Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pernah melaksanakan shalat 'isya ketika malam telah masuk sepertiga akhir malam ('atamah)

Imam Bukhari : 537

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ يَعْنِي ابْنَ غَيْلَانَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْوَكَانَ ابْنُ عُمَرَ لَا يُبَالِي أَقَدَّمَهَا أَمْ أَخَّرَهَا إِذَا كَانَ لَا يَخْشَى أَنْ يَغْلِبَهُ النَّوْمُ عَنْ وَقْتِهَا وَكَانَ يَرْقُدُ قَبْلَهَا قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ وَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلَاةَ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الْآنَ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هَكَذَا فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الْأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ لَا يُقَصِّرُ وَلَا يَبْطُشُ إِلَّا كَذَلِكَ وَقَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوا هَكَذَا

Һөйләне беҙгә [Мәхмүт] - атап әйткәндә, Ибн Ғәйлән - әйтте, беҙгә һөйләне [Ғабдурразаҡ] әйтте, миңә әйтте [Ибн Джүрәйж] әйтте, миңә [Нафи] әйтте, беҙгә [Ғабдуллаһ бин Ғүмәр] әйтте, тип, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм булды. намаҙ. Һәм шулай итеп мәсеттә йоҡлап киттек. Шунан уяндыҡ, шунан йоҡлап киттек, шунан тағы уяндыҡ, ниһайәт, беҙҙе ҡаршы алырға Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сыҡты ла: «Ер йөҙөндә йәшәүселәрҙән һеҙҙән башҡа бындай доғалар көткән кеше юҡ», — тине. Ә Ибн Ғүмәргә уны алға ебәреүе лә, туҡтатыуы ла барыбер ине. Тормошҡа ашырыу. Һәм Ибнү Ғүмәр ишәшә намаҙы алдынан тәүҙә йоҡлай. [Ибн Джүрәйж] әйтте: «Мин [Әсәнән] һораным, шунан һуң ул: «Мин [Ибн Ғәббәстең] былай тигәнен ишеттем: «Бер төндә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм күп кешеләр йоҡлап киткәнсе ғәйшә намаҙын тамамланы, шунан улар уянды, һуңынан тағы ла йоҡлап китте». Ғүмәр бин Әл-Хәтсхаб шунан тороп: «Намаҙ уҡығыҙ», — тине. Әсә, Ибн Ғәббәс: «Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һуңынан ҡулдарын башына һалып сыҡты, әйтерһең дә, мин уның сәстәре дымлы һәм һыу тамсылап торғанын күрҙем. Шунан һуң: «Әгәр ҙә был минең өммәткә йөк булмаһа, мин уларға хәҙерге кеүек ғәйшә намаҙын уҡырға ҡушыр инем», — тигән. Мин – Ибнү Джүрәйж – шунан һуң Әсәнән Ибн Ғәббәс хәбәр иткәнсә, ни өсөн пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең башына ҡулын ҡуйыуын раҫлауын һораным. Шулай итеп, Ата бармаҡтарын бер аҙ һуҙҙы, шунан бармаҡ остарын башының ян-яҡтарына ҡуйҙы, шунан баш тирәләй йөрөтөп, баш бармаҡтары ҡолаҡ остарына ҡолаҡ остарына тейгәнсе баҫты, ғибәҙәтханаларҙан башлап һаҡал төбөнә тиклем. Яйлап та, тиҙ ҙә эшләмәй, әгәр ҙә шулай булмаһа. Шунан: «Әгәр ҙә был халҡыма йөк булмаһа, хәҙерге кеүек намаҙ уҡырға ҡушыр инем», — тигән.