Hadith Representative
Yang pertama dipanggil adalah adam
Imam Muslim : 327حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا آدَمُ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ يَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ { وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الْأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا مَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ وَلَمْ يَذْكُرَا أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ
فرمایا اے [عثمان بن ابو سیبہ العبسی] نے سانوں [جریر] توں [الاعماسی] توں [ابوسالح] توں [ابوسعید] فرمایا اے کہ رسول اللہ نے فرمایا: اللہ تعالیٰ نے فرمایا اے آدم! فیر آدم نے جواب دتا، 'میں خوشی نال تیری دعوت پوری کراں گا، تے نیکی تیرے ہتھاں چ اے۔' اللہ فرماندا اے: جہناں نوں دوزخ وچ بھیجیا گیا اے اوہناں نوں کڈھو۔ آدم نے پچھیا، 'کنے لوکاں نوں دوزخ وچ بھیجیا گیا سی؟' اللہ فرماندا اے: 'ہر ہزار افراد وچوں نو سو نوے افراد نوں باہر کڈ دتا جاندا اے۔ رسول اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: ایہ سب اس وقت ہُندا اے جدوں بچے سرمئی ہوجاندے نيں: '-حاملہ عورتاں نوں اسقاط حمل ہوئے گا تے لوگ شراب دی حالت وچ ہون گے حالانکہ حقیقت وچ اوہ نشے وچ نئيں لیکن اللہ دی عذاب بہت خوفناک اے-' -س. الحج: 2-۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے انہاں الفاظ نے صحابہ کرام نوں الجھن وچ ڈال دتا۔ چنانچہ انہاں نے پُچھیا اے اللہ دے رسول. ہزار وچوں اوہ بندہ کون اے؟' رسول اللہ علیہ اللّٰہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: ’خوش رہو کیونکہ ہزار وچوں یگجوج تے مکجوج نيں جدوں کہ آپ وچوں صرف اک شخص اے۔ فیر اس نے کہیا: 'اوہدی قسم جس دے ہتھاں وچ میری جان اے، میں واقعی امید کردا ہاں کہ تسی جنت دے وسنیکاں دا اک چوتھائی بن جاؤ گے'۔ لہٰذا اسيں - صحابہ اللہ دی حمد کردے نيں تے تکبیر کردے نيں۔ اس نے فیر کہیا: 'اوہدی قسم جس دے ہتھاں وچ میری جان اے، میں واقعی امید کردا ہاں کہ تسی جنت دے وسنیکاں دا اک تہائی حصہ بن جاؤ گے۔' اسی اللہ دی حمد کردے آں تے تکبیر کردے آں۔ فیر اس نے کہیا: 'اوہدی قسم جس دے ہتھ وچ میری جان اے، میں چاہنا واں کہ تُسی جنت دے وسنیکاں وچوں ادھے ہو۔ دوجے لوکاں وچ تیری مثال کالے بیل تے چٹے کھنبھ ورگی اے یا کھوتے دے بچھڑے تے لگے نشان ورگی اے. دسیا اے [ابوبکر بن ابو سیابہ] نے دسیا اے [وکیع]۔ -دوسری روایت وچ بیان کیتا گیا اے- تے سانوں [ابوکریب] نے دسیا اے [ابو معاویہ] دوناں نے اس سند دے نال [العماسی] توں روایت کيتی اے، صرف انہاں دونے نے بیان کیتا اے کہ تسيں اس زمانے وچ انساناں وچ نئيں سن بلکہ کالی گائے اُتے سفید بیلاں یا سفید گائے اُتے کالے بالاں دی طرح سی ۔ تے دوہاں وچوں کسے نے وی ایہہ ذکر نہیں کیتا، 'جویں کھوتے دے بچھڑے تے لگے نشان'۔