হাদিছ
Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam
Imam Tirmidzi : 145حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ
আমাক কৈছে [কুটাইবা] কৈছে; আমাক [আল লাইতছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [ছাইদ বিন আল মুছায়িব]ৰ পৰা আৰু [আবু চালামাহ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি দিনটো অতি গৰম হয় তেন্তে ঠাণ্ডা হোৱালৈকে অপেক্ষা কৰি নামাজ পঢ়িব, কাৰণ গৰম গৰম জাহান্নামৰ জাহান্নামৰ আঘাতৰ পৰা হয়’। তেওঁ ক’লে; ‘এই অধ্যায়ত আবু ছাইদ, আবু জাৰ, ইবনু উমৰ, আল মুগিৰা, আল কাছিম বিন শ্বোফৱানৰ পৰাও তেওঁৰ পিতৃ আবু মুছা, ইবনু আব্বাছ আৰু আনাছৰ পৰা ইতিহাস আছে। তেওঁ ক’লে; 'এই বিষয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰাও উমৰৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, কিন্তু এই বর্ণনাও সত্য নহয়'। আবু ইছাই ক’লে; আবু হুৰাইৰাৰ হাদীছ হাছান সত্য। আৰু বিজ্ঞানীৰ এটা দলে ৰ’দ অতি গৰম হ’লে দুপৰীয়াৰ নামাজ শেষ কৰিবলৈ বাছি লৈছিল। এই মতামত বিন আল মুবাৰক, আহমদ আৰু ইছহাক’ৰ। শ্বাফীয়ে ক’লে; 'বায়ুমণ্ডল ঠাণ্ডা নোহোৱালৈকে দুপৰীয়াৰ নামাজলৈ অপেক্ষা কৰাৰ অনুমতি হ'ল যদিহে মছজিদে মানুহক গৰম কৰি তোলে - মছজিদলৈ যোৱাৰ সময়ত - দূৰত্বৰ বাবে।' অকলে নামাজ পঢ়াৰ কথা ক’বলৈ গ’লে বা নিজৰ মানুহৰ মছজিদত নামাজ পঢ়াৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, তেন্তে ৰ’দ অতি গৰম হৈও যদি তেওঁ নামাজ পঢ়ি থাকে তেন্তে মই ভাল পাম’। আবু ইছাই ক’লে; 'যিসকলে সূৰ্য্য গৰম হ'লে দুপৰীয়াৰ নামাজ শেষ কৰে, তেন্তে সেয়া অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ছুন্নাত অনুসৰি'। ছ্যাফীয়ে লোৱা মতামত যে সকাহ সেইসকল লোকৰ বাবে কৰা হৈছে যাৰ বাসস্থান দূৰৈৰ আৰু কঠিন, তেন্তে আবু জজাৰৰ হাদীছত এটা যুক্তি আছে যিয়ে চ্যাফীয়ে কোৱা কথাৰ বিপৰীত দেখুৱাইছে। আবু ধৰে ক’লে; 'আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত যাত্ৰাত আছিলো, তাৰ পিছত বিলালে ধুহৰ নামাজৰ বাবে আদায় মাতিলে, তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক'লে: হে বিলাল, ঠাণ্ডা হোৱালৈকে অপেক্ষা কৰক।' যদি আমি শ্বাফীৰ মতামত অনুসৰণ কৰো, তেন্তে প্ৰথমে অপেক্ষা কৰি লাভ নাই কাৰণ তেওঁলোক যাত্ৰাত গোট খাইছে আৰু তেওঁলোকে দূৰৈৰ পৰা অহাৰ বাবে কষ্ট ল’ব নালাগে।’
হাদিছ :
Imam Ahmad : 6833, 6948, 7161, 7295, 7495, 7874, 8229, 8545, 8742, 8763, 8825, 8967, 9576, 9577, 10102, 10187, 10640, 11066, 11072, 11073, 11145, 17479, 17587, 17588, 20412, 20468, 20553, 22039
Imam Bukhari : 502, 503, 504, 505, 3019
Imam Muslim : 972, 973, 974, 975, 976, 978
Imam Abu Dawud : 340, 341
Imam Tirmidzi : 145
Imam Nasa'i : 496, 497
Imam Ibnu Majah : 669, 670, 671, 672, 673
Imam Malik : 24, 25, 26
Imam Darimi : 1181