Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba

بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ

आम्हाला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [जरीर बिन हाझिम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू राज़ा] यांच्याकडून [समराह बिन जुंदब] यांच्या म्हणण्यानुसार सांगितले, की: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची सवय होती की जेव्हा ते नमाज पूर्ण करायचे, तेव्हा ते आमच्याकडे वळून म्हणायचे: "तुमच्यापैकी कोणी काल रात्री स्वप्न पाहिले का?" तो (समराह बिन जुंदब) म्हणाला: "जर कोणी स्वप्न पाहिले असेल, तर तो ते सांगायचा, आणि त्या क्षणी तो म्हणायचा: 'मा सया-अल्ला' (अल्लाच्या इच्छेनुसार)." दुसऱ्या दिवशी त्याने आम्हाला विचारले: "तुमच्यापैकी कोणी स्वप्न पाहिले का?" आम्ही उत्तर दिले: "नाही." त्याने सांगितले: "पण मला काल रात्री स्वप्न पडले, ज्यात दोन पुरुष माझ्याकडे आले; त्यांनी माझे हात धरले आणि मला पवित्र भूमीत (अल-मुकद्दसाह) नेले. तिथे मला एक पुरुष उभा आणि दुसरा बसलेला दिसला, ज्याच्या हातात वक्राच्या टोकासह लोखंडी तुकडा होता (वस्तू लटकवण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या प्रकाराचा)." आमच्या काही साथीदारांनी मूसा यांच्या हवाल्याने सांगितले की: लोखंडी सळई त्या माणसाच्या तोंडाच्या एका बाजूने (दाढांच्या जवळून) घातली गेली, तोपर्यंत ती त्याच्या गाळ्याच्या मागच्या भागातून पार झाली. मग तोंडाच्या दुसऱ्या बाजूनेही तसेच केले गेले, नंतर ती तोंडातून काढून पुन्हा घातली गेली, आणि असेच पुढे चालू राहिले. मी विचारले: "याचा काय अर्थ?" मला घेऊन जाणाऱ्या दोघांनी म्हटले: "चला निघूया." मग आम्ही दुसऱ्या ठिकाणी गेलो आणि पाहिले की एक माणूस पाठीवर पडलेला होता, तर दुसरा माणूस त्याच्या डोक्यावर उभा राहून त्याचे डोके चिरडून टाकण्यासाठी एक दगड किंवा मोठी खडक धरून होता. तो दगड मारल्यावर त्या माणसाचं डोकं चिरडून गेलं. मग तो माणूस ते उचलण्यासाठी पुढे आला, आणि तो हे करतच राहिला जोपर्यंत त्या माणसाचं डोकं पूर्वीसारखं अखंड झालं नाही, मग पुन्हा दगडाने ते चिरडलं. मी विचारलं: "हा माणूस कोण आहे?" त्या दोघांनी उत्तर दिलं: "चला निघूया." मग आम्ही निघालो तोपर्यंत आम्ही एका भट्टीसारख्या खड्ड्याजवळ पोहोचलो, जो वरून अरुंद आणि तळाशी रुंद होता, आणि त्याच्याखाली आग पेटलेली होती; जेव्हा आग जवळ आणली जायची, तेव्हा त्यातील लोक वर येत, आणि जेव्हा ती विझवली जायची, तेव्हा ते परत तिथेच येत. तिथे पुरुष आणि स्त्रिया दोघेही होते. मी विचारले, "हे कोण आहेत?" त्या दोघांनी उत्तर दिले: "पुढे चला." म्हणून आम्ही पुढे निघालो तोपर्यंत आम्ही एका नदीपर्यंत पोहोचलो, ज्याचे पाणी रक्तासारखे होते; नदीच्या मधोमध एक माणूस उभा होता." [याझीद] आणि [वाहब बिन जारिर] यांनी [जारिर बिन हज़िम] कडून सांगितले: 'आणि नदीच्या काठावर एक माणूस होता ज्याच्या हातात एक दगड होता. जेव्हा नदीच्या मधोमध असलेला माणूस त्याच्याकडे वळला आणि नदी सोडण्याचा विचार केला, तेव्हा दगड धरलेला माणूस त्याचा तोंडावर दगड फेकला, ज्यामुळे तो नदीच्या मधोमध असलेल्या मूळ जागेवर परत गेला, आणि हेच सुरूच राहिले; प्रत्येक वेळी तो नदी सोडण्याचा प्रयत्न करायचा, तेव्हा त्याला दगड लागून तो मूळ जागेवर परत यायचा. मी विचारले: 'याचा काय अर्थ?' दोघांनी उत्तर दिले: 'चला निघूया'. म्हणून आम्ही निघालो आणि मोठ्या झाडांनी भरलेल्या एका हिरव्या बागेत पोहोचलो; झाडांच्या खाली एक वृद्ध माणूस आणि काही मुले होती, आणि एका झाडाजवळ एक माणूस मशाल हातात धरून उभा होता; त्याने मशाल पेटवली तेव्हा मला तिथे आणणार्‍या त्या दोघांनी मला झाडावर चढायला मदत केली, आणि मग त्यांनी मला एका घरात नेले (गाव) मी पूर्वी कधीही पाहिलेल्या कोणत्याही गावापेक्षा अधिक सुंदर होते, आणि त्यात वृद्ध, तरुण, स्त्रिया आणि मुले होते; मग त्या दोघांनी मला तिथून बाहेर काढले आणि पुन्हा झाडावर चढवले, आणि नंतर मला आणखी चांगल्या आणि अधिक सुंदर घरात नेले, ज्यात वृद्ध आणि तरुण होते. मी म्हणालो: "आज रात्री मला फेरफटका मारायला घेऊन जा आणि मी जे नुकतेच पाहिले ते मला समजावून सांग." ते दोघे म्हणाले: "ठीक आहे. ज्या माणसाच्या तोंडात लोखंडी कांड घुसवले होते, तो खोटं बोलणं आवडणारा माणूस आहे आणि जेव्हा तो बोलतो तेव्हा नेहमीच खोटं बोलतो; म्हणून त्याला क्षितिजापर्यंत नेऊन पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत अशाच प्रकारे वागवले जाते. ज्या माणसाचे डोके फोडले गेले होते, तो असा आहे ज्याला अल्लाहने कुरआन शिकवले, परंतु त्याने एका रात्री झोप घेतली आणि दुसऱ्या दिवशी कुरआनवर अमल केला नाही; म्हणूनच त्याला पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत अशा प्रकारे शिक्षा दिली जाते. आणि तुम्ही ज्यांना त्यांच्या ज्वलंत स्वयंपाकघरांमध्ये पाहता ते व्यभिचारी आहेत, तर तुम्ही ज्यांना नदीच्या मधोमध पाहता ते व्याजखाऊ आहेत; झाडाखालील वृद्ध पुरुष पैगंबर इब्राहीम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आहेत, तर त्यांच्या भोवती असलेली मुले मानवजातीतील लहान मुले आहेत. ज्याने आग पेटवली आहे तो नरकाचा प्रमुख देवदूत आहे; आणि तुम्ही ज्या पहिल्या घरात प्रवेश केला तो सर्व श्रद्धाळूंचा घर आहे; आणि हे घर शहीदांचे निवासस्थान आहे; आणि मी जिब्रिल आहे, आणि हा मिकाईल आहे; म्हणून आपले डोके वर करा. मग मी माझे डोके वर केले, आणि माझ्या डोक्यावर ढगासारखे काहीतरी होते. दोघांनीही म्हटले, "तो तुमचा ठिकाण आहे." मी म्हणालो: "मला माझ्या घरात प्रवेश करू द्या." त्यांनी म्हटले: "तुमचे जीवन अजून संपलेले नाही; जर तुमचा वेळ संपला असता, तर तुम्ही नक्कीच तुमच्या घरात प्रवेश केला असता."