Doa dalam tahiyyat - 6: ALLAHUMMA INNI A'UDZU BIKA MIN 'ADZABIL QABRI WA FITNATIL QABRI

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ الْخَفَّافُ أَبُو نَصْرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ نَخْلًا لِبَنِي النَّجَّارِ فَسَمِعَ صَوْتًا فَفَزِعَ فَقَالَ مَنْ أَصْحَابُ هَذِهِ الْقُبُورِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَاسٌ مَاتُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالُوا وَمِمَّ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَإِنْ اللَّهُ هَدَاهُ قَالَ كُنْتُ أَعْبُدُ اللَّهَ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَمَا يُسْأَلُ عَنْ شَيْءٍ غَيْرِهَا فَيُنْطَلَقُ بِهِ إِلَى بَيْتٍ كَانَ لَهُ فِي النَّارِ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا بَيْتُكَ كَانَ لَكَ فِي النَّارِ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَصَمَكَ وَرَحِمَكَ فَأَبْدَلَكَ بِهِ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ دَعُونِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأُبَشِّرَ أَهْلِي فَيُقَالُ لَهُ اسْكُنْ وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَنْتَهِرُهُ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ فَيُقَالُ لَهُ فَمَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيَضْرِبُهُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا الْخَلْقُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بِمِثْلِ هَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيَقُولَانِ لَهُ فَذَكَرَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ الْأَوَّلِ قَالَ فِيهِ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيَقُولَانِ لَهُ زَادَ الْمُنَافِقَ وَقَالَ يَسْمَعُهَا مَنْ وَلِيَهُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ

اسان کي [محمد بن سليمان الانباري] ٻڌايو آهي، اسان کي [عبدالوهاب بن عطا الخفاف ابو نشر] ٻڌايو آهي، [سعيد]، [قتاده]، [انس بن مالڪ] کان، هن چيو ته: 'رسول الله ﷺ هڪ ڀيرو نجار قوم جي هڪ باغ ۾ داخل ٿيا، پوءِ هڪ آواز ٻڌو جنهن کيس پريشان ڪيو. پڇيائين: 'هي ڪير دفن ٿيل آهي؟' اصحابن جواب ڏنو، 'يا رسول الله، اهي جيڪي جاهليت جي دور ۾ فوت ٿي ويا هئا'. پاڻ فرمايو: 'دوزخ جي عذاب ۽ دجال جي بهتان کان الله جي پناهه وٺو'. دوستن چيو، 'يا رسول الله، پوءِ ڇا؟' هن جواب ڏنو: 'جڏهن هڪ مومن کي سندس قبر ۾ رکيو ويندو آهي، ته هڪ فرشتو ان وٽ ايندو ۽ چوندو: 'تون ڇا جي عبادت ڪندو آهين؟' جيڪڏهن الله ان کي هدايت ڏيندو ته هو جواب ڏيندو، 'مان الله جي عبادت ڪندو آهيان'. پوءِ ان کان پڇيو ويو، 'تون هن شخص - محمد - بابت ڇا ٿو چوين؟' پوءِ هن جواب ڏنو، 'هو الله جو ٻانهو ۽ سندس رسول آهي'. ۽ ان کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه پڇيو ويو. پوءِ کيس دوزخ ۾ ان لاءِ تيار ڪيل گھر ڏانهن وٺي ويا، کيس چيو ويو، 'هي اهو گھر آهي جيڪو اصل ۾ دوزخ ۾ توهان لاءِ تيار ڪيو ويو هو، پر الله توهان کي بچايو ۽ توهان تي رحمت ڪئي ۽ پوءِ الله ان کي جنت ۾ هڪ گھر سان تبديل ڪيو'. مرد مومن چيو؛ 'مون کي پنهنجي خاندان کي هي خوشخبري ٻڌائڻ ڏيو'. پوءِ ان کي چيو ويو، 'خاموش رهو'. ۽ جيڪڏهن ڪو ڪافر ان جي قبر ۾ رکيو ويو آهي، ته هڪ فرشتو ان وٽ ايندو ۽ ان کي ملامت ڪندو، پوءِ فرشتو پڇندو، 'تون ڪنهن جي عبادت ڪندو آهين؟' ان شخص جواب ڏنو، 'مون کي خبر ناهي'. پوءِ ان کي چيو ويو، 'تون نٿو ڄاڻين پر تون پڙهڻ نٿو چاهين!' پوءِ ان کي چيو ويو، 'تون هن بابت ڇا ٿو چوين - محمد-؟' ان شخص جواب ڏنو، 'مان جيئن انسان چون ٿا تيئن چوان ٿو'. پوءِ ملائڪ سندس ڪنن جي وچ ۾ لوھ جي ھٿوڙي سان ماريو جيستائين ھو درد ۾ رڙيون ڪرڻ لڳو ۽ ھڪ اھڙي چيخ سان چيخڻ لڳو جيڪا جنن ۽ انسانن کان سواءِ سڀ مخلوق ٻڌي سگھي ٿي. اسان کي محمد بن سليمان چيو آھي، اسان کي عبدالوهاب کي ساڳي سند سان ٻڌايو آھي؛ جيئن حديث. ھن چيو: 'جيڪڏهن ڪو ٻانهو سندس قبر ۾ رکيو وڃي، ۽ جيڪي ماڻھو کيس ڇڏائي ويا آھن سي موٽي اچن، ته پوءِ اھو پنھنجي سينڊلن جو آواز ٻڌي سگھي ٿو. ان کان پوءِ ٻه ملائڪ ھن وٽ آيا ۽ ھن کان پڇيو. ... پوءِ ھن ھڪ ادارتي جو ذڪر ڪيو جيڪو تقريبن پھرين حديث وانگر ھو - سندس تاريخ ۾ -؛ 'ڪافر ۽ منافق جي حوالي سان، ٻہ ملائڪ کيس چوندا'، - ھن جملو شامل ڪيو، 'منافق'، ۽ ھن پنھنجي روايت ۾ اھو به ذڪر ڪيو؛ 'جنن ۽ انسانن کان سواءِ آس پاس جي مخلوقات کي ٻڌي سگھندا'.