Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pernah melaksanakan shalat 'isya ketika malam telah masuk sepertiga akhir malam ('atamah)

Imam Nasa'i : 528

أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ وَيُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَا حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍأَيُّ حِينٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنْ أُصَلِّيَ الْعَتَمَةَ إِمَامًا أَوْ خِلْوًا قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ بِالْعَتَمَةِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ خَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الْآنَ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى شِقِّ رَأْسِهِ قَالَ وَأَشَارَ فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَأَوْمَأَ إِلَيَّ كَمَا أَشَارَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ بِشَيْءٍ مِنْ تَبْدِيدٍ ثُمَّ وَضَعَهَا فَانْتَهَى أَطْرَافُ أَصَابِعِهِ إِلَى مُقَدَّمِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا يَمُرُّ بِهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامَاهُ طَرَفَ الْأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ ثُمَّ عَلَى الصُّدْغِ وَنَاحِيَةِ الْجَبِينِ لَا يُقَصِّرُ وَلَا يَبْطُشُ شَيْئًا إِلَّا كَذَلِكَ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ لَا يُصَلُّوهَا إِلَّا هَكَذَا

Беҙгә хәбәр ителгәнсә, [Ибраһим бин Хәсән] һәм [Йософ бин Сәғит] икеһе лә; беҙгә [Хәжәж] [Ибн Джүрәйждән] һөйләне, тине; «Мин [Атаға] әйттем: «Атамах -ишә намаҙын- йәмәғәт менәнме, яңғыҙмы уҡырға иң яратҡан ваҡытың ҡасан? — тип яуап бирҙе ул: «Мин [Ибн Ғаббастың] әйткәнен ишеттем: «Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәсалләм шул төндә иша намаҙын өстән бер өлөшө үткәндән һуң, халыҡ йоҡлап киткәнсе, тағы уянғансы, һуңынан тағы йоҡлап, тағы уянғансы, шунан Ғүмәр уянып, ҡысҡырып, намаҙ уҡыны, доға ҡылды! Ата әйткәнсә, Ибн Ғәббәс: «Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сыҡты, һәм шул ваҡытта мин пәйғәмбәребеҙҙең башынан ҡулын башына ҡуйып, һыу тамсылап торғанын күрҙем кеүек тойолдо», — тигән. Ибн Ғәббәс ишара яһаны: «Шунан Ибн Джүрәйж әйтте; — Шунан һуң мин Әтһә менән раҫланым: «Аллаһ Рәсүле саллаллаһуғәләйһи ү с ә л ә л ә м нисек уның башына ҡулын һалды?» — Ул миңә Ибн Ғәббәс кеүек ишара яһаны; Ата бармаҡтары араһына нимәлер һалды, шунан аламаһын баш тажына һалды, башын дымланы һәм ҡулын баш өҫтөнә һеперҙе, йөҙө шунан ҡойроҡтарын һеперҙе, атап әйткәндә, күҙҙәр менән ҡолаҡ араһындағы өлөшөн, һаҡалын һеперҙе, артыҡ та, кәм дә түгел, әммә был нисек эшләй’. Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләм әйткән: «Әгәр ҙә мин халҡыма ауырлыҡ йөкмәтеүҙән борсолмаһам, был ваҡыттағы кеүек ишә намаҙын уҡығыҙ, тип әйтер инем», — тигән.