Nabi Muhammad bermimpi pada hari kiamat Nabi Ibrahim adalah seorang yang tua yang berada di bawah pohon dengan anak-anak di sekitarnya

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةَ الْغَدَاةِ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا فَإِنْ كَانَ أَحَدٌ رَأَى تِلْكَ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ فِيهَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَقُلْنَا لَا قَالَ لَكِنْ أَنَا رَأَيْتُ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدَيَّ فَأَخْرَجَانِي إِلَى أَرْضٍ فَضَاءٍ أَوْ أَرْضٍ مُسْتَوِيَةٍ فَمَرَّا بِي عَلَى رَجُلٍ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ فَيُدْخِلُهُ فِي شِدْقِهِ فَيَشُقُّهُ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يُخْرِجُهُ فَيُدْخِلُهُ فِي شِقِّهِ الْآخَرِ وَيَلْتَئِمُ هَذَا الشِّقُّ فَهُوَ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَإِذَا رَجُلٌ مُسْتَلْقٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ فِهْرٌ أَوْ صَخْرَةٌ فَيَشْدَخُ بِهَا رَأْسَهُ فَيَتَدَهْدَى الْحَجَرُ فَإِذَا ذَهَبَ لِيَأْخُذَهُ عَادَ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ فَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا لِيَ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَإِذَا بَيْتٌ مَبْنِيٌّ عَلَى بِنَاءِ التَّنُّورِ وَأَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يُوقَدُ تَحْتَهُ نَارٌ فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَإِذَا أُوقِدَتْ ارْتَفَعُوا حَتَّى يَكَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا لِيَ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا نَهَرٌ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا دَنَا لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ حَجَرًا فَرَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَهُوَ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا رَوْضَةٌ خَضْرَاءُ فَإِذَا فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَإِذَا شَيْخٌ فِي أَصْلِهَا حَوْلَهُ صِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْهُ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ فَهُوَ يَحْشُشُهَا وَيُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ فَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ دَارًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فَإِذَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَفِيهَا نِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ فَأَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ مِنْهَا فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ فَقُلْتُ لَهُمَا إِنَّكُمَا قَدْ طَوَّفْتُمَانِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ فَقَالَا نَعَمْ أَمَّا الرَّجُلُ الْأَوَّلُ الَّذِي رَأَيْتَ فَإِنَّهُ رَجُلٌ كَذَّابٌ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَتُحْمَلُ عَنْهُ فِي الْآفَاقِ فَهُوَ يُصْنَعُ بِهِ مَا رَأَيْتَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ يَصْنَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ مَا شَاءَ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي رَأَيْتَ مُسْتَلْقِيًا فَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ بِمَا فِيهِ بِالنَّهَارِ فَهُوَ يُفْعَلُ بِهِ مَا رَأَيْتَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَمَّا الَّذِي رَأَيْتَ فِي التَّنُّورِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَأَمَّا الَّذِي رَأَيْتَ فِي النَّهَرِ فَذَاكَ آكِلُ الرِّبَا وَأَمَّا الشَّيْخُ الَّذِي رَأَيْتَ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ فَذَاكَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَأَمَّا الصِّبْيَانُ الَّذِي رَأَيْتَ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي رَأَيْتَ يُوقِدُ النَّارَ وَيَحْشُشُهَا فَذَاكَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَتِلْكَ النَّارُ وَأَمَّا الدَّارُ الَّتِي دَخَلْتَ أَوَّلًا فَدَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا الدَّارُ الْأُخْرَى فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ ثُمَّ قَالَا لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا هِيَ كَهَيْئَةِ السَّحَابِ فَقَالَا لِي وَتِلْكَ دَارُكَ فَقُلْتُ لَهُمَا دَعَانِي أَدْخُلْ دَارِي فَقَالَا لِي إِنَّهُ قَدْ بَقِيَ لَكَ عَمَلٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَهُ دَخَلْتَ دَارَكَ

Esan digu [Yazid bin Harun], esan digu [Jarir bin Hazim] esan; [Abu Raja` Al 'Utharidi] entzun nion [Samurah bin Jundub] kontatzen, esan zuen; 'Allah sallallaahu 'alaihi wa wallam-en mezulariak eguerdiko otoitza egin ondoren, aurpegia guregana zuzendu eta galdetu zuen: 'Zuetariko batek amets bat izan al du bart? Zuetako batek amets bat badu eta gero kontatzen badu, esan beharko luke; 'Maa Shaa' Allah -Alaren baimenarekin-'. Egun batean ere galdetu zuen: «Inork amets bat izan zuen bart?». erantzun genion; 'Ez'. Esan zuen: "Amets bat izan nuen bart, bi pertsona etorri zitzaizkidan eta eremu ireki batera edo lur eremu handi batera eraman ninduten, biak ala biak zutik zegoen pertsona baten ondotik pasa ziren burdinezko pintxo bat eskuan -gancu-, masailezurra leporaino urratu zuen, gero atera eta berriro beste masailezurra sartu zuen hau orroa egin nuen arte: "Zer daukat mina?". Biek esan zuten; 'Goazen!' Biekin batera joan nintzen, orduan pertsona bat zegoen bere lepoaren atzealdean giltzapean eta pertsona bat zutik harri handi bat eusten, orduan gizonak giltzapean zegoen pertsonaren buruan apurtu zuen, burua hautsi arte, harria urrundu zen, gizona harria hartzera zihoanean, bat-batean, pertsonaren burua hautsita zegoen normaltasunera itzuli zen, eta galdetu nuen hau berriro, zer egiten ari naiz? Biek esan zuten; 'Goazen!'. Haien atzetik joan nintzen, gero goiko aldean estua zen eta behekoa oso zabala zen bitartean -konikoa- pasa genuen, azpian sua zegoen, sukaldea gizon-emakume biluzik beteta zegoela atera zen, sua piztu zenean ia atera ziren arte garrasika egin zuten, sua itzali zenean, berriro sartu ziren. galdetu nion; 'Zer da hau?'. Biek esan zuten; 'Goazen!'. Joan nintzen odol ibai bat pasa arte eta bertan gizon bat igerian zebilen, eta ertzean norbait zegoen harri bati eusten, igerian zebilen pertsona gelditzeko, pertsonak atera nahi bazuen harri bat botatzen zuen, igerian ari zen gizona bere lekura itzuli zen eta horrela jarraitu zuen. galdetu nion; 'Zer da hau?'. Biek esan zuten; 'Goazen!'. Joan nintzen eta lorategi berde baten ondoan pasatu nintzen, zeinaren ertzean oso zuhaitz itzaltsu bat zegoen, zuhaitzaren azpian agure bat zegoen ume txikiz inguratuta, eta bere ondoan gizon bat zegoen zeinaren aurrean infernua, beti piztu eta argitzen ari zen bitartean, orduan biak zuhaitzera altxatu eta oso gela polit batean jarri ninduten, eta ez nuen jende gaztea baino ederragorik ikusten. baita emakumeak eta umeak ere. Orduan biak atera ninduten eta zuhaitz baten gainean jarri eta lehena baino ederragoa zen etxe batean jarri ninduten. Bertan zaharrak eta gazteak daude. Biei galdetu nien: «Gau osoan zehar bueltaka eraman nauzue, beraz, esaidazu zer ikusi dudan!». Biek esan zuten; «Bai, ikusten duzun lehen pertsona gezurti handi bat da, bere gezurrak zerumugara iritsi arte. Ikusten duzun bezala tratatzen da Berpizkunde Eguna iritsi arte, orduan Allah Tabaraka wa Ta'ala nahi bezala tratatzen du. Bien bitartean, etzanda ikusten duzun pertsona Allah Tabaraka wa Ta'ala Korana eman zion pertsona da, baina gauez lo egiten du eta ez du egunez praktikatzen, horrela tratatuko da Epaiketa Eguna iritsi arte. Suzko labean dauden pertsonak adulterioak dira, odoleko ibaian daudenak usuratzaileak, zuhaitzaren azpian dauden agureak Ibrahim 'alaihi salam, haurrak giza umeak diren bitartean, gertukoak diren bitartean. Beti sua piztu eta sutan mantentzen duena Malik da, Infernuaren zaindaria, hau da Infernua. Hasieran joan zinen etxea fededunen etxea zen bitartean, beste etxea -bigarrena- martirien etxea zen, ni Jibril nintzen eta hau Mika`il zen, orduan esan zidaten biek; 'Altxatu burua!'. Burua altxatzean, hodei moduko bat ikusi nuen, esan zuten biek; 'Hori da zure lekua'. Galdetu nion: 'Nire lekua hartzera gonbidatu nauzu?'. Biek erantzun zuten; 'Badaude egin ez dituzun eskriturak, bete dituzunean zure etxean sartuko zara'.