Hadith Representative
Yang pertama dipanggil adalah adam
Imam Muslim : 327حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا آدَمُ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ يَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ { وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الْأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا مَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ وَلَمْ يَذْكُرَا أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ
O n’à contou [Othman bin Abu Syaibah al-’Absyi] o n’à contou [Jarir] da [al-A’masy] da [Abu Salih] da [Abu Sa’id] o l’à dito: ‘O Messaggê de Allah o l’à dito: ‘Allah o l’à dito: ‘O Adammo! Allora Adammo o l’à respòsto: «Complirò con piaxei o to ciammo, e a bontæ a l’é inte to man». Allah o dixe: ‘Tiâ feua quelli che son mandæ à l’Inferno’. Adam o l’à domandou: «Quante persoñe son stæte mandæ à l’Inferno?» Allah o dixe: ‘De ògni mille persoñe, vëgne portou feua neuveçentonovantanòuve persoñe’. O Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'Tutto sto fæto o succede quande i figgeu vëgnan grixi: '-E dònne incinte an di abòrdi spontanei e e gente saian inte un stato imbriægo, ascì ben che in veitæ no son imbriæghe ma o castiggo de Allah o l'é ben ben terribile-' -Qs. L'Hajj: 2-. Ste poule do Profeta an confuso i Compagni. Coscì an domandou: «O Messaggê de Allah». Chi l’é quell’òmmo tra de nòsci in sce mille?» O Rasulullah o l'à dito: «Sciâ contenti perché tra mille gh'é Yagjuj e Makjuj, tanto che de ti gh'é solo che unna persoña». Dapeu o l’à dito: «Pe quello che inte seu man gh’é a mæ anima, spero pe in davei che ti vegnisci un quarto di abitanti do Çê». Coscì niatri – i Compagni – lodemmo Allah e femmo o takbir. O l’à dito torna: «Pe quello che inte seu man gh’é a mæ anima, spero pe in davei che ti vegnisci un terso di abitanti do Çê». Lodemmo Allah e femmo o takbir. Allora o l’à dito: «Pe quello inta quæ man a l’é a mæ anima, ti dexidio che ti segge a meitæ di abitanti do Çê. O teu exempio tra e atre persoñe o l’é comme unna piuma gianca in sce un bo neigro ò comme un segno in sce un ventrello d’aseno. O n’à dito [Abu Bakr bin Abu Syaibah] o n’à dito [Waki’]. -inte unn'atra narraçion o l'é affermou- E o l'é stæto dito à niatri [Abu Kuraib] o n'à dito [Abu Muawiyah] tutti doî narrati da [al-A'masy] con sto sanad, solo che tutti doî an affermou, 'No eiva tra i umoen à quello tempo ma comme di toî gianchi in sce vacche neigre in sce cohi neigri. E nisciun de doî o l'à mensunou: «Comme i segni in sciô ventrello de un aseno».