Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah

इमाम अबू दाऊद : 2493

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُوَرَّثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ وَالضَّيْفِ ثُمَّ اتَّفَقُوا لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًاحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بِنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ صَدَقَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ نَسَخَهَا لِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا كَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ عُمَرُ فِي ثَمْغٍ فَقَصَّ مِنْ خَبَرِهِ نَحْوَ حَدِيثِ نَافِعٍ قَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا فَمَا عَفَا عَنْهُ مِنْ ثَمَرِهِ فَهُوَ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ قَالَ وَسَاقَ الْقِصَّةَ قَالَ وَإِنْ شَاءَ وَلِيُّ ثَمْغٍ اشْتَرَى مِنْ ثَمَرِهِ رَقِيقًا لِعَمَلِهِ وَكَتَبَ مُعَيْقِيبٌ وَشَهِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَرْقَمِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ عَبْدُ اللَّهِ عُمَرُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ أَنَّ ثَمْغًا وَصِرْمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ وَالْعَبْدَ الَّذِي فِيهِ وَالْمِائَةَ سَهْمٍ الَّتِي بِخَيْبَرَ وَرَقِيقَهُ الَّذِي فِيهِ وَالْمِائَةَ الَّتِي أَطْعَمَهُ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْوَادِي تَلِيهِ حَفْصَةُ مَا عَاشَتْ ثُمَّ يَلِيهِ ذُو الرَّأْيِ مِنْ أَهْلِهَا أَنْ لَا يُبَاعَ وَلَا يُشْتَرَى يُنْفِقُهُ حَيْثُ رَأَى مِنْ السَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ وَذَوِي الْقُرْبَى وَلَا حَرَجَ عَلَى مَنْ وَلِيَهُ إِنْ أَكَلَ أَوْ آكَلَ أَوْ اشْتَرَى رَقِيقًا مِنْهُ

[मुसद्दद] यांनी आम्हाला सांगितले, [याझीद? बिन जुराई'] यांनी आम्हाला सांगितले, आणि दुसऱ्या साखळीद्वारेही सांगितले: आणि [मुसद्दद] यांनी आम्हाला सांगितले, [बिश्‍र बिन अल-मुफध्दल] यांनी आम्हाला सांगितले, आणि दुसऱ्या साखळीद्वारेही सांगितले: आम्हाला सांगितले [मुसद्दद] यांनी आम्हाला [याह्या] यांच्याकडून, [इब्न 'औन] यांच्याकडून, [नाफी'] यांच्याकडून, [इब्न 'उमर] यांच्याकडून सांगितले की: 'उमर यांनी खैबरची जमीन मिळवली, मग ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आले आणि म्हणाले: "मला काही जमीन मिळाली आहे, आणि मला यापेक्षा मौल्यवान कोणतीही संपत्ती कधीच मिळाली नाही." तुम्ही मला काय आज्ञा करता?' त्यांनी सांगितले: 'जर तुम्हाला हवे असेल, तर मूळ रक्कम जपून ठेवा आणि त्यातून दान करा.' मग उमर यांनी त्यातून दान केले, या अटीवर की मूळ रक्कम विकली जाणार नाही, ना देण्यात येणार, ना गरीबांना, ना नातेवाईकांना, ना गुलामांना वारसाहक्काने दिली जाणार. आणि अट अशी की ते अल्लाहच्या मार्गासाठी आणि प्रवाशांसाठी असावे. आणि बिश्र यांच्याकडून त्यांनी असेही जोडले: 'आणि पाहुण्यांसाठी.' मग त्यांचे शब्द एकसारखे होते: 'त्याचे व्यवस्थापन करणाऱ्याने योग्य पद्धतीने त्याचा काही भाग खाण्यात काहीच हरकत नाही. मित्राला त्याचा वाटा देण्यात, तो वाया घालवल्याशिवाय.' आणि मुहम्मद म्हणाले: 'त्याचा साठा करून तो मुख्य मालमत्ता बनवू नये.' हे आम्हाला [सुलेमान बिन दाऊद अल-मह्री] यांनी सांगितले, आम्हाला [इब्न वहाब] यांनी सांगितले, मला [अल-लैथ] यांनी कळवले, [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून उमर बिन अल-खत्ताब यांच्या दानविषयी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो, त्यांनी म्हटले; [अब्दुल हमीद बिन अब्दुल्ला बिन उमर बिन अल-खत्ताब] यांनी ते माझ्यासाठी लिहून घेतले; बिस्मिल्लाहिर्रहमानिर्रहीम, हेच अल्लाहचा दास [उमर] यांनी त्यांच्यावर काही घडल्यास लिहून ठेवले होते, की तसमघ आणि शिरमाह बिन अल-अक्वा (मदीनातील उमर यांच्या दोन मालमत्ता) तसेच त्यांच्या ताब्यातील दास, आणि खैबरमधील शंभर हिस्सा, त्याच्या ताब्यातील दास, आणि पैगंबर मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला एका टेकडीवर दिलेले शंभर (वसाक), हे हफ्सा यांच्या जिवंतपणी त्यांच्या देखरेखीखाली आणि त्यानंतर त्यांच्या कुटुंबातील विवेकी सदस्यांच्या देखरेखीखाली व्यवस्थापित केले जावे. त्यांची विक्री किंवा खरेदी करू नये; ती त्या पैशांचा खर्च तिच्या मते योग्य वाटेल त्या गोष्टींवर, मागणाऱ्यांवर, वाट्याशिवाय राहून गेलेल्या गरिबांवर आणि तिच्या नातेवाईकांवर करील; आणि व्यवस्थापकाने त्यातून स्वतःसाठी खाणे, इतरांना खायला देणे किंवा गुलाम खरेदी करणे यात काहीच हरकत नाही.