Yang pertama dipanggil adalah adam

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا آدَمُ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ يَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ { وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الْأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا مَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ وَلَمْ يَذْكُرَا أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ

Bizga [Usmon ibn Abu Syayba al-Absiy] bizga [Jarir] dan [al-A'masi] dan [Abu Solih] dan [Abu Sa'id] dan rivoyat qildi: "Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar: "Alloh dedi: "Ey Odam! Shunda Odam javob berdi: "Men Sening da'vatingni mamnuniyat bilan bajaraman va yaxshilik Sening qo'lingdadir." dedilar. Odam so'radi: "Do'zaxga yuborilgan odamlarni chiqarib yuboringlar." Odam so'radi: "Jahannamga nechta odam yuborildi?" Alloh aytdi: "Har ming kishidan to'qqiz yuz to'qson to'qqiz kishi chiqarib yuborildi." Payg'ambar sollallohu alayhi vasallam dedilar: "Bularning barchasi bolalar oq sochli bo'lganlarida sodir bo'ldi: "(Homilador ayollar homilasi tushib ketadi va odamlar mast bo'ladi, garchi ular mast bo'lmasalar ham, lekin Allohning azobi juda dahshatli)" (Haj: 2-oyat). Payg'ambar sollallohu alayhi vasallamning bu so'zlari sahobalarni chalkashtirib yubordi. Shunda ular: "Ey Allohning Rasuli! Bizning oramizdagi ming kishidan bu odam kim?" deb so'rashdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Xursand bo'linglar, chunki ming kishi orasida Yag'juj va Makjuj bor, sizlardan esa faqat bittasi bor", dedilar. Keyin u: "Jonim qo'lida bo'lgan Zotga qasamki, men sizlarning jannat ahlining to'rtdan biriga aylanishingizni umid qilaman", dedilar. Shunday qilib, biz (sahobalar) Allohga hamdlar aytamiz va takbir aytamiz. U yana: "Jonim qo'lida bo'lgan Zotga qasamki, men sizlarning jannat ahlining uchdan biriga aylanishingizni umid qilaman", dedi. Biz Allohga hamdlar aytamiz va takbir aytamiz. Keyin u: "Jonim qo'lida bo'lgan Zotga qasamki, men sizlarning jannat ahlining yarmi bo'lishingizni umid qilaman. Sizning boshqa odamlar orasidagi o'xshashligingiz qora ho'kizdagi oq patga yoki eshakning buzog'idagi izga o'xshaydi", dedi. Bizga [Abu Bakr ibn Abu Shayba] bizga [Vaki] aytib berdi. (boshqa rivoyatda bu haqda aytilgan) Va bizga [Abu Kuraib] bizga [Abu Muoviya] ikkalasi ham [al-A'masiy] dan ushbu sanad bilan rivoyat qilganini aytib bergani aytilgan, faqat ikkalasi ham: "Sizlar o'sha paytda odamlar orasida emas edingizlar, balki qora sigirlardagi oq buqalar yoki oq sigirlardagi qora jun kabi edingizlar", deyishgan va ularning hech biri: "Eshakning buzog'idagi izlar kabi", demagan.