Nabi membantah anggapan terhapusnya pahala Amir bin Al-Akwa' yang gugur oleh pedangnya sendiri, dan menegaskan ia memperoleh dua pahala

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَبْدُ اللَّهِ ابْنَا كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالًا شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَرْتَجِزَ بِكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلَا اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقْتَ فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَافَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ هَذَا قُلْتُ أَخِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًاقَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ

Dopo vênus informât [‘Amr bin Sawwad], al disè; al à ripuartât a nô [Ibn Wahb], al à dit; al veve ripuartât a me [Yunus] di [Ibn Shihab], al disè; al à ripuartât a me [Abdur Rahman] e [Abdullah] fi di Kab bin Malik, che [Salamah bin Al Akwa’] al à dit; In timp de vuere di Khaibar, me fradi al scombatè in maniere fuarte cul Rasulullah, daspò la sô spada e si voltà cuintri di lui e lu copà. Dopo i compagns dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a discuterin di cheste materie, e a si lamentarin di jê; Ou…. .al jere un om che al murì dal so fusil. Salama al disè; alore il Rasulullah al lassà Khaibar, alore o ai dit; O Messazîr di Allah, mi permetarès di recitâ poesie cun te? Po dopo, il Rasulullah al à permetût. Alore Umar bin Al Khathab Radliallahu Anhu al disè; condividi ce che tu âs di dî. Cussì o cjantà une poesie; Par Allah, se nol è Allah, no ricevarìn la vuide, no daran la shadaqah, e no prearìn. Alore il Rasulullah al disè: ‘Tu âs reson’. Duncje mandâ jù la calme a nô, fermâ i nestris pîts cuant che o cjatìn il nemì, e i politeiscj a àn trasgressât cuintri di nô. Cuant che o ai finît la mê poesie, al à dit: “Cui al à dit chest?” O dîs; mio fradi. Il Rasulullah al à dit: ‘Che Allah al vedi pietât di lui’. Alore o ai dit; O Messazîr di Allah, par Allah, la int e je reticente a preâ, e e dîs; al murì de sô arme. Duncje il Rasulullah al disè: “Al murì in mût seri e come un mujahid”. Ibn Shihab al disè; alore o ai domandât a Ibn Salamah bin Al Akwa’, alore al mi à contât ce che al veve dit so pari, dome lui al à dit; Cuant che o ai dit che la int e jere reticente a preâ, il Messazîr di Allah (pace e benedizions di Allah su di lui) al à dit: ‘A minsonin, al è muart in mût seri e come mujahid, cussì al sarà premiât dôs voltis’. E al fasè segns cun doi dêts.