- Shalat Wajib dan Sunnah Keringanan dalam masalah shalat Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

Jika panas nampak menyengat maka tunggu sampai dingin untuk melaksanakan shalat, karena sesungguhnya panas yang menyengat itu dari hembusan neraka jahannam

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ

nam je povedal [Qutaiba], kar je rekel; povedal nam je [Al Laits] od [Ibn Shihaba] od [Sa'ida bin Al Musayyiba] in [Abu Salamaha] od [Abu Huraire] je rekel: »Allahov poslanec, sallallaahu 'alejhi ve sellem, je rekel: 'Če je dan zelo vroč, počakajte, da se ohladi, preden molite, ker vročina prihaja od udarcev pekla Džahennama.' Rekel je: »V tem poglavju je tudi zgodba od Abu Sa'ida, Abu Dzarja, Ibnu Omarja, Al Mughire, Al Kasima bin Šofvana od njegovega očeta, Abu Muse, Ibnu Abbasa in Anasa. Rekel je: 'O tem je bilo povedano tudi od Umarja od preroka, sallallaahu 'alejhi ve sellem, vendar tudi ta pripoved ni verodostojna.' Abu Isa je rekel: 'Abu Hurairin hadis je verodostojen.' In ena skupina znanstvenikov se je odločila, da opoldanske molitve konča, ko je sonce zelo vroče. To mnenje zagovarjajo bin Al Mubarak, Ahmad in Ishaq. Šafi'i je rekel: »Dopustno je čakati na opoldanske molitve, dokler se ozračje ne ohladi, če mošeja ljudi zaradi razdalje segreje. Kar se tiče nekoga, ki moli sam, ali nekoga, ki moli v mošeji svojega ljudstva, bi raje videl, da nadaljuje z molitvijo, čeprav sonce zelo vroče.« Abu Isa je rekel: »Tisti, ki končajo opoldansko molitev, ko sonce vroče, so pomembnejši in v skladu s sunno.« Kar zadeva mnenje Syafi'ija, da je olajšanje namenjeno ljudem, katerih prebivališče je daleč in težko dostopno, potem v hadisu Abu Dzarja obstaja argument, ki kaže nasprotno od tega, kar je rekel Syafi'i. Abu Dharr je rekel; »Bila sva s prerokom, mir in blagoslov z njim, na potovanju, nato pa je Bilal poklical k molitvi za molitev Dhuhr, nato pa je prerok, mir in blagoslov z njim, rekel: 'O Bilal, počakaj, da se ohladi.' Če sledimo mnenju Šafija, potem ni smisla najprej čakati, ker so se zbrali na potovanju in se jim ni treba truditi, ker so prišli od daleč.«