлығында алтын булһа, өс төн өйөмдә төн үткәрһәм, унан бер динар булһа, бурысымды түләргә әҙерләгән бер динарҙан башҡа, миңә оҡшамаҫ ине. Шунан һуң мин уны Аллаһ ҡолдарына былай һәм былай тип әйтермен». -Ул һуңынан ҡулын тотоп күрһәтте, һуңынан уны уң, алғы һәм һул ҡулына бирҙе-. Әбү Дзар әйтте: «Шунан һуң беҙ кире атланыҡ, пәйғәмбәребеҙ шунан: «Эй, Әбү Дзар, ысынлап та, күп булғандар Ҡиәмәт көнөндә аҙ буласаҡ – ярлы буласаҡ, былай, былай һәм былай тип әйткәндәрҙән башҡа!» -Ул һуңынан ҡулын тотоп күрһәтте, һуңынан уны уң, алғы һәм һул ҡулына бирҙе-. Әбү Дзар: «Шунан һуң беҙ ҡайтып киттек, Пәйғәмбәребеҙ шунан: «Эй, Әбү Дзар, һин мин килгәнсе бында көтөп тор», — тигән. Әбү Дзар һүҙҙәрен дауам итте: «Шунан ул минең күҙ алдымдан юғалғансы китте, шунан мин бер-береһе менән үрелеп барған көслө тауыштар ишеттем, әммә уларҙы аңлай алманым». Әбү Дзар әйтте: «Шунан мин үҙемә әйттем: «Мин өмөт итәм, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тиҙҙән күренәсәк», ысынында мин уның артынан барырға теләнем, әммә мин уның һүҙҙәрен иҫкә төшөрҙөм «һеҙ бәхетле булмаясаҡһығыҙ, тик мин һеҙгә килгәнсе», шуға күрә мин көтөп торҙом, тик ҡасан ул килде, мин уға яуап бирҙем: «Мин уға яуап бирҙем». Джибрил Ғәлейхис сәләм, ул миңә килеп, 'кем Аллаһҡа бер нәмәгә лә тиңдәш итмәйенсә үлһә, ул ожмахҡа инә'', тине. Мин шунан: «Зина ҡылып, урлашһа ла?» Ул: «Зина ҡылып, урлашһаҡ та», — тип яуап бирҙе.