Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba

بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ

Безгә [Муса бин Исмәгыйль] [Җәрир бин Хазим] [Әбу Раҗа] безгә [Сәмра бин Җүндәб] болай дип сөйләгән: Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең гадәте буенча, ул намаз укып бетергәч, йөзен безгә борып: "Сезнең арагызда кем кичә төш күрде?" - дип әйтә иде. Ул - Сәмра бин Җүндәб - "Әгәр кемдер төш күрсә, ул аны сөйләр иде, шул вакытта ул: "Мә' ся-аллаһ" - Аллаһның теләге белән -" - дияр иде", - диде. Икенче бер көнне ул бездән: "Сезнең берәрегез төш күрдеме?" - дип сорады. Без: "Юк", - дип җавап бирдек. Ул: "Ләкин кичә төш күрдем: ике кеше минем яныма килде, аннары алар икесе дә минем кулымны тотып, мине сафландырылган җиргә - Әл-Мөкаддәсәгә - алып киттеләр, бер кеше басып тора, ә икенчесе кулында бөгелгән очлы тимер таяк тотып утыра иде - гадәттә нәрсәдер элү өчен." - дип сөйләде. Муса пәйгамбәрдән калган кайбер дусларыбыз болай диделәр: тимер таяк кешенең авызының бер ягына - азу тешеннән - муенның арткы өлешенә кергәнче кертелгән. Аннары шул ук эш авызның икенче ягында да башкарыла, аннары аны авыздан алып, кире куялар һ.б. Мин: "Бу нәрсә аңлата?" - дип сорадым. Мине алып килгән ике кеше: "Кит инде", - диделәр. Шулай итеп, без башка урынга бардык һәм муенына таянып яткан бер кешегә килеп җиттек, ә башка бер кеше аның башында басып, башын ватарга дип таш яки зур таш тотып тора иде. Сугылганда, таш кешенең башын ваткан. Шуңа күрә кеше аны алырга килгән, һәм ул кешенең башы элекке хәленә кайтканчы, таш белән тагын бер тапкыр суккан, аннары ул ватылганчы. Мин: "Бу кеше кем?" - дип сорадым. Икесе дә: "Кит инде", - дип җавап бирделәр. Шулай итеп, без юл тоттык, өске өлеше тар, аскы өлеше киң булган ут чокыры кебек чокырга җиттек, аның астында ут ягылган, ут якынайтылгач, алар - аның халкы - күтәреләчәк, ә ул сүнгәч, аның халкы аңа кире кайтачак, аның халкы ир-атлар һәм хатын-кызлардан торачак. Мин: "Алар кемнәр?" - дип сорадым. Икесе дә: "Барыгыз", - дип җавап бирделәр. Шулай итеп, без юл тоттык, суы канлы елгага җиттек, елга уртасында бер кеше басып тора", - диделәр. [Язид] һәм [Вәхб бин Джарир] [Джарир бин Хазим]дан: "Елга ярында бер кеше таш тотып тора. Елга уртасындагы кеше аңа карап елгадан чыгарга уйлаганда, таш тоткан кеше таш белән аның авызына ыргыта, елга уртасындагы башлангыч урынына кайтканчы, һәм шулай була, ул елгадан чыгарга теләгән саен, ул башлангыч урынына кайтканчы таш белән ыргытылачак", - диделәр. Мин сорадым: "Бу нәрсә аңлата?" Икесе дә: "Барыгыз", - дип җавап бирделәр. Шулай итеп, без яшел паркка барып җиттек. Аның эчендә зур агачлар бар иде, ә астында бер карт кеше һәм балалар утыра иде, агач янында ут тоткан бер кеше бар иде, ул ут ягып торганда, мине күтәргән ике кеше мине агачка менеп менделәр, аннары икесе дә мине моңарчы күрмәгән бер йортка - авылга - урнаштырдылар. Эчтә ирләр, картлар, яшьләр, хатын-кызлар һәм балалар бар иде, алар икесе дә мине аннан алып чыгып, аннары тагын агачка менеп менделәр, аннары мине яхшырак һәм матуррак йортка урнаштырдылар, анда картлар һәм яшьләр бар иде. Мин: "Бүген кич мине алып барыгыз һәм мин күргәннәрне аңлатыгыз", - дидем. Икесе дә: "Ярар. Авызы тимер белән тишелгән кеше ялганчы, әгәр ул ялган сөйләсә, ул уфукка алып барылачак һәм Кыямәт көненә кадәр шулай мөгамәлә ителәчәк", - диделәр. Ә башы ватылган кеше Аллаһ тарафыннан Коръән өйрәткән, аннары бер төн йоклаган, ләкин көндез Коръән белән шөгыльләнмәгән кеше булса, ул Кыямәт көненә кадәр шулай мөгамәләдә булачак. Аларның мичендә күргән кешеләр зина кылучылар, ә елга уртасында күргән кешеләр риба ашаучылар, ә агач астында карт Ибраһим пәйгамбәр (галәйһиссәлам), ә аның тирәсендәге балалар кешелек балалары. Ут кабызган кеше җәһәннәм фәрештәсе, ә беренче кергән йорт барлык мөэминнәр өчен йорт, ә бу йорт шәһитләр авылы, һәм мин Җәбраил, ә бу Микаил, башыңны күтәр. Мин башымны күтәрдем, һәм башым өстендә болыт кебек нәрсә булып чыкты. Икесе дә: "Бу синең урының", - диделәр. Мин: "Миңа өемә керергә рөхсәт ит", - дидем. Икесе дә: "Синең яшең әле калган һәм тәмамланмаган, әгәр ул тәмамланса, син, һичшиксез, өеңә керәчәксең", - диделәр.