-

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ

Powiedział nam [Abdul 'Aziz bin 'Abdullah] powiedział, powiedział mi [Yusuf bin Al Majisyun] od [Salih bin Ibrahim bin 'Abdurrahman bin 'Auf] od [jego ojca] od [jego dziadka, 'Abdurrahman bin 'Auf radliallahu 'anhu] powiedział: „Wysłałem list do Umajji bin Khalafa, aby zaopiekował się mną w sprawach mojej rodziny i moim majątkiem w Mekce, a ja zaopiekuję się nim w sprawach jego rodziny i jego majątku w Medynie. Kiedy wspomniałem imię Ar-Rahman, powiedział: „Nie znam Ar-Rahmana, napisz swoje imię, kiedy byłeś jeszcze w dżahiliji”. Więc napisałem moje imię 'Abdu 'Amr. Kiedy miała miejsce bitwa pod Badr, wyszedłem na górę, aby jej strzec, podczas gdy ludzie spali. Wtedy Bilal ją zobaczył, a potem poszedł aż dotarł do zgromadzenia Ansarów. Wtedy Umajja bin Chalaf powiedział: „Nie będę bezpieczny, jeśli Umajja będzie bezpieczny”. Wtedy niektórzy z Ansarów wyszli z nim i zbliżyli się do nas. Kiedy obawiałem się, że nas znajdą, wyprowadziłem jego syna w ich stronę, aby zająć ich nim, ale go zabili i odmówili powrotu, dopóki się z nami nie spotkali. W tym czasie był grubym mężczyzną. Kiedy nas spotkali, powiedziałem do niego: „Przykucnij”, więc przykucnął, a ja położyłem się na nim, aby go chronić. Potem oni (muzułmanie) próbowali go dźgnąć, kierując miecze pode mnie, aż go zabili, moja noga została trafiona mieczem jednego z nich. A Abdurrahman bin Auf pokazał nam ranę od miecza na grzbiecie stopy. Abu Abdullah powiedział: „Jusuf słyszał Salih, podobnie jak Ibrahim, jego ojciec”.