Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ

[अफ्फान] यांनी आम्हाला सांगितले, [हम्माद] यांनी आम्हाला सांगितले, [अली बिन ज़ैद] यांच्याकडून, [अबू नाध्रोह] यांनी सांगितले: [इब्न अब्बास] यांनी एकदा बस्रा येथील मिंबरवरून आम्हाला उपदेश दिला. त्यांनी सांगितले: अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'खरोखरच, प्रत्येक पैगंबरकडे अशी एक दुआ असते जी त्यांनी या जगात वापरली आहे. आणि खरोखरच, मी माझी दुआ राखून ठेवली आहे जेणेकरून मी माझ्या उम्मतसाठी शफायत करू शकेन. मी पुनरुत्थानाच्या दिवशी आदमच्या संततींचा नेता आहे, हे गर्वामुळे नाही. मी पहिला आहे ज्याची कबर उघडली जाईल, हे गर्वामुळे नाही. माझ्या हाती प्रशंसेचा ध्वज आहे, हे गर्वामुळे नाही. आदम आणि इतर सर्वजण माझ्या ध्वजाखाली आहेत, हे गर्वामुळे नाही. मनुष्यांसाठी, न्याय दिवसाचा दिवस खूप लांब असेल, म्हणून त्यापैकी काही इतर लोकांना म्हणतील: 'चला आपण आदम, मानवजातीचे वडील, यांच्याकडे जाऊ, जेणेकरून ते सर्वशक्तिमान आणि उंच असलेल्या अल्लाहकडे आपल्यासाठी मध्यस्थी करतील आणि आपल्यातील वाद मिटवतील.' मग ते आदम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: 'ऐ आदम, तुम्हीच ते आहात ज्यांना अल्लाहने आपल्या हातांनी निर्माण केले, स्वर्गात स्थान दिले आणि देवदूतांना तुमच्यासमोर साष्टांग नमस्कार करायला लावले. तर आमच्यासाठी आमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा आणि आमचे प्रकरण मिटवा.' मग आदमने उत्तर दिले: 'खरोखर, मी तुमच्यासाठी योग्य व्यक्ती नाही, आणि मला माझ्या पापांमुळे स्वर्गातून बहिष्कृत करण्यात आले आहे. आणि खरोखर, आज माझ्यासाठी स्वतःपेक्षा महत्त्वाचे काहीही नाही.' पण पैगंबरांचा नेता नूह यांच्याकडे जा. मग ते नूह यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: 'हे नूह, आमच्यासाठी आमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा आणि आमच्यातील हा वाद मिटवा.' तेव्हा नूह यांनी उत्तर दिले: 'खरोखरच, मी तुमच्यासाठी योग्य व्यक्ती नाही; खरोखरच, मी माझी प्रार्थना वापरली होती ज्यामुळे पृथ्वीवरील लोक बुडून गेले. आणि खरंच, आज माझ्यासाठी स्वतःपेक्षा काहीही महत्त्वाचं नाही. पण अल्लाहचा प्रिय इब्राहिमकडे जा. मग ते इब्राहिमकडे गेले, ज्यांच्यावर शांती असो, आणि म्हणाले: 'हे इब्राहिम, आमच्यासाठी आमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा, आणि आमच्यातील वाद मिटवा.' तेव्हा त्यांनी उत्तर दिलं: 'खरंच, मी तुमच्यासाठी योग्य व्यक्ती नाही; खरंच, मी तीन वेळा खोटं बोललो आहे.' आणि अल्लाहची शपथ, त्याने ते फक्त अल्लाहचा धर्म टिकवण्यासाठीच केले, म्हणजे त्याचे म्हणणे: 'मग त्याने म्हटले: "खरोखर, मी आजारी आहे."' (सूरह अश्-शफाआत: ८९) आणि त्याचे म्हणणे: '… खरंतर, ते त्या महान मूर्तीनेच केले; तर मूर्तीला विचारा, जर त्या बोलू शकत असतील.' (कुरआन, अंबिया: ६३) आणि जेव्हा तो एका राजाकडे गेला तेव्हा त्याने आपल्या पत्नीबद्दल 'ती माझी बहीण आहे' असे सांगितले. आणि खरंच, आज माझ्यासाठी स्वतःपेक्षा महत्त्वाचं काहीच नाही. पण मूसा यांच्याकडे जा, ज्यांना अल्लाहने आपले संदेश आणि आपले बोलणे देऊन सन्मानित केले आहे. मग ते त्यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: 'हे मूसा, अल्लाहने तुम्हाला आपले संदेश देऊन आणि बोलणे करून सन्मानित केले आहे; कृपया आपल्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा आणि आमच्यातील हा वाद मिटवा.' मग त्याने उत्तर दिले: 'खरोखर, मी तुमच्यासाठी योग्य व्यक्ती नाही; खरं तर, मी एका जिवाची हत्या केली आहे ज्याची हत्या होऊ नये होती. आणि खरोखर, आज माझ्यासाठी स्वतःपेक्षा महत्त्वाचं काहीच नाही.' पण तुम्ही येशूकडे जा, जो देवाचा आत्मा आणि त्याचे वचन आहे. मग ते येशूकडे गेले आणि म्हणाले: 'हे येशू, आमच्या वतीने आमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा आणि आमच्यातील वाद मिटवा.' तेव्हा येशूने उत्तर दिले: 'खऱ्या अर्थाने, मी तुमच्यासाठी योग्य व्यक्ती नाही; खऱ्या अर्थाने, मला देवाशिवाय एक पूजेची वस्तू बनवण्यात आले आहे. आणि खऱ्या अर्थाने, आज माझ्यासाठी माझ्यापेक्षा महत्त्वाचे काहीही नाही.' पण जर एखादे दागिने सीलबंद पात्रात ठेवले असतील, तर ते उघडले जाईपर्यंत त्यातील वस्तूचे मूल्य आपण जाणू शकू का? त्यांनी उत्तर दिले: नाही. त्यानंतर येशू म्हणाले: खरोखरच, मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) हे पैगंबरांचे मुहर आहेत, आणि ते आजही उपस्थित आहेत, आणि त्यांच्या सर्व भूतकाळातील व भविष्यातील पापांची क्षमा करण्यात आली आहे. अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर शांति आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: मग ते माझ्याकडे आले आणि म्हणाले: 'हे मुहम्मद, आमच्यासाठी आमच्या प्रभूंकडे मध्यस्थी करा आणि आमच्यातील वाद मिटवा.' मी उत्तर दिले: 'मी खरोखरच तसे करण्याचा अधिकार राखून ठेवतो, जोपर्यंत सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाह ज्याला तो इच्छितो आणि ज्यावर तो प्रसन्न आहे, त्याला परवानगी देतो.' आणि जर अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि सर्वोच्च, आपल्या प्राण्यांमध्ये काही संदेश पोहोचवू इच्छितो, तर 'अहमद आणि त्याचे लोक कुठे आहेत?' असा प्रश्न विचारणारा एक आह्वान ऐकू येतो. आम्ही शेवटचे आहोत आणि आम्ही पहिले आहोत; आम्ही अंतिम समुदाय आहोत आणि आमचीच प्रथम हिशोब-तपासणी होईल. मग इतर राष्ट्रे आमच्या मार्गातून बाजूला ढकलली जातात, आणि आम्ही वुझूच्या निशाण्यांनी उजळलेली चेहरे आणि अवयव घेऊन पुढे जातो. मग ती राष्ट्रे म्हणतात: 'हे राष्ट्र जवळजवळ पूर्णपणे पैगंबरांनी बनलेले होते.' मग आम्ही स्वर्गाच्या दरवाजाजवळ पोहोचतो, आणि मी दरवाजा पकडून त्यावर ठोठावतो, आणि एक आवाज विचारतो: 'तू कोण आहेस?' मी उत्तर दिले: 'मी मुहम्मद आहे.' मग दरवाजा उघडला गेला, आणि मी माझ्या प्रभू, सर्वशक्तिमान आणि उन्नत, ज्याने आपल्या सिंहासनावर आसन केले होते, त्याला भेटलो—हम्मादने संकोच केला—म्हणून मी साष्टांग नमन केले आणि झुकलो, नंतर मी त्याची अशी स्तुती केली जी माझ्यापूर्वी किंवा माझ्यानंतर कोणीही केली नव्हती. मग मला सांगण्यात आले: 'हे मुहम्मद, आपले डोके उचला! मागा, तुम्हाला दिले जाईल; बोला, तुमचे शब्द ऐकले जातील; मध्यस्थी मागा, ती मान्य केली जाईल! मग मी माझे डोके वर करून म्हटले: 'अरे माझ्या प्रभू, माझे लोक... माझे लोक...' मग त्याने म्हटले: 'ज्यांच्या हृदयात इतके आणि तसे आहे, त्यांना आण.' हम्मादला ते आठवत नाही. मग मी ते पुन्हा केले, प्रणाम केला आणि जसे मी आधी म्हटले होते तसे म्हटले. मग मला सांगण्यात आले: 'तुझा डोकं वर उचल, बोल, तुझं ऐकलं जाईल; माग, तुला दिलं जाईल; आणि मध्यस्थी मागत राहा, ती तुला दिली जाईल.' मग मी म्हणालो: 'अरे माझ्या प्रभू, माझे लोक… माझे लोक…' मग त्याने म्हटले: 'ज्यांच्या हृदयात याचा आणि त्याचा काही अंश आहे, अशांना आण.' मग मी ते पुन्हा एकदा बोललो, प्रणाम केला आणि पूर्वीप्रमाणेच म्हटले. मग मला सांगण्यात आले: 'तुझा डोकं वर उचल; बोल, तुला ऐकले जाईल; माग, तुला दिलं जाईल; आणि मध्यस्थी माग, ती मान्य केली जाईल.' मग मी म्हणालो: 'अरे माझ्या प्रभू, माझे लोक… माझे लोक…' मग त्याने सांगितले: 'पहिल्या आणि दुसऱ्या व्यक्तींना वगळता, ज्यांच्या हृदयात असे-तसे आहे अशांना वगळा.'