Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pernah melaksanakan shalat 'isya ketika malam telah masuk sepertiga akhir malam ('atamah)

Imam Bukhari : 6698

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ قَالَأَعْتَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْعِشَاءِ فَخَرَجَ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلَاةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ فَخَرَجَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي أَوْ عَلَى النَّاسِ وَقَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالصَّلَاةِ هَذِهِ السَّاعَةَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَخَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الصَّلَاةَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ فَخَرَجَ وَهُوَ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ يَقُولُ إِنَّهُ لَلْوَقْتُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي وَقَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا عَطَاءٌ لَيْسَ فِيهِ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَّا عَمْرٌو فَقَالَ رَأْسُهُ يَقْطُرُ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ يَمْسَحُ الْمَاءَ عَنْ شِقِّهِ وَقَالَ عَمْرٌو لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ إِنَّهُ لَلْوَقْتُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Һөйләне беҙгә [Ғәли] беҙгә [Суфьянға] һөйләне, [Әмру] әйтте, һөйләне беҙгә [Атхо] әйтте, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм аҡшам намаҙын кискә һуңлап кисектерҙе, шунан Ғүмәр сыҡты -мәсеттән- һәм әйтте; — Доға ҡылайыҡ, йә Рәсүлуллаһ, ҡатын-ҡыҙҙар, балалар йоҡлай! ' Пәйғәмбәр үҙенең бүлмәһенән сыҡты һәм уның башынан һыу тамсылай, тип әйтте: 'Әгәр был минең халҡымды йөкләмәһә -йәки редакция менән; кешеләргә йөк һалмай -,' шул уҡ ваҡытта Суфьян әйтте; - Мин уларға был ваҡытта намаҙ уҡырға мотлаҡ бойорасаҡмын». [Ибн Джүрәйж] әйтте, [Ато`]-нан [Ибн Ғәббәс] әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм был намаҙҙы туҡтатты, шунан Ғүмәр килеп әйтте; «Эй, Аллаһ Рәсүле, ҡатын-ҡыҙҙар һәм балалар йоҡлай» һуңынан ул ҡорһағынан һыуҙы һөртөп торғанда күренде, шул уҡ ваҡытта әйтә; — Был ғәйшә намаҙы ваҡыты, халҡыма ауырлыҡ һалмаһа ғына. Ә [Әмру] беҙгә [Әтү] әйттем, тине, үҙенең сәнәдендә Ибн Ғаббасты телгә алманы. Амру әйтә; башынан -һыу- тамсылап тора ине. ә Ибн Джүрәйж әйткән; — тип ҡорһағындағы һыуҙы һөртөп алды. Әмру әйтте: «Әгәр ҙә ул халҡыма йөк булмаһа». Ә Ибн Джүрәйж әйткән; — Ысынлап та, был дөрөҫ ваҡыт, әгәр ҙә халҡыма ауырлыҡ һалмаһа. [Ибраһим бин Әл Мөндзир] әйткәндә, ул беҙгә [Мәғәнде] һөйләне, ул миңә [Мөхәммәт бин Мөслим] [Әмру]-нан [Ато`]-нан [Ибн Аббастан] Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи-үсәлламдан һөйләне.