Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ

A nus è stât contât [Abdul Aziz bin Abdullah] al à dit, al è stât contât a mi di [Yusuf bin Al Majisyun] di [Salih bin Ibrahim bin Abdurrahman bin 'Auf] di [so pari] di [sô nono, Abdurrahman bin 'Auf Radliallahu 'Auf] al varès dit: dopo di me tai afârs de mê famee e de mê proprietât a Mecca e o varès cjapât sù di lui tai afârs de sô famee e de sô proprietât a Medine. Cuant che o ai menzonât il non di Ar-Rahman al à dit; “No cognossi Ar-Rahman, scrivi il to non cuant che tu jeri ancjemò in ignorance”. Duncje o ai scrit il gno non ‘Abdu Amru. Cuant che e scomençà la bataie di Badr o jessì tes monts par vuardiâlis intant che la int e durmive. Dopo Bilal lu viodè, daspò al jessì fin che al rivà ae assemblee dal popul Ansar. Po dopo Umayya bin Khalaf al disè: ‘No sorevivarò se Umayya al sorevîf. Po dopo cualchidun dai Ansar al è vignût fûr cun lui e al si è svicinât a nô, cuant che o jeri preocupât che a nus varessin cjatât, o ai puartât fûr il so fi par che a fossin ocupâts cun lui, ma a lu àn copât e a jerin reticents a tornâ fintant che a nus àn cjatât, in chel timp al jere un om gras, cuant che a nus àn cjatât o ai dit, sburtâlu jù e lui al à metût sù il me - i musulmans - a àn cirût di sburtâlu sburtant lis lôr spadis sot di me fin che a lu àn copât, la mê gjambe e je stade colpide de spade di un di lôr. E Abdurrahman bin ‘Auf al ne mostrà la feride di spada su la part posteriôr de gjambe. Abu Abdullah al disè che Yusuf al veve sintût Saleh e cussì ancje Ibrahim, so pari.