Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Ahmad : 17515

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا مُعَانُ بْنُ رِفَاعَةَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فَأَتَيْتُ خِبَاءً فَإِذَا فِيهِ امْرَأَةٌ أَعْرَابِيَّةٌ قَالَ فَقُلْتُ إِنَّ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُرِيدُ مَاءً يَتَوَضَّأُ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ مَاءٍ قَالَتْ بِأَبِي وَأُمِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَاللَّهِ مَا تُظِلُّ السَّمَاءُ وَلَا تُقِلُّ الْأَرْضُ رُوحًا أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ رُوحِهِ وَلَا أَعَزَّ وَلَكِنَّ هَذِهِ الْقِرْبَةَ مَسْكُ مَيْتَةٍ وَلَا أُحِبُّ أُنَجِّسُ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَإِنْ كَانَتْ دَبَغَتْهُ فَهِيَ طَهُورُهَا قَالَ فَرَجَعْتُ إِلَيْهَا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ أَيْ وَاللَّهِ لَقَدْ دَبَغْتُهَا فَأَتَيْتُهُ بِمَاءٍ مِنْهَا وَعَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ وَعَلَيْهِ خُفَّانِ وَخِمَارٌ قَالَ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ قَالَ مِنْ ضِيقِ كُمَّيْهَا قَالَ فَتَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخِمَارِ وَالْخُفَّيْنِ

Һөйләне беҙгә [Әбүл Мөғирә] беҙгә һөйләне [Муған бин Рифағә] һөйләне миңә [Әли бин Йәзид] [Әл-Ҡасим Әбү Абдуррахман] [Әбү Умама Әл-Бәхили] [Әл-Мөғирә бин Сыубах] ул әйтте: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи әйләнеп сығырға миңә өндәште, бер ҡатын бар ине. Мин әйттем: «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләмгә тәһәрәт алыу өсөн һыу кәрәк, һеҙҙә һыу бармы?» ҡатын яуап бирҙе: «Аллаһ Рәсүленең атаһы һәм әсәһе менән ант итәм! Валлаһи, күк ышыҡлаған, ер йөрөткән мин уның йәненән дә нығыраҡ яратҡан, аҫылыраҡ йән юҡтыр. Әммә был һыу ҡапсығы үле хайуан тиреһенән сыға, әгәр ҙә Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм унан бысранһа, миңә оҡшамаҫ ине. Шулай итеп, мин Пәйғәмбәребеҙгә ҡайтып, был хаҡта һөйләнем. Ул һуңынан: «Ҡатынға ҡайт, әгәр ул уны ҡыҙҙырған икән, тимәк, тире ҡапсығы изге булып киткән», — тигән. Ниһайәт, тағы ла ҡатындың урынына ҡайтып, шуны әйттем. Ҡатын: «Аллаһ менән ант итәм, мин уны ҡыҙҙырҙым», — тигән. Шулай итеп, мин уның янына барып, күн ҡапсыҡтан һыу алып килдем. Ул ваҡытта ул Джубба Сям, хуф һәм Химар -баш кейеменең бер төрө- кейгән. Шунан һуң, Халаттың еңдәре тар булғанға, Джубба аҫтынан ҡулдарын сығарҙы. Шунан һуң тәһәрәт алып, химәрен һәм ике хуфын йыуа.