Hadith Representative
Doa dalam tahiyyat - 6: ALLAHUMMA INNI A'UDZU BIKA MIN 'ADZABIL QABRI WA FITNATIL QABRI
Imam Abu Dawud : 4126حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ الْخَفَّافُ أَبُو نَصْرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ نَخْلًا لِبَنِي النَّجَّارِ فَسَمِعَ صَوْتًا فَفَزِعَ فَقَالَ مَنْ أَصْحَابُ هَذِهِ الْقُبُورِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَاسٌ مَاتُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالُوا وَمِمَّ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَإِنْ اللَّهُ هَدَاهُ قَالَ كُنْتُ أَعْبُدُ اللَّهَ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَمَا يُسْأَلُ عَنْ شَيْءٍ غَيْرِهَا فَيُنْطَلَقُ بِهِ إِلَى بَيْتٍ كَانَ لَهُ فِي النَّارِ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا بَيْتُكَ كَانَ لَكَ فِي النَّارِ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَصَمَكَ وَرَحِمَكَ فَأَبْدَلَكَ بِهِ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ دَعُونِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأُبَشِّرَ أَهْلِي فَيُقَالُ لَهُ اسْكُنْ وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَنْتَهِرُهُ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ فَيُقَالُ لَهُ فَمَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيَضْرِبُهُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا الْخَلْقُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بِمِثْلِ هَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيَقُولَانِ لَهُ فَذَكَرَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ الْأَوَّلِ قَالَ فِيهِ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيَقُولَانِ لَهُ زَادَ الْمُنَافِقَ وَقَالَ يَسْمَعُهَا مَنْ وَلِيَهُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ
[Muhammad bin Sulaiman Al Anbari] jutustas meile, [Abdul Wahhab bin Ata Al Khaffaf Abu Nasr] jutustas meile [Sa'idilt] [Qatadahilt] [Anas bin Malikilt], et ta ütles: „Prohvet (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) sisenes Banu Najjari aeda ja kuulis häält, mis tegi ta hirmuks. Ta küsis: „Kes see on maetud?“ Kaaslased vastasid: „Oo, Allahi Sõnumitooja, need, kes surid islami-eelsel perioodil.“ Ta ütles: „Otsige Allahi juures varjupaika põrgu piinade ja Dajjali laimu eest.“ Kaaslased ütlesid: „Oo, Allahi Sõnumitooja, miks see nii on?“ Ta vastas: „Kui usklik pannakse hauda, tuleb tema juurde ingel ja küsib: „Mida sa kummardad?“ Kui Allah annab talle juhatust, ütleb ta: „Ma kummardan Allahi.““ Siis küsitakse temalt: „Mida sa ütled selle mehe – Muhamedi – kohta?“ Ta vastab: „Ta on Allahi teener ja Tema Sõnumitooja.“ Ja temalt ei küsitud midagi peale selle. Seejärel viidi ta põrgus talle ettevalmistatud majja ja talle öeldi: „See on maja, mis algselt sulle põrgus valmistati, aga Allah on sind kaitsnud ja sulle halastust andnud, seega on Allah selle asendanud paradiisimajaga.“ Usklik mees ütles: „Las ma annan selle hea uudise oma perele.“ Siis öeldi talle: „Ole vait.“ Ja kui uskmatu pannakse hauda, tuleb tema juurde ingel ja noomib teda ning ingel küsib: „Keda sa kummardad?“ Mees ütles: „Ma ei tea.“ Siis öeldi talle: „Sa ei tea, aga sa ei taha lugeda!“ Siis öeldi talle: „Mida sa ütled selle – Muhamedi – kohta?“ Mees ütles: „Ma ütlen seda, mida inimesed ütlevad.“ „Seejärel lõi ingel teda raudvasaraga kahe kõrva vahele, kuni ta ulgus ja karjus valust karjega, mida kuulsid kõik olendid peale džinnide ja inimeste.“ Muhammad bin Sulaiman jutustas meile, Abdul Wahhab jutustas meile sama edastusahelaga; nagu hadithis. Ta ütles: „Kui teener pannakse tema hauda ja need, kes teda kandsid, on tagasi tulnud, siis kuuleb ta nende sandaalide heli. Pärast seda tulevad tema juurde kaks inglit ja küsivad temalt. siis mainis ta sõnastust, mis on peaaegu sama, mis esimene hadith, mida ta oma jutustuses mainis: „Mis puutub uskmatusse ja silmakirjatsejasse, siis ütlevad kaks inglit temale“ - ta lisas sõna „silmakirjatseja“ ja mainis ka oma jutustuses; „seda kuulevad teda ümbritsevad olendid peale džinnide ja inimeste“.