Hadith Representative
Yang pertama dipanggil adalah adam
Imam Muslim : 327حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْعَبْسِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا آدَمُ فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ يَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ { وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ } قَالَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَالَ أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَحَمِدْنَا اللَّهَ وَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الْأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالَا مَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَبْيَضِ وَلَمْ يَذْكُرَا أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ
Безгә [Госман бин Әбу Шәйбә әл-Әбши] [Җәрир] безгә [әл-Әмәштән] [Әбу Салихтан] [Әбу Сәгыйдтән] сөйләгән: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: «Аллаһ әйтте: «Әй, Адәм!» Аннары Адәм җавап бирде: «Мин синең чакыруыңны канәгатьлек белән кабул итәм, һәм яхшылык синең кулыңда». Аллаһ әйтте: «Җәһәннәмгә җибәрелгәннәрне чыгарыгыз». Адәм сорады: «Җәһәннәмгә күпме кеше җибәрелә?» Аллаһ әйтте: «Һәр мең кешедән тугыз йөз туксан тугыз кеше җибәрелә». Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: «Балалар чәчләре агаргач, барлык вакыйгалар да була: «-Йөкле хатын-кызлар бала төшерәчәк, кешеләр исерек хәлдә булачак, чынлыкта алар исерек түгел, ләкин Аллаһның җәзасы бик каты...» -Хәҗҗ: 2-. Аллаһ Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) сүзләре сәхабәләрне аптырашта калдырды. Шуңа күрә алар: «Әй Аллаһ Илчесе! Бу мең кеше арасында безнең арабызда кем ул?» – дип сорадылар. Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): «Шатланыгыз, чөнки мең кеше арасында Яҗүҗ һәм Мәҗүҗ бар, һәм сездән бары тик берсе генә», – диде. Аннары ул: «Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, мин сезнең җәннәт әһеленең дүрттән бер өлеше булуыгызны өмет итәм», – диде. Шуңа күрә без – сәхабәләр – Аллаһка мактаулар әйттек һәм тәкбир әйттек. Ул тагын әйтте: «Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, мин сезнең җәннәт әһеленең өчтән бер өлеше булуыгызны өмет итәм». Без Аллаһка мактаулар әйттек һәм тәкбир әйттек. Аннары ул: «Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, мин сезнең җәннәт әһеленең яртысы булуыгызны өмет итәм. Сезнең башка кешеләр арасындагы үрнәгегез кара сыердагы ак чәч яки ишәк бозауындагы эз кебек», – диде. [Әбү Бәкер ибн Әбү Шәйбә] безгә [Ваки] сөйләде. -башка риваятьтә искә алына- Һәм безгә [Әбу Курайб]га аларның икесенең дә [әл-Ә'масидан] бу чылбыр белән риваять кылганнары турында сөйләнде, ләкин алар икесе дә: "Сез ул вакытта кешеләр арасында кара сыердагы ак тап яки ак сыердагы кара йон кебек булмаячаксыз", - дип әйткәннәр. Һәм икесе дә: "Ишәкнең бозауындагы эз кебек", - дип әйтмәгәннәр.