Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba

بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ

Esan zigun [Musa bin Isma'il]-ek [Jarir bin Hazim]-ek [Abu Rajak] [Samrah bin Jundabek] esan zuela: Profetaren ohitura zen, sallallaahu'alaihiwasallam, otoitz bat amaitzen zuenean, aurpegia guregana biratu eta esaten zuela: "Zeinek izan zuen amets bat bart gauean?". Samrah bin Jundabek esan zuen: "Norbaitek amets bat badu, pertsona horrek kontatuko du, orduan esan zuen: 'Maa sya-allah' -Allah-ren nahiaren bidez-". Beste egun batean galdetu zigun: "Amets egiten al du zuetako inork?". Guk erantzun genion: "Ezer ez". Esan zuen: "Baina bart gauean amets bat izan nuen: bi gizon etorri zitzaizkidan eta biek eskua heldu eta lurralde sakratu batera eraman ninduten - Al Muqaddasah -. Gizon bat zutik eta bestea eserita zeudela ikusi nuen, eta eskuan burdinazko haga bat zeramala mutur okertu batekin - normalean zerbait zintzilikatzeko -". Gure lagun batzuek, Moisesen arabera, hau esan zuten: burdinazko haga gizonaren ahoaren alde batean sartzen zela -haginetatik- lepoaren atzealdera sartu arte. Gero gauza bera egiten zen ahoaren beste aldean, gero ahotik atera eta berriro sartzen zioten, eta abar. Galdetu nuen: 'Zer esan nahi du honek?' Ni zeramaten bi gizonek esan zuten: 'Zoaz'. Beraz, beste leku batera joan ginen eta lepoaren atzealdean etzanda zegoen gizon batengana iritsi ginen, beste gizon bat buru gainean zutik zegoen bitartean, harri edo harkaitz handi bat eskuan burua apurtzeko. Jo zuenean, harriak burua xehatu zion. Beraz, gizona harengana joan zen hartzeko eta ez zuen hori egiteari utzi burua bere jatorrizko egoerara itzuli arte, gero berriro jo zuen harriarekin xehatu arte. Galdetu nuen: 'Nor da gizon hau?' Biek erantzun zuten: 'Zoaz'. Beraz, abiatu ginen su-zulo baten antzeko zulo batera iritsi arte, non goialdea estua zen eta behealdea zabala, eta behealdean sua pizten zen, eta sua hurbiltzen bazen, bertan zeudenak igotzen ziren, eta itzaltzean, bertan zeudenak hara itzultzen ziren, gizon-emakumeak zirenak. Galdetu nuen: "Nor dira?". Biek erantzun zuten: "Zoazte". Beraz, abiatu ginen odola zen ura zuen ibai batera iritsi arte, ibaiaren erdian gizon bat zegoen zutik". Esan zuten, [Yazid] eta [Wahb bin Jarir]-ek [Jarir bin Hazim]-engandik: "Eta ibaiaren ertzean harri bat zeraman gizon bat zegoen. Ibaiaren erdian zegoen pertsona hari begira zegoenean eta ibaitik ateratzeko asmoa zuenean, harria zeraman gizonak harriak botatzen zizkion bere ahora, ibaiaren erdian zuen jatorrizko lekura itzuli arte, eta horrela, ibaitik atera nahi zuen bakoitzean, harri batekin botatzen zioten, bere jatorrizko lekura itzultzeko. Galdetu nuen: "Zer esan nahi du honek?" Biek erantzun zuten: «Zoaz». Beraz, joan ginen lorategi berde batera iritsi arte, non zuhaitz handiz betetako lorategia zegoen, eta azpian gizon zahar bat eta haurrak zeuden, eta zuhaitzaren ondoan gizon bat sua eskuan zuela. Sua piztu zuenean, zuhaitzera igo ninduten bi gizonek eraman eta etxe batean sartu ninduten - herrixka batean -, inoiz ikusi ez nuen bezalakoa. Bertan gizonak, zaharrak, gazteak, emakumeak eta haurrak zeuden. Gero, handik atera eta berriro zuhaitzera igo ninduten, eta gero etxe hobeago eta ederrago batean sartu ninduten, non zaharrak eta gazteak zeuden. Nik esan nien: «Eraman nazazue gaur gauean eta azaldu ikusi dudana». Orduan, esan zuten: «Oso ondo. Burdin batez zulatua ikusi zenuten ahoari dagokionez, gezurra esatea gustatzen zaio eta beti gezurra esaten duenean, beraz, horizonteraino eramango dute eta horrela tratatuko dute Piztuera Egunera arte». Burua hautsita ikusi zenuen gizonari dagokionez, Alak Koranak irakatsi zion gizona zen, gero gau batean lo egin zuen baina ez zuen egunean zehar praktikatu, eta horrela tratatuko dute Piztuera Egunera arte. Eta suzko labean ikusi zenituenak adulteroak dira, eta ibaian ikusi zenituenak usura hartu zutenak dira, eta zuhaitzaren azpian zegoen agurea Ibrahim Profeta da (bakea berarekin), eta inguruko haurrak gizateriaren seme-alabak dira. Sua piztu zuenari dagokionez, Infernuko zaindaria da, eta sartu zinen lehen etxea sinestun guztien etxea da, eta etxe hau martirien etxea da, eta ni Gabriel naiz eta hau Mikel, beraz, altxa burua. Beraz, burua altxatu nuen eta hodei baten antzeko zerbait zegoen nire buruaren gainean. Biek esan zuten: "Hori da zure lekua". Nik esan nuen: "Utzi nire etxean sartzen". Biek esan zuten: "Zure bizitza ez da oraindik amaitu, eta bere amaiera iristen denean, ziur aski zure etxean sartuko zara".