Hadith Representative
Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Hefur sagt okkur [Musa bin Isma'il] að [Jarir bin Hazim] hafi sagt okkur [Abu Raja'] frá [Samrah bin Jundab] að það var siður spámannsins, sallallaahu'alaihiwasallam, að þegar hann lauk bæn sinni sneri hann sér að okkur og sagði: „Hver ykkar dreymdi í nótt?“ Hann - Samrah bin Jundab - sagði: „Ef einhver dreymir þá mun sá maður segja frá því, og þá sagði hann: „Maa sya-allah“ - með vilja Allah-“. Dag einn spurði hann okkur: „Dreymir einhver ykkar?“ Við svöruðum: „Ekkert.“ Hann sagði: „En í nótt dreymdi mig að tveir menn komu til mín og báðir héldu í hönd mína og fóru með mig til heilags lands - Al Muqaddasah - þar kom í ljós að þar stóð maður og hinn sat og hélt á járnstöng með beygðum enda - venjulega til að hengja eitthvað upp -.“ Sumir félagar okkar sögðu frá Móse að: járnstöngin var stungið inn í aðra hlið munns mannsins - frá jöxlunum - þar til hún komst inn í aftanvert hálsinn á honum. Síðan var það sama gert hinum megin við munninn á honum, síðan var hún tekin úr munninum og sett aftur inn, og svo framvegis. Ég spurði: „Hvað þýðir þetta?“ Mennirnir tveir sem báru mig sögðu: „Farðu.“ Svo fórum við á annan stað og komum að manni sem lá á aftanvert hálsinum á honum, á meðan annar maður stóð á höfði sér og hélt á steini eða stórum steini til að brjóta höfuð hans. Þegar hann lenti á honum, muldi steinninn höfuð hans. Svo fór maðurinn til hans til að taka það og hann hætti ekki að gera þetta fyrr en höfuð hans var komið í upprunalegt horf, þá lenti hann aftur á honum með steininum þar til hann var muldur. Ég spurði: „Hver er þessi maður?“ Þeir sögðu báðir: „Farðu.“ Við lögðum af stað þangað til við komum að holu sem líktist eldgryfju þar sem toppurinn var mjór og botninn breiður og neðst var kveiktur eldur sem, ef eldurinn var færður nærri, risu þeir - íbúarnir - upp og þegar hann slokknaði sneru íbúarnir aftur til hans, íbúarnir voru karlar og konur. Ég spurði: „Hverjir eru þeir?“. Báðir svöruðu: „Farið.“ Við lögðum af stað þangað til við komum að á þar sem vatnið var blóð, þar stóð maður í miðri ánni.“ [Yazid] og [Wahb bin Jarir] frá [Jarir bin Hazim] sögðu: „Og á bakka árinnar var maður sem hélt á steini. Þegar maðurinn í miðri ánni sneri sér að honum og ætlaði að komast upp úr ánni, kastaði maðurinn sem hélt á steininum steinum í átt að ósum hans þar til hann sneri aftur á upprunalegan stað sinn í miðri ánni, og svo framvegis, í hvert skipti sem hann vildi komast upp úr ánni var hann kastaður með steini svo að hann sneri aftur á upprunalegan stað sinn. Ég spurði: „Hvað þýðir þetta?“ Báðir svöruðu: „Farðu.“ Við gengum því þangað til við komum að grænum garði, þar sem voru stórir trjár og undir honum voru gamall maður og börn. Þar var maður við tréð sem hélt á eldi. Þegar hann kveikti eldinn leiddu mennirnir tveir, sem höfðu mig upp í tréð, mig og settu mig í hús – þorp – sem ég hafði aldrei séð áður. Þar voru karlar, gamalt fólk, ungt fólk, konur og börn. Síðan tóku þeir mig þaðan og færðu mig aftur upp í tréð. Síðan settu þeir mig í betra og fallegra hús, þar sem voru bæði gamalt fólk og ungt fólk. Ég sagði: „Farðu með mig í kvöld og útskýrðu það sem ég hef séð.“ Þeir sögðu: „Mjög vel. Sá sem þú sást stunginn í munninn með járni er sá sem lýgur og þegar hann talar lýgur hann alltaf. Hann er því tekinn til sjóndeildarhringsins og verður þannig meðhöndlaður þar til upprisudags.“ Hvað varðar manninn sem þú sást höfuðið brotið, þá var það maður sem Allah hafði kennt Kóraninn, síðan svaf hann eina nótt en iðkaði það ekki á daginn, og hann verður meðhöndlaður þannig til upprisudags. Og þeir sem þú sást í eldsofninum eru hórkarlarnir, og þeir sem þú sást í ánni eru þeir sem tóku okur, og gamli maðurinn undir trénu er spámaðurinn Íbrahim (friður sé með honum), og börnin í kringum hann eru börn mannkynsins. Hvað varðar þann sem kveikti eldinn, þá er hann verndari helvítis, og fyrsta húsið sem þú gekkst inn í er heimili allra trúaðra, og þetta hús er heimili píslarvottanna, og ég er Gabríel og þetta er Míkael, svo lyftu höfði þínu. Svo ég lyfti höfði mínu og það var eitthvað eins og ský yfir höfði mér. Þau sögðu bæði: "Þetta er þinn staður." Ég sagði: "Leyfðu mér að ganga inn í hús mitt." Þau sögðu bæði: "Líf þitt er ekki enn lokið, og þegar endir þess kemur, munt þú örugglega ganga inn í hús þitt."