Rasulullah mendatangi tempat pembuangan sampah suatu kaum, beliau lalu kencing sambil berdiri

Imam Tirmidzi : 13

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ عَلَيْهَا قَائِمًا فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوءٍ فَذَهَبْتُ لِأَتَأَخَّرَ عَنْهُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِقَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ الْأَعْمَشِ ثُمَّ قَالَ وَكِيعٌ هَذَا أَصَحُّ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْحِ و سَمِعْت أَبَا عَمَّارٍ الْحُسَيْنَ بْنَ حُرَيْثٍ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى مَنْصُورٌ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الْأَعْمَشِ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَعَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَصَحُّ وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْبَوْلِ قَائِمًا قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبِيدَةُ بْنُ عَمْرٍو السَّلْمَانِيُّ رَوَى عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ وَعَبِيدَةُ مِنْ كِبَارِ التَّابِعِينَ يُرْوَى عَنْ عَبِيدَةَ أَنَّهُ قَالَ أَسْلَمْتُ قَبْلَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَنَتَيْنِ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ صَاحِبُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ عُبَيْدَةُ بْنُ مُعَتِّبٍ الضَّبِّيُّ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْكَرِيمِ

беҙгә [Хәннәд] әйтте, беҙгә [Вакиғ] [Әл-Әмәси] [Әбү Вәил] [Хөҙәйфә] ​​әйтте; — Бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм бер халыҡтың сүп-сар өйөмөнә барып ҡайтҡан, шунан торған килеш һейҙек сығарған. Мин унан алыҫлашырға барҙым, әммә ул ысынында мине эргәһендә булғансы саҡырҙы, шунан тәһәрәт алып, хуфғын һөртөп алды. Әбү Иса әйтте; «Мин [Әл-Джәрүдтең] әйткәнен ишеттем; «Мин [Вәки] был хәҙисте [Әл-Әғмәсиҙән] һөйләгәнен ишеттем, шунан һуң Вәки әйтте; — Хөф һөртөү тураһында пәйғәмбәр Шаллаһу ғәләйһи үә Сәлләмдән риүәйәт ителгән иң дөрөҫ хәҙис был. Ә мин шулай уҡ Әбү Әммәр Әл Хөсәйен бин Хөрәйбтең әйткәнен ишеттем; 'Мин ишеттем Ваки', һуңынан ул шулай тине'. Әбү Иса әйтте; «Бына шулай [Мансур] һәм [Ғөбәйҙә Әҙл Длабби] [Әбү Ваилдан] [Хөзәйфә] ​​риүәйәт иткәндәр, Әл-Ғәмәси риүәйәт иткәнсә». [Хәммәт бин Әбү Сөләймән] һәм [Әшим бин Бинда] шулай уҡ [Әбү Ваилдан], [Әл Мөғирә бин Сөғбәнән], Пәйғәмбәребеҙ саллаһу ғәләйһи үә Сәлләмдән риүәйәт иткәндәр. Шул уҡ ваҡытта Хөзәйфәнән Әбү Вәилдең хәҙисе иң дөрөҫ хәҙис булып тора. Ҡайһы бер ғалимдар баҫып торған килеш һейҙек ҡыуыуҙы еңеләйткән. Әбү Иса әйтте; Ибраһин Ән Нахаи Әбиҙә бин Әмру Әс Сәлмәниҙән риүәйәт иткән, Ә Әбиҙә – өлкән табиин ғалимы. Бер ваҡыт Әбиҙә әйткәне тураһында риүәйәт ителә; — Мин пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм вафат булырҙан ике йыл элек Ислам динен ҡабул иттем. Шул арала Өбәйҙә Әҙл Длабби Ибраһимдың дуҫы була, атап әйткәндә, Әбү Ғәбдел Кәрим ҡушаматлы Ғөбәйҙә бин Мөғәттиб Әҙл Длабби була.