Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Ahmad : 17531

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ سَمِعْتُهُ مِنَ الشَّعْبِيِّ قَالَ شَهِدَ لِي عُرْوَةُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَلَى أَبِيهِ أَنَّهُ شَهِدَ لَهُ أَبُوهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ فِي سَفَرٍ فَأَنَاخَ وَأَنَاخَ أَصْحَابُهُ قَالَ فَبَرَزَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ جَاءَ فَأَتَيْتُهُ بِإِدَاوَةٍ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ لَهُ رُومِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ فَضَاقَتَا فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ قَالَ ثُمَّ صَبَبْتُ عَلَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَلَمَّا بَلَغَ الْخُفَّيْنِ أَهْوَيْتُ لِأَنْزِعَهُمَا فَقَالَ لَا إِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا وَهُمَا طَاهِرَتَانِ قَالَ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَيْهِمَا قَالَ الشَّعْبِيُّ فَشَهِدَ لِي عُرْوَةُ عَلَى أَبِيهِ شَهِدَ لَهُ أَبُوهُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Беҙгә [Вәки] һөйләне [Юныс бин Әбү Исхаҡ] Мин уны [Әш Сәйәбиҙән] ишеттем, ул әйтте, ул миңә [Урва бин Әл Мөғирә] шаһитлыҡ итте, тип [уның атаһы] уға шаһитлыҡ итте, тип, ул шаһит булды, тип, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм өҫтөндә. Ул һуңынан дуҫтары ла туҡтағансы туҡтаны. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм шунан еңеләйергә китте, ҡайтҡас мин уның һыу тултырылған күн сумка күтәреп йөрөгәнен күрҙем. Ул ваҡытта ул тар еңле рим джуббаһы кейгән, йоҙроҡтарын сығарып ҡараған, әммә улар тар булғанға күрә, йоҙроҡтарын джубба аҫтынан сығарған. Әл-Мөғирә: «Шунан ул тәһәрәт алғансы һыу ҡойҙом», — тине. Ике хуфын йыуырға йыйынғас, мин уның ике хуфын асырға төштөм, ул мине тыйҙы: “Ҡалдыр әле”, – тип. Ысынлап та, аяҡтарыма саф хәлдә инәм». Шулай итеп, ул тәһәрәт алып, ике хуфын ғына һөрттө. Күл Сәйәби: «Шунан Урвах миңә атаһы тураһында шаһитлыҡ итте, атаһы Пәйғәмбәребеҙ тураһында шаһитлыҡ бирҙе», — тигән.