Larangan shalat di dua waktu: Rasulullah melarang shalat setelah shubuh hingga matahari terbit, dan setelah ‘ashar sampai matahari terbenam

Imam Tirmidzi : 168

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ غَيْرَ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَكَانَ مِنْ أَحَبِّهِمْ إِلَيَّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَعَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَمُعَاذِ ابْنِ عَفْرَاءَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَلَمْ يَسْمَعْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَعَائِشَةَ وَكَعْبِ بْنِ مُرَّةَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَيَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ وَمُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْفُقَهَاءِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنَّهُمْ كَرِهُوا الصَّلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَأَمَّا الصَّلَوَاتُ الْفَوَائِتُ فَلَا بَأْسَ أَنْ تُقْضَى بَعْدَ الْعَصْرِ وَبَعْدَ الصُّبْحِ قَالَ عَلِيُّ ابْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ شُعْبَةُ لَمْ يَسْمَعْ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ إِلَّا ثَلَاثَةَ أَشْيَاءَ حَدِيثَ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ أَنَا خَيْرٌ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ عَلِيٍّ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ

беҙгә [Әхмәт бин Мәни] әйткән; беҙгә һөйләне [Хөсәйем] әйтте; беҙгә хәбәр итте [Мансур] - ул Ибн Задзан- [Ҡатада]нан әйтте; беҙгә [Әбү Әл Әлиә] [Ибн Ғәббәстән] хәбәр итте; Мин пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән күп ишеттем, мәҫәлән, [Ғүмәр бин Әл Хатсхаб], һәм ул миңә иң оҡшаған кешеләрҙең береһе, «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһиссәләм таңдан һуң ҡояш сыҡҡансы намаҙ уҡыуҙы тыйҙы, ә асрҙан һуң ҡояш байығанға тиклем намаҙ уҡыуҙы тыйҙы». Ул әйтте; 'Был сүрәлә шулай уҡ Ғәли, Ибн Мәсғүт, Уҡба бин Әмир, Әбү Һүрәйрә, Ибн Ғүмәр, Самра бин Джундаб, Абдуллаһ бин Әмру, Мөғәҙ бин Ғәфрә`, Әш Шунабиһи риүәйәттәре лә бар - әммә ул пәйғәмбәребеҙҙән ишетмәгән, Әлүләллаһу -ғәләйһи ғәләйһис-сәләм булған. Сәбит, Ғәйсиә, Ҡәғб бин Мурра, Әбү Үмәмә, Әмру бин Абаса, Йәғлә бин Өмәйә һәм Мөғәвиә». Әбү Иса әйтте; — Ғүмәрҙән килгән Ибн Аббастың хәҙистәре хәсәнле. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән һәм уларҙан һуңғыларҙан күпселек фөҡәһәләрҙең фекере шундай: улар таңдан һуң ҡояш сыҡҡансы, әҫәрҙән һуң ҡояш байығансы намаҙ уҡый. Ә артта ҡалған намаҙҙарға килгәндә, уларҙы таң атҡандан йәки әсәрҙән һуң ҡылыуҙа – ҡаза ҡылыуҙа бер насарлыҡ юҡ. Али бин Әл Мәдини әйткән; Яхъя бин Сәғит әйтте; Сөйөбә Әбү Әл-Әлиәнән риүәйәт ителгән Ҡатада тураһында өс хәҙистән башҡа бер ҡасан да ишетмәгән; Ғүмәр Хәҙис; «Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм таңдан һуң ҡояш сыҡҡансы намаҙ уҡыуҙы, ҡояш байығанға тиклем асрҙан һуң намаҙ уҡыуҙы тыйған». Ибн Ғаббастың пәйғәмбәребеҙҙән хәҙистәре, ул әйткән: «Кемдер: «Мин Яхъя бин Матанан яҡшыраҡ», — тип әйтергә ярамай. Хәҙис Али, Ҡаҙлиның өс төрө бар тип.