Hadits Perwakilan
Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
इमाम तिर्मिधी : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
हे आम्हाला [अली बिन हुजर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्माईल बिन इब्राहिम] यांच्याकडून, [इब्न औन] यांच्याकडून, [नाफी] यांच्याकडून, [इब्न उमर] यांच्याकडून सांगितले की: एकदा उमर यांना खैबरमध्ये एक जमीन मिळाली, आणि त्यांनी विचारले: 'अल्लाहच्या प्रेषिता, मला खैबरमध्ये मालमत्ता मिळाली आहे; मला यापूर्वी अशी मालमत्ता मिळाली नाही जी मला इतकी आवडली असेल. तुम्ही मला याबद्दल काय आदेश देता?' त्यांनी उत्तर दिले, "जर तुला हवे असेल, तर मूळ रक्कम जपून ठेव आणि त्यातून दान कर." मग उमर यांनी त्यातून दान केले; त्यांनी ते विकले नाही, ना ते वसीयत म्हणून दिले, ना ते वारसाहक्कानं सोडले, परंतु त्यांनी त्या संपत्तीतून गरीब आणि गरजू लोकांना, जवळच्या आणि दूरच्या नातेवाईकांना, अल्लाहच्या मार्गात, प्रवाशांना आणि पाहुण्यांना दान केले. संपत्तीचे व्यवस्थापन करणाऱ्यावर त्यातून योग्य पद्धतीने खाण्यास घेतल्यास किंवा ते विकल्याशिवाय (किंवा भौतिक नफा न घेता) एखाद्या मित्राला खायला दिल्यास कोणताही पाप नाही. त्याने (अत-तिर्मिधी) सांगितले, 'मी हे [मुहम्मद बिन सरीन] यांना सांगितले, आणि त्यांनी म्हटले, "ghairu muta`atstsil maalan", [इब्न 'औन] म्हणाले, 'दुसऱ्या एका व्यक्तीने मला हा हदीस सांगितला, ज्यात त्याने तो "fi qith'ati adimin ahmar ghair muta`atstsil maalan" असा वाचला,' [इस्माईल] म्हणाले, 'आणि मी तो [इब्न उबैदुल्लाह बिन उमर] यांना वाचून दाखवला, आणि त्यांच्या कथनात तो "ghair muta`atstsil maalan" असा होता.' अबू ईसा म्हणाले, 'ही हदीस हसन सहीह आहे, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबतींमधील विद्वानांनुसार तसेच त्यांच्यानंतरच्या इतर विद्वानांनुसार ती आचरणासाठी आधारभूत आहे, आणि आम्हाला प्राचीन विद्वानांमध्ये जमीन व इतर मालमत्ता दान करण्याच्या परवानगीबाबत कोणताही मतभेद आढळलेला नाही.'