Hadis Reprezentatywny
Imam Nasa’i : 3099
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَبْدُ اللَّهِ ابْنَا كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالًا شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَرْتَجِزَ بِكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلَا اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقْتَ فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَافَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ هَذَا قُلْتُ أَخِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًاقَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ
Poinformowawszy nas ['Amr bin Sawwad], powiedział; przekazał nam [Ibn Wahb], powiedział; przekazał mi [Yunus] od [Ibn Shihab], powiedział; przekazał mi [Abdur Rahman] i [Abdullah] syn Ka'ba bin Malika, że [Salamah bin Al Akwa'] powiedział; Podczas wojny w Chajbar, mój brat walczył zaciekle z Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, a następnie jego miecz zwrócił się przeciwko niemu i zabił go. Wtedy towarzysze Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam omówili tę sprawę i poskarżyli się na nią; Hiih… był tam człowiek, który zginął z powodu swojej broni. Salamah powiedział; wtedy Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam opuścił Chajbar, a wtedy powiedziałem; O Posłańcu Allaha, czy pozwolisz mi recytować poezję z tobą? Wtedy Prorok Allaha (sallallahu alejhi ła sallam) na to zezwolił. Wtedy Umar bin Al Khathab, niech Allah będzie z niego zadowolony, powiedział: „Podziel się tym, co masz do powiedzenia”. Zaśpiewałem więc wiersz: „Na Allaha, jeśli nie ma Allaha, nie otrzymamy przewodnictwa, nie będziemy dawać szadaki i nie będziemy się modlić”. Wtedy Prorok Allaha (sallahu alejhi ła sallam) powiedział: „Masz rację”. Ześlij nam więc spokój, utwierdź nasze stopy, gdy spotkamy wroga, a politeiści zgrzeszyli przeciwko nam. Kiedy skończyłem mój wiersz, Prorok Allaha (sallahu alejhi ła sallam) powiedział: „Kto to powiedział?”. Powiedziałem: „Mój bracie”. Prorok Allaha (sallahu alejhi ła sallam) powiedział: „Oby Allah się nad nim zmiłował”. Wtedy powiedziałem: „O Wysłanniku Allaha, na Allaha, ludzie niechętnie się modlą i mówią: zginął od własnej broni”. Więc Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) powiedział: „Zginął poważnie i jako mudżahedin”. Ibn Shihab powiedział; następnie zapytałem Ibn Salamah bin Al Akwa', a on powiedział mi, co powiedział jego ojciec, tylko że on powiedział; kiedy powiedziałem, że ludzie niechętnie się modlą, wtedy Rasulullah (sallaahu 'alaihi wasallam) powiedział: „Kłamią, zginął poważnie i jako mudżahedin, więc zostanie nagrodzony dwa razy”. I wykonał gest dwoma palcami.