Hədis
Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
Imam Tirmidzi : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
Bizə [Əli ibn Hücr], bizə [İsmail ibn İbrahim], [İbn Aun], [Nafi], [İbn Ömər] dedi: Ömər bir dəfə Xeybərdə bir torpaq sahəsi almışdı, soruşdu: “Ey Allahın Rəsulu, Xeybərdə xəzinə aldım, əvvəllər heç vaxt məni bu qədər sevindirən xəzinə almamışdım, bəs bu xəzinə ilə bağlı mənə nə əmr edirsiniz?” O cavab verdi: “İstəyirsinizsə, əsas pulu özünüzdə saxlayın və ona sədəqə verin”. Ömər ona sədəqə verdi, əmlakını satmadı, başqasına vermədi və miras almadı və həmin sərvətdən kasıblara, yaxın və uzaq qohumlarına, fi sabilillah, ibn sabil və qonaqlara sədəqə verdi. Əmlaka qulluq edənlərin ondan yaxşı - ağlabatan şəkildə - yeməsi və ya satmadan - maddi fayda əldə etmədən dostlarına yedizdirməsi üçün heç bir problem yoxdur - günah deyil. O, Tirmizi dedi: “Mən bunu [Məhəmməd ibn Sirin]-ə dedim, o da “ğeyrü mütəəssil məalan” dedi. [İbn Əun] dedi: “Başqa biri mənə bu hədis haqqında danışdı ki, o, onu “fi qisəti adimin əhmər ğeyr mütəəssil məalan” oxudu. [İsmayıl] dedi: “Mən də onu [İbn Ubeydullah ibn Ömərə] oxudum, ona görə də hədisdə “ğeyr mütəəssil məalan” deyilir.” Əbu İsa dedi: “Bu hədis səhihdir və Peyğəmbərin (s) səhabələrindən və onlardan başqa elm adamlarına görə xeyriyyəçiliyin əsasıdır və əvvəlki alimlər arasında torpaq vəqfinin və digər şeylərin icazəliliyi ilə bağlı heç bir mübahisəyə rast gəlmirik.”