Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ

Биске чугаалаан ['Абдул 'Азиз бин 'Абдулла] чугаалаан, менээ чугаалаан [Юсуф бин Аль Маджисюн] [Салих бин Ибрагим бин 'Абдуррахман бин 'Ауф] [ооң ачазындан] [ооң кырган-ачазындан, 'Абдуррахман бин 'Ауф радлиаллаху 'Ауф 'Ауф] Умлах Бинху Халахка чагаа чоруткан деп чугаалаан ол мени өг-бүлемниң болгаш Маккада өнчү-хөреңгимниң херээн хайгаараар турган, а мен ооң херээн хайгаарап турган мен. ооң өг-бүлези болгаш оларның Мединада эт-хөреңгизи. Ар-Рахманның адын адаарга, ол мынча дээн; 'Мен Ар-Рахманны билбес мен, ам-даа билбес тургаш, адын бижип көрем'. Ынчангаш мен бодумнуң адымны Абду Амру деп бижидим. Бадрның тулчуушкуну эгелээрге, улус удуп чыдырда, оларны кадарып, дагларже үнүпкен мен. Оон Билал ону көрүп кааш, Ансар чоннуң чыыжынга чедир үнүпкен. Оон Омейя бин Халаф мынча дээн: «Бир эвес Омейя дириг артар болза, мен дириг артар эвес мен. Оон чамдык ансарлар ооң-биле кады үнүп келгеш биске чоокшулап келдилер, кажан мен бисти тып алыр деп сагыш човап турумда, оглун оларга үндүрүпкен мен, олар ооң-биле ажылдаар кылдыр, ынчалза-даа олар ону өлүрүп каапканнар, олар биске ужуражып келгижеге чедир чанып келбес турганнар, ол үеде ол семис кижи турган, олар биске ужуражып келгеш, мен аңаа дүжүрүп алыңар, оон ол дүжүп келди, мен ооң кырынга мага-бодумну салып каан мен, ооң соонда олар - мусульманнарга - ону өлүрүп каарынга чедир хылыштарын мээң адаанга суп тургаш, шанчып чадап каан, мээң будумга оларның бирээзиниң хылыжы дээпкен. А Абдурахман бин Ауф биске ооң будунуң артынга хылыш оюлганын көргүскен. Абу Абдулла мынча дээн: «Юсуф Салехти дыңнаан, ооң ачазы Ибрагим база ынчаар дыңнаан».