Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba

بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ

Mae wedi dweud wrthym fod [Musa bin Isma'il] wedi dweud wrthym fod [Jarir bin Hazim] wedi dweud wrthym fod [Abu Raja'] wedi dweud gan [Samrah bin Jundab]; Arfer y Proffwyd oedd, sallallaahu'alaihiwasallam, pan fyddai'n gorffen gweddi, iddo droi ei wyneb atom a dweud, 'Pwy ohonoch chi gafodd freuddwyd neithiwr'. Dywedodd ef - Samrah bin Jundab,: 'Os oes gan rywun freuddwyd yna bydd y person hwnnw'n ei hadrodd, dyna pryd y dywedodd,: 'Maa sya-allah' -trwy ewyllys Allah-'. Un diwrnod arall gofynnodd i ni: 'A yw unrhyw un ohonoch chi'n breuddwydio?'. Fe wnaethon ni ateb: 'Dim byd'. Dywedodd: 'Ond neithiwr cefais freuddwyd bod dau ddyn wedi dod ataf a'r ddau ohonyn nhw'n dal fy llaw a'm cymryd i dir cysegredig - Al Muqaddasah -, trodd allan fod dyn yn sefyll a'r llall yn eistedd ac yn ei law yn dal gwialen haearn â phen plygedig - fel arfer ar gyfer hongian rhywbeth -. Dywedodd rhai o'n cymdeithion, gan Moses, fod: y wialen haearn wedi'i mewnosod i un ochr i geg y dyn - o'r molarau - nes iddi dreiddio cefn ei wddf. Yna gwnaed yr un peth ar ochr arall ei geg, yna cafodd ei thynnu o'i geg a'i rhoi yn ôl i mewn, ac yn y blaen. Gofynnais: 'Beth yw ystyr hyn?' Dywedodd y ddau ddyn oedd yn fy nghario, 'Ewch.' Felly aethom i le arall a daethom at ddyn a oedd yn gorwedd ar gefn ei wddf, tra bod dyn arall yn sefyll ar ei ben yn dal carreg neu graig fawr i falu ei ben. Pan darodd ef, malodd y garreg ei ben. Felly aeth y dyn ato i'w gymryd ac ni pheidiodd â gwneud hyn nes i'w ben gael ei adfer i'w gyflwr gwreiddiol, yna fe'i trawodd eto â'r garreg nes iddi gael ei malu. Gofynnais: 'Pwy yw'r dyn hwn?' Dywedasant ill dau, 'Ewch.' Felly fe gychwynnon ni nes i ni ddod at dwll fel pwll tân lle'r oedd y brig yn gul a'r gwaelod yn llydan ac ar y gwaelod roedd tân yn cael ei gynnau, a phe bai'r tân yn cael ei ddwyn yn agos, byddent hwy - y trigolion - yn codi a phan fyddai wedi'i ddiffodd byddai'r trigolion yn dychwelyd ato, y trigolion yn cynnwys dynion a menywod. Gofynnais: 'Pwy ydyn nhw?'. Atebodd y ddau: 'Ewch'. Felly fe gychwynnon ni nes i ni ddod at afon yr oedd ei dŵr yn waed, roedd dyn yn sefyll yng nghanol yr afon'. Dywedodd, [Yazid] a [Wahb bin Jarir] o [Jarir bin Hazim]: 'Ac ar lan yr afon roedd dyn yn dal carreg. Pan oedd y person yng nghanol yr afon yn ei wynebu ac yn bwriadu dod allan o'r afon, taflodd y dyn a oedd yn dal y garreg gerrig ato tuag at ei geg nes iddo ddychwelyd i'w le gwreiddiol yng nghanol yr afon, ac yn y blaen, bob tro yr oedd am ddod allan o'r afon, byddai'n cael ei daflu â charreg fel ei fod yn dychwelyd i'w le gwreiddiol. Gofynnais: 'Beth mae hyn yn ei olygu?' Atebodd y ddau: 'Ewch'. Felly aethom nes i ni ddod at ardd werdd, ynddi yn llawn coed mawr tra oddi tani roedd hen ŵr a phlant ac roedd dyn ger y goeden yn dal tân, pan gynnauodd y tân yna arweiniodd y ddau ddyn a'm dug i fyny'r goeden fi a'm rhoi mewn tŷ - pentref - nad oeddwn erioed wedi'i weld o'r blaen ac ynddo roedd dynion, hen bobl, pobl ifanc, menywod a phlant yna fe'm cymerasant allan o'r fan honno a'm dwyn i fyny eto i'r goeden, yna fe'm rhoddasant mewn tŷ gwell a harddach, lle'r oedd hen bobl a phobl ifanc. Dywedais: 'Ewch â mi o gwmpas heno ac esboniwch am yr hyn a welais.' Felly dywedasant: 'Iawn. O ran yr un y gwelaist ei geg wedi'i thyllu â haearn, mae'n berson sy'n hoffi dweud celwydd a phan mae'n siarad mae bob amser yn dweud celwydd, felly mae'n cael ei gymryd i'r gorwel a bydd yn cael ei drin felly tan Ddydd yr Atgyfodiad. O ran y dyn y gwelaist ti ei ben yn cael ei dorri, roedd yn ddyn y dysgodd Allah y Qur'an iddo, yna cysgodd un noson ond ni wnaeth ei ymarfer yn ystod y dydd, a bydd yn cael ei drin felly tan Ddydd yr Atgyfodiad. A'r rhai a welsoch yn y ffwrnais dân yw'r godinebwyr, a'r rhai a welsoch yn yr afon yw'r rhai a gymerodd usuriaeth, a'r hen ŵr o dan y goeden yw'r Proffwyd Ibrahim (tangnefedd arno), a'r plant o'i gwmpas yw plant dynolryw. O ran yr un a gyneuodd y tân, ef yw gwarcheidwad Uffern, a'r tŷ cyntaf i chi fynd iddo yw cartref yr holl gredinwyr, a'r tŷ hwn yw cartref y merthyron, a Gabriel ydw i a Michael yw hwn, felly codwch eich pen. Felly codais fy mhen ac roedd rhywbeth fel cwmwl uwchben fy mhen. Dywedasant ill dau, "Dyna eich lle." Dywedais innau, "Gadewch i mi fynd i mewn i'm tŷ." Dywedasant ill dau, "Nid yw eich bywyd wedi dod i ben eto, a phan ddaw ei ddiwedd, byddwch yn sicr o fynd i mewn i'ch tŷ."