Hadith Representative
Adam yang Allah ciptakan dengan tangan-Nya
Imam Ahmad : 2415حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا لَهُ دَعْوَةٌ قَدْ تَنَجَّزَهَا فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي قَدْ اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي وَأَنَا سَيِّدُ وَلَدِ آدَمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ وَلَا فَخْرَ وَبِيَدِي لِوَاءُ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوَائِي وَلَا فَخْرَ وَيَطُولُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ عَلَى النَّاسِ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَى آدَمَ أَبِي الْبَشَرِ فَلْيَشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا عَزَّ وَجَلَّ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَدْ أُخْرِجْتُ مِنْ الْجَنَّةِ بِخَطِيئَتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا رَأْسَ النَّبِيِّينَ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي دَعَوْتُ بِدَعْوَةٍ أَغْرَقَتْ أَهْلَ الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ اللَّهِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي كَذَبْتُ فِي الْإِسْلَامِ ثَلَاثَ كِذْبَاتٍ وَاللَّهِ إِنْ حَاوَلَ بِهِنَّ إِلَّا عَنْ دِينِ اللَّهِ قَوْلُهُ { إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ } وَقَوْلُهُ لِامْرَأَتِهِ حِينَ أَتَى عَلَى الْمَلِكِ أُخْتِي وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام الَّذِي اصْطَفَاهُ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَامِهِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَكَلَّمَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي قَتَلْتُ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ إِنِّي اتُّخِذْتُ إِلَهًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَإِنَّهُ لَا يُهِمُّنِي الْيَوْمَ إِلَّا نَفْسِي وَلَكِنْ أَرَأَيْتُمْ لَوْ كَانَ مَتَاعٌ فِي وِعَاءٍ مَخْتُومٍ عَلَيْهِ أَكَانَ يُقْدَرُ عَلَى مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُفَضَّ الْخَاتَمُ قَالَ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقُولُ إِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَقَدْ حَضَرَ الْيَوْمَ وَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَلْيَقْضِ بَيْنَنَا فَأَقُولُ أَنَا لَهَا حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ شَاءَ وَيَرْضَى فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَصْدَعَ بَيْنَ خَلْقِهِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ أَحْمَدُ وَأُمَّتُهُ فَنَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَحْنُ آخِرُ الْأُمَمِ وَأَوَّلُ مَنْ يُحَاسَبُ فَتُفْرَجُ لَنَا الْأُمَمُ عَنْ طَرِيقِنَا فَنَمْضِي غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الطُّهُورِ فَتَقُولُ الْأُمَمُ كَادَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ أَنْ تَكُونَ أَنْبِيَاءَ كُلُّهَا فَنَأْتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَةِ الْبَابِ فَأَقْرَعُ الْبَابَ فَيُقَالُ مَنْ أَنْتَ فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيُفْتَحُ لِي فَآتِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُرْسِيِّهِ أَوْ سَرِيرِهِ شَكَّ حَمَّادٌ فَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَأَحْمَدُهُ بِمَحَامِدَ لَمْ يَحْمَدْهُ بِهَا أَحَدٌ كَانَ قَبْلِي وَلَيْسَ يَحْمَدُهُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَسَلْ تُعْطَهْ وَقُلْ تُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا لَمْ يَحْفَظْ حَمَّادٌ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مَا قُلْتُ فَيُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ الْأَوَّلِ ثُمَّ أُعِيدُ فَأَسْجُدُ فَأَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ أَيْ رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ كَذَا وَكَذَا دُونَ ذَلِكَ
Беҙгә [Аффан] беҙгә [Әли бин Зәйдтән] [Әбү Нәҙрохтан] [Хәммәдте] һөйләне, ул әйтте: «Бер ваҡыт [Ибн Ғаббас] беҙгә Бәшрохта минбәрҙә вәғәзләне. Ул әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: Ысынлап та, донъяла ҡулланған доғаһы булмаһа, пәйғәмбәр булмай. Һәм, ысынлап та, мин халҡым өсөн шәфәғәт ҡылыр өсөн намаҙҙарымды һаҡлап ҡалдым. Мин Ҡиәмәт көнөндә Әҙәм балаларының етәксеһемен, тәкәббер түгелмен. Мин дә уның ҡәберен беренсе булып астырҙым, тәкәббермен тип түгел. Минең ҡулдарымда ғорурлыҡ түгел, маҡтау байрағы ҡуйылған. Әҙәм һәм башҡалар минең байраҡ аҫтында, тәкәббер түгел. Кешеләр өсөн ҡиәмәт көнө бик оҙон, шуға күрә ҡайһы берҙәре икенселәренә: Әйҙәгеҙ, кешелектең атаһы Әҙәмгә барайыҡ, ул беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һәм арабыҙҙағы мәсьәләләрҙе хәл итеүен Аллаһ Тәғәләнән һораһын, тип әйтә. Шулай итеп, улар Әҙәм ғәләйһиссәләм янына килделәр һәм улар әйттеләр: «Эй, Әҙәм, һин – Аллаһ Тәғәләнең ҡулдары менән яралтҡан, һине Үҙенең ожмахында урынлаштырған, һиңә фәрештәләрҙе баш эйгән кеше!» Шуға күрә беҙҙең Раббыбыҙҙан беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һорағыҙ, беҙҙең аралағы мәсьәләләрҙе хәл итегеҙ. Шунан һуң Әҙәм яуап бирә: Ысынлап та, мин һиңә тура килгән кеше түгел, хаталарым арҡаһында күктән ҡыуылдым. Һәм ысынлап та бөгөн минең өсөн үҙемдән дә мөһимерәк бер нәмә лә юҡ. Әммә пәйғәмбәрҙәрҙең башлығы Нух янына килде. Шулай итеп, улар Нух янына килделәр һәм: «Эй, Нух, беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һора һәм беҙҙең арала хәл ит», — тинеләр. Шунан Нух яуап бирә: Ысынында мин һиңә тура килгән кеше түгел, ысынында мин ер йөҙөндә йәшәүселәрҙе батырған доғаларымды ҡулландым. Һәм ысынлап та, минең өсөн үҙемдән дә мөһимерәк бер нәмә лә юҡ. Әммә Аллаһтың һөйөклөһө Ибраһим янына килде. Шулай итеп, улар Ибраһим ғәләйһис сәләмгә килделәр һәм: «Эй, Ибраһим, беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һора, һәм беҙҙең аралағы мәсьәләләрҙе хәл ит», — тинеләр. Шунан яуап бирҙе: Ысынында мин һиңә тура килгән кеше түгел, ысынында мин өс тапҡыр алданым. Аллаһ менән ант итәм, ул быны Аллаһтың динен яҡлау өсөн генә эшләмәне, йәғни: «Шунан ул: «Ысынлап та, мин ауырыйым», — тигән һүҙҙәрен. -ҠС. Күл Шоффат: 89- һәм уның һүҙҙәре '... Ысынында ҙур статуя эшләне, Шулай итеп, боттарҙан һорағыҙ, әгәр улар һөйләй ала'. -ҠС. Әл-Әнбиә: 63- шулай уҡ бер батшаға килгәндә ҡатынына, ул минең апайым, тип әйткән һүҙҙәре. Ә ысынында бөгөн минең өсөн үҙемдән башҡа бер нәмә лә мөһимерәк түгел. Әммә Аллаһ Тәғәлә үҙенең ризалығы һәм һүҙҙәре менән данлаған Муса Ғәлейхис сәләм килде. Шулай итеп, улар уға килделәр һәм улар әйттеләр: «Эй, Муса, һин Аллаһ Тәғәләнең Үҙенең рәсүле менән данлаған һәм һине һүҙгә саҡырған, Раббиңдан шәфәғәт һора һәм беҙҙең аралағы мәсьәләләрҙе хәл ит. Шунан яуап бирә: Ысынында, мин һиңә тура килгән кеше түгел, ысынында мин үлтерергә ярамаған йәнде үлтерҙем. Һәм ысынлап та бөгөн минең өсөн үҙемдән дә мөһимерәк бер нәмә лә юҡ. Әммә унда Ғайсаға килде, Алла рухы һәм уның һүҙҙәре. Шулай итеп, улар Ғайса янына килеп: Эй, Ғайса, беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һора, беҙҙең арала мәсьәләләрҙе хәл ит. Шунан Ғайса яуап бирҙе; Ысынлап та, мин һеҙгә тура килгән кеше түгелмен, ысынында мине Аллаһтан башҡа илаһ итеп ҡуйҙылар. Һәм ысынлап та бөгөн минең өсөн үҙемдән дә мөһимерәк бер нәмә лә юҡ. Шулай ҙа биҙәүестәрҙе ябыҡ һауытҡа һалһалар, ҡапҡасы асылғанға тиклем эсендәге әйберҙең ҡиммәтен белеп буламы, нисек уйлайһығыҙ? тине ул . : Улар яуап бирҙе: Юҡ.Ул әйтте: Шунан Ғайса әйтте: Ысынлап та, Мөхәммәт шәлләллаһу ғәләйһис-сәләм пәйғәмбәрҙәрҙең мөһөрө, һәм ул да был көндө бар, һәм уның үткән һәм киләсәктәге бөтә гонаһтары уның өсөн ғәфү ителгән. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: Шунан һуң улар миңә килеп: «Эй, Мөхәммәт, беҙҙең өсөн шәфәғәт итеүен һәм арабыҙҙағы мәсьәләләрҙе хәл итеүен һора», — тинеләр. Шуға күрә мин яуап бирҙем: Аллаһ Тәғәлә ғәззә вәжалла теләгән һәм риза булған кешегә рөхсәт иткәнсе, быны эшләргә хоҡуғым бар. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ғәззә вәжәллә үҙенең барлыҡҡа килтергән йән эйәләре араһында нимәлер еткерергә теләһә, “Ҡайҙа Әхмәт һәм уның халҡы?” Беҙ һуңғы һәм беҙ шулай уҡ беренсе, беҙ һуңғы халыҡ һәм беҙ беренсе кешеләр менән иҫәпләшергә. Шунан башҡа кешеләр беҙҙең юлдан алыҫлаштырылды, беҙ йөҙөбөҙҙө, аяҡ-ҡулдарыбыҙҙы тәһәрәт эҙҙәре менән балҡытып донъянан киттек». Шулай итеп, халыҡ әйтте; Был кешеләрҙең барыһы ла тиерлек пәйғәмбәр булып киткән. Шунан күк ишегенә килеп еттек, шунан мин ишекте эләктереп шаҡыным, шунан берәү һораны: һин кем? Мин яуап бирҙем: Мин – Мөхәммәт. Шулай итеп, ишек асылды, шунан мин үҙенең ултырғысында йәки тәхетендә ултырған Раббим ғәззә вәжалла менән осраштым – Хәммәт икеләнеп ҡалды – шуға күрә мин йығылып сәждә ҡылдым, шунан мин уны миңә тиклем дә, минән һуң да бер кем дә әйтмәгән маҡтау һүҙҙәре менән маҡтаным. Шунан миңә әйтелде: Эй, Мөхәммәт, башыңды күтәр! Һорағыҙ һәм һеҙгә бирелер, әйтегеҙ һәм һүҙегеҙ ишетелер, шәфәғәт һорағыҙ һәм ҡабул булыр! Шунан башымды күтәреп; Эй, Раббым, өммәтем... өммәтем... Шулай итеп, Ул әйтте: Кемдең күңелендә теге-быны ҙурлығы булһа, уны сығарығыҙ, Хәммәд уны яттан белмәй. Шунан ҡабатланым, баш эйеп, әйткәндәремде әйттем. Шулай итеп, миңә әйтелде: башыңды күтәр, һөйлә, ишетелер, һора, бирелер, шәфәғәт һора, бирелер. Шунан мин әйттем: Эй, Раббым, өммәтем... өммәтем... Шулай итеп, Ул әйтте: Кемдең күңелендә теге йәки был үлсәм булһа, алдан әйтелгәндәрҙән башҡаһын сығарығыҙ. Шунан тағы ла ҡабатланым, сәждәгә китеп элеккесә әйттем. Шулай итеп, миңә әйтелде: Башыңды күтәр, һөйлә, ишетелер, һора, бирелер, шәфәғәт һора, бирелер. Шунан мин әйттем: Эй, Раббым, өммәтем... өммәтем... Шулай итеп, Ул әйтте: Кемдең күңелендә беренсе һәм икенсе үлсәмдән башҡа теге йәки был үлсәм булһа, уны сығарығыҙ.