Imam Bukhari : 3346

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا وَمِنْ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ لَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لَهُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْتَوِي مِنْهَا يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ مِنْ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا مَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ { لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا } فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ شَكَّ زُهَيْرٌ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَجَا فَجَعَلَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا

Биске чугаалаан [Мухаммад бин Юсуф] биске чугаалаан [Ахмад бин Язид бин Ибрагим аби Аль Хасан Аль Харраний] биске чугаалаан [Зухайр бин Мухаммадавия] биске чугаалаан [Абу Исхак], мен [Аль Бара бин Азиб] чугаалаан; ' [Абу Бакр] мээң ачам -'Азиб- бажыңынга келгеш, оон теве эъдиниң комплектизин садып алгаш, аңаа мынча дээн; 'Оглуңну мээң-биле кады ап алзын дээш чорудуптуңар'. Хе Аль Бара' мынча дээн; Ынчангаш мен эзерни бодум-биле кады ап алгаш, ачам үнүп келгеш, ооң акшазын ап алгаш, Абу Бакрга мынча дээн; «О, Абу Бакр, силер ийи дүне - Ясрибче көжүп чоруур деп тургаш - Аллахтың элчизи-биле кады чүнү кылганыңарны чугаалаңар. Абу Бакр мынча дээн; 'Окей. Бир катап дүне када, эртенинде дүъшке чедир кылаштаан бис. Орук дыка делгем болгаш ону кым-даа эртпээн, хүн чырыынга дээп болбас хөлегелиг бедик хая көрүп каан бис. Ынчангаш бис хаяга доктаап алгаш, мен ол черни бодумнуң холдарым-биле деңнеп каан мен, ынчангаш ол ында удуп чыдар кылдыр. Оон мен коврикти сунгаш, мынча дээн мен; 'Удуп ал, Аллахтың элчини, мен сени долгандыр хайгаараар мен'. Ынчангаш ол удуп чыткан, оон мен ол черниң долгандыр турар черлерин хайгаарап көөр дээш элээн үр чорупкан мен, ынчан бис ышкаш хоргадал алыр дээш, хаяже углай өшкүзүн кадарып чораан бичии кадарчы оолга таварышкан мен. Мен оон айтырган мен; 'Сен кымга хамааржыр сен, о гулам -бичии уруг-?'. Бичии кадарчы оол харыылаан; 'Мен хоорайның азы Макканың чонундан бир кижиге хамааржыр мен'. --Чугаалакчы, Ахмад бин Язид, хоорай азы Макка дугайында чигзиниг чок турган--. Ол үеде Медина ам-даа билдинмес турган. Мен база катап айтырдым; 'Сээң өшкүң сүт үндүрүп турар бе?'. Кадарчы оол харыылаан; 'Ийе'. Мен база катап айтырдым; 'Сүттү үндүреринге белен силер бе?'. Кадарчы оол база катап харыылаан; 'Ийе'. Ынчангаш ол өшкүлериниң бирээзин ап алгаш, мен чугаалаан мен; 'Эмиктерни чаңдан, дүктен болгаш хирден арыглап алыңар'. Тоолчу -Абу Исхак- мынча дээн; 'Мен Ал Бараны көрдүм' эмигни арыглаарының чижээн бээр дээш, бир адыжынга өскезинге дээпкен. -Абу Бакр- уламчылаан; 'Оон кадарчы оол бичии сүттү сыгып алгаш, стаканга суп алгаш, а мен медээчиге белеткеп каан бичии саваны эккелген мен, ону ол суксаанын хандырып, ижип, арыгланып турган.' Ынчангаш мен медээчи-биле ужурашкан мен, ынчалза-даа ону оттурарындан ойталаан мен. А кажан ол оттуп кээрге, мен сүтче суг кудупкан мен, ынчангаш ол адаанда соой бээр, оон мен мынча дээн мен; 'Ижип ал, Аллахтың элчини'. Абу Бакр мынча дээн; Ынчангаш ол ону мээң ханып каарымга чедир ижипкен. Оон айтырган; 'Бистиң аян-чоруувусту уламчылаар үе келген бе'. Мен харыылаан мен; 'Ийе'. Ынчангаш хүн соңгу чүкче углай берген соонда, аян-чоруувусту уламчылаар дээш чорупкан бис. -Ол аразында- Сурака бин Малик бистиң соондан чорупкан -бистиң холдарывыстың изин көрүп-. Мен дээр мен; 'Бисти тудуп алыр, о, Аллахтың элчини'. Ол мынча дээн; 'Мунгарава, чүге дээрге Аллах бистиң-биле кады'. Ооң соонда Пайгамбар саллаллаху алейхи васаллам Сурака бин Маликке айыыл-халап болзун деп мөргүп турган, ынчангаш Сураканың аъды иштинге чедир черже кээп дүшкен. Азы редакция-биле -'Мен ону черже кээп дүшкен деп бодаан мен'-, Зухайр бо айтырыгга чигзинип турган. Ынчангаш Сурака бин Малик мынча дээн; Силер ийи меңээ айыыл-халапты күзеп турарыңарны көрүп тур мен. Менээ айыыл чок болзун дээш тейлеп корунерем. Аллах-биле даңгыраглап тур мен, силерниң ийииңер дээш, силерни дилеп турар улусту эгидип бээр мен'. Ынчангаш Пайгамбар саллаллаху алейхи васаллам аңаа экини дилеп мөргүп турган, ооң соонда Сурака айыыл чок турган, ынчангаш ол кымга-даа ужурашпас турган, ынчалза-даа ол мынча дээн; Мен силерни бо черге төлээлеп турдум, ынчангаш эглип келиңер. Ынчангаш ол кымга-даа ужурашпаан, ынчалза-даа чанып кээрин дилээн. Ол -Абу Бакр- мынча дээн; 'Ол биске берген аазаашкынын күүсеткен'.