Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Abu Dawud : 128

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ

Беҙгә [Әхмәт бин Сәлих] әйтте [Ғабдулла бин Вахб] беҙгә [Юныс бин Йәзид] [Ибн Шиһабтан] миңә [Ғаббад бин Зияд] әйтте, [Урва бин Әл-Муғирә бин Сөғбә] уға әйтте, тип, ул Әл-Фәһирд; тип әйтте ул: «Таң алдынан Табук һуғышында Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм бер ваҡыт үҙенең сәхәбәләренең юлынан тайпылды, шуға күрә мин дә уның менән бергә юлдан тайпылдым», — тигән. Шунан Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм үҙенең машинаһын тоҡандырҙы, шунан һуң ул дефекацияланы. Бөткәс, һауыттан ҡулдарына һыу ҡойҙом. Алмаларын йыуҙы, һуңынан битен йыуҙы. Шунан һуң асыҡ һәм тығыҙ тойолған халатының ике еңен йомарланы, шуға күрә уларҙы кире һалды, һуңынан халат аҫтынан сығарҙы, һуңынан ҡулдарын йоҙроҡтарына тиклем йыуҙы, башын һөртөп, һуңынан хуфының өҫтөн һөртөп ҡуйҙы. Шунан һуң ул машинаға ултырҙы, беҙ юлды дауам иттек, тик намаҙ уҡыған кешеләрҙе - дуҫтарҙы таптыҡ, улар Абдуррахман бин Әүфте имам итеп тәғәйенләнеләр, ул ваҡыт башында улар менән бергә намаҙ уҡыны һәм беҙ Абдуррахман бин Әүфтең улар менән бер рәҡәғәт Фәжр намаҙын уҡығанын асыҡланыҡ. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм килеп, мосолмандар менән бергә шәфкә инеп, икенсе рәҡәғәт өсөн Абдуррахман бин Әүф артында намаҙ уҡыны. Абдуррахман уны сәләмләгәндән һуң, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм намаҙҙы тамамлау өсөн тороп баҫты. Шулай итеп, ҡапыл мосолмандар шаҡ ҡатты, шунан күптәре «Сүбхәәналлаһ» уҡыны, сөнки улар Пәйғәмбәребеҙҙән алда намаҙ уҡығандар. Рәсүлуллаһ сәләм биргәндән һуң, уларға: «Һеҙҙең эшегеҙ дөрөҫ», йәки «Һеҙҙең эшегеҙ яҡшы», — тигән.