হাদিছ
Salamah bin Al-Akwa' mengejar sendirian kelompok Ghathafan yang merampas unta Nabi di Dzi Qarad hingga berhasil merebutnya kembali
Imam Muslim : 3371حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ يَقُولُا خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ بِالْأُولَى وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ قَالَ فَلَقِيَنِي غُلَامٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلَاثَ صَرَخَاتٍ يَا صَبَاحَاهْ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لَابَتَيِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ بِذِي قَرَدٍ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْقُونَ مِنْ الْمَاءِ فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي وَكُنْتُ رَامِيًا وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً قَالَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ السَّاعَةَ فَقَالَ يَا ابْنَ الْأَكْوَعِ مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ قَالَ ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ
আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [হাতিম] - অৰ্থাৎ ইবনে ইছমাইল - [ইয়াজিদ বিন আবু উবাইদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই শুনিছিলো [ছালামাহ বিন আল আকৱা’] য়ে কোৱা, ‘মই প্ৰথম নামাজ উচ্চাৰণ হোৱাৰ আগতেই চহৰৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ, আনহাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ উটবোৰে জু কাৰ্ডত চৰি আছিল’। ছালামাই ক’লে, ‘হঠাতে আব্দুৰ ৰহমান বিন আউফৰ দাস মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ উটবোৰ লুটি লোৱা হৈছে’। গতিকে মই সুধিলোঁ, ‘কোনে লুটিলে?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘বানি ঘাথাফান’। চালামাই ক’লে, ‘তেতিয়া মই তিনিবাৰ চিঞৰিলোঁ, ‘সহায় কৰক...!’। ছালামাই ক’লে, ‘যেতিয়ালৈকে মদীনা চহৰৰ চুক-কোণে মোৰ মাত শুনা নাযায়, তেতিয়ালৈকে মই তেওঁলোকক জু কাৰ্ডত লগ কৰিবলৈ ওলাই আহিলোঁ, যেতিয়া তেওঁলোকে মাত্ৰ পানীৰ উৎসৰ পৰা মদ খাইছিল, তাৰ পিছত মই তেওঁলোকৰ ওপৰত কাঁড় নিক্ষেপ কৰিলোঁ, ‘মই ইবনে আল আকৱা’, আজি ধ্বংসৰ দিন’। মই এতিয়াও গুণগুণাই আছো যেতিয়ালৈকে মই তেওঁৰ উটবোৰ তেওঁলোকৰ পৰা ঘূৰাই আনিব নোৱাৰো, আৰু তেওঁলোকৰ পৰা ত্ৰিশটা বুৰ্দা কাপোৰ ল’ব নোৱাৰো’। ছালামাই ক’লে, ‘তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম কেইবাজনো লোকৰ সৈতে আহিল, মই তেতিয়া ক’লোঁ, ‘হে আল্লাহৰ নবী, সঁচাকৈয়ে মই তেওঁলোকক পানীৰ উৎসৰ পৰা খেদি পঠিয়াইছো, যদিও তেওঁলোক অতি পিয়াহত আছিল, গতিকে এতিয়াই তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ পঠাওক’। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘হে আল আকৱা, তুমি বহুত ঠিক কাম এটা কৰিলা’। তাৰ পিছত আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পিছফালে তেওঁৰ উটত উঠি ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ, যেতিয়ালৈকে আমি মদীনা চহৰত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ।