Hadith Representative
Nabi membakar dan menebang kebun kurma Bani An-Nadhir di Al-Buwairah
Imam Tirmidzi : 1472حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَعَ وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ }وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَلَمْ يَرَوْا بَأْسًا بِقَطْعِ الْأَشْجَارِ وَتَخْرِيبِ الْحُصُونِ وَكَرِهَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ وَهُوَ قَوْلُ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ وَنَهَى أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ أَنْ يَقْطَعَ شَجَرًا مُثْمِرًا أَوْ يُخَرِّبَ عَامِرًا وَعَمِلَ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَهُ و قَالَ الشَّافِعِيُّ لَا بَأْسَ بِالتَّحْرِيقِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ وَقَطْعِ الْأَشْجَارِ وَالثِّمَارِ و قَالَ أَحْمَدُ وَقَدْ تَكُونُ فِي مَوَاضِعَ لَا يَجِدُونَ مِنْهُ بُدًّا فَأَمَّا بِالْعَبَثِ فَلَا تُحَرَّقْ و قَالَ إِسْحَقُ التَّحْرِيقُ سُنَّةٌ إِذَا كَانَ أَنْكَى فِيهِمْ
قتيبه اسان کان روايت ڪئي آهي؛ الليث اسان کان نافع کان روايت ڪئي آهي، ابن عمر کان، جنهن چيو ته: الله جي رسول صلي الله عليه وسلم بنو نضير جي کجيءَ جي باغن کي ڪٽيو ۽ ساڙي ڇڏيو، جيڪو بويره جي علائقي ۾ هو. پوءِ الله پنهنجي آيت نازل ڪئي: 'جيڪو به توهان ڪافرن جي کجيءَ جي وڻن مان ڪٽيو يا انهن جي انگورن تي بيٺل ڇڏيو، اهو الله جي حڪم سان آهي؛ ۽ ڇاڪاڻ ته هو ظالمن کي ذليل ڪرڻ چاهي ٿو.' -قسط الحشر؛ 5- هن باب ۾ ابن عباس کان به ساڳي حديث آهي. هي حديث حسن صحيح آهي. ڪجهه عالم هن حديث تي عمل ڪن ٿا، ۽ اهي کجيءَ جي وڻن کي ڪٽڻ ۽ قلعن کي تباهه ڪرڻ جي اجازت تي تڪرار نٿا ڪن. جڏهن ته، ڪجهه ٻيا ان کي مکروه سمجهن ٿا، ۽ هي الاوزاعي جو رايو آهي. الاوزاعي چيو؛ حضرت ابو بڪر صديق رضي الله عنه ميويدار وڻن کي ڪٽڻ يا عمارتن کي تباهه ڪرڻ کان منع ڪئي هئي، ۽ ان کان پوءِ مسلمانن به حضرت ابو بڪر صديق رضي الله عنه وانگر ڪيو. امام شافعي رضي الله عنه چيو ته؛ دشمن جي علائقي ۾ ميويدار وڻن کي ساڙڻ ۽ ڪٽڻ ۾ ڪو به حرج ناهي. امام احمد رضي الله عنه چيو ته؛ ڪجهه حالتن ۾ اهو ڪرڻ ٺيڪ آهي، پر جيڪڏهن اهو بيڪار ٿئي ٿو ته پوءِ ساڙڻ جائز ناهي. جڏهن ته اسحاق رضي الله عنه چيو ته، جيڪڏهن ساڙڻ دشمن کي نقصان پهچائي سگهي ٿو ته اهو سنت آهي.