حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا وَمِنْ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ لَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لَهُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْتَوِي مِنْهَا يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ مِنْ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا مَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ { لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا } فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ شَكَّ زُهَيْرٌ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَجَا فَجَعَلَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا

Esan digu [Muhammad bin Yusuf]-ek esan digu [Ahmad bin Yazid bin Ibrahim abi Al Hasan Al Harraniy]-ek esan digu [Zuhair bin Muhammad'awiyah]-ek [Abu Ishaq] esan digu, [Al Bara' bin 'Azib] esaten entzun nuela: '[Abu Bakr] nire aita -'Azib-engana etorri zen bere etxera gamelu-zela multzo bat erostera eta esan zion: 'Bidali zure semea nirekin eramateko'. Al Barak esan zuen: 'Beraz, zela hartu nuen eta nire aita atera eta dirua hartu zuen eta Abu Bakr-i esan zion: 'Oi Abu Bakr, esadazu zer egin zenuten biok gauez ibili zinetenean - Yathribera emigratzear zinetenean - Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam'-ekin'. Abu Bakr-ek esan zuen: 'Ados. Behin gau osoan ibili ginen eta hurrengo goizean eguerdira arte'. Errepidea hain zabala zen eta inork ez zuen bertatik igaro eguzki-argia jasaten ez zuen itzalpeko harkaitz altu bat ikusi genuen arte. Beraz, harkaitzean gelditu ginen eta gero lekua nire eskuekin berdindu nuen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarentzat, bertan lo egin zezan. Gero, esterilla luzatu nion eta esan nion: 'Mesedez, lo egin, Allahren Mezularia, zure inguruan zainduko zaitut'. Beraz, lo egin zuen eta gero une batez joan nintzen lekuaren ingurua behatzera eta artzain txiki bat topatu nuen, bere ahuntza harkaitz aldera eramaten ari zena, guk bezala aterpea harkaitzera. Galdetu nion: 'Norena zara, ghulam -haur txikia-?'. Artzain txikiak erantzun zuen: 'Hiriko edo Mekako jendearen parte naiz'. --Narratzailea, Ahmad bin Yazid, hiriari edo Mekari buruzko ziurtasunaren artean zalantzan zegoen--. Garai hartan Medina ez zen oraindik ezagutzen. Berriro galdetu nion: 'Zure ahuntzak esnea ematen al du?'. Artzain mutilak erantzun zuen: 'Bai'. Berriro galdetu nion: «Esnea ateratzeko prest zaude?». Artzain mutikoak berriro erantzun zuen: «Bai». Beraz, bere ahuntzetako bat hartu zuen eta nik esan nion: «Garbitu titiburuak hauts, larru eta zikinkeriatik». Narratzaileak -Abu Ishaq- esan zuen: «Al Bara ikusi nuen» eta titia garbitzeko adibide bat emateko esku-ahurraren kontra jo zuen. -Abu Bakr-ek jarraitu zuen: «Orduan, artzain mutikoak esne pixka bat estutu eta edalontzi batean sartu zuen, nik, berriz, ontzi txiki bat ekarri nuen, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarentzat prestatua, egarria asetzeko, edateko eta abluzioa egiteko erabiltzen zuena». Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin topo egin nuen, baina ez nuen esnatzeko gogorik izan. Eta esnatu zenean, ura bota nion esnean, hondoan hoztu zedin, eta gero esan nion: «Edan, Allahren Mezularia». Abu Bakr-ek esan zuen: «Beraz, edan zuen ase arte». Orduan galdetu zidan: «Gure bidaia jarraitzeko garaia al da?». Nik erantzun nion: «Bai». Beraz, eguzkia mendebalderantz makurtu ondoren, gure bidaia jarraitzeko abiatu ginen. Bitartean, Suraqah bin Malikek jarraitu zigun, gure esku-aztarnak begiratuz. Nik esan nuen: "Harrapatuko gaituzte, Allahren Mezularia". Hark esan zuen: "Ez egon triste, Ala gurekin baitago". Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, Suraqah bin Malikentzat istripu bat izatearen alde otoitz egin zuen, eta Suraqahren zaldia lurrera erori zen sabeleraino. Edo editorialarekin -"Uste nuen lurrera erori zela"-, Zuhair zalantzan zegoen gai honetan. Beraz, Suraqah bin Malikek esan zuen: "Istripu bat opa didazula ikusten zaituztet biok. Mesedez, otoitz egin nire segurtasunagatik. Allahren izenean, zuek biontzat, bilatzen ari zaretenak itzuliko ditut". Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, ontasuna eskatu zion eta gero Suraqah seguru zegoen, inorekin topo egin gabe, baina esango zuen: "Hemen ordezkatu zaituztet, beraz, itzuli". Ez zuen inorekin topo egin, baina itzultzeko eskatu zien. Abu Bakr-ek esan zuen: «Guri egindako promesa bete du».