Imam Bukhari : 3346

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا وَمِنْ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ لَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لَهُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْتَوِي مِنْهَا يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ مِنْ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا مَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ { لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا } فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ شَكَّ زُهَيْرٌ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَجَا فَجَعَلَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا

Na ka thënë [Muhamed bin Jusuf] na ka thënë [Ahmed bin Jezid bin Ibrahim ebi el-Hasan el-Harrani] na ka thënë [Zuhair bin Muhamed'awiyah] na ka thënë [Ebu Is'hak], e kam dëgjuar [Ebu Bekri] të thotë; '[Ebu Bekri] erdhi te babai im -Azibi- në shtëpinë e tij për të blerë prej tij një palë shalësh deveje dhe i tha: 'Dërgo djalin tënd ta marrë me vete'. Ai tha: 'Kështu që mora shalën me vete dhe babai im doli dhe mori paratë për të dhe i tha Ebu Bekrit: 'O Ebu Bekr, më trego çfarë bëtë ju të dy kur ecnit natën - kur ishit gati të emigronit në Jethrib - me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)'. Ebu Bekri tha: 'Në rregull. Njëherë ecëm gjithë natën dhe mëngjesin tjetër deri në mesditë. Rruga ishte shumë e gjerë dhe askush nuk e kishte kaluar kurrë derisa pamë një shkëmb të lartë me një hije që nuk ekspozohej ndaj dritës së diellit.' Kështu që ndaluam te shkëmbi dhe pastaj e sheshova vendin me duart e mia që Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) të flinte mbi të. Pastaj e shtriva rrogozin dhe i thashë: 'Të lutem fli, o i Dërguar i Allahut, unë do të kujdesem për ty përreth teje'. Kështu ai fjeti dhe pastaj u largova për një moment për të vëzhguar rrethinën e vendit dhe doli që takova një bari të vogël i cili po e çonte dhinë e tij drejt shkëmbit për të gjetur strehë, ashtu siç bëmë edhe ne. E pyeta: 'Kujt i përket, o ghulam -fëmijë i vogël-?'. Bariu i vogël u përgjigj: 'Unë i përkas dikujt nga banorët e qytetit ose të Mekës'. --Tregimtari, Ahmed bin Jezid, hezitoi midis sigurisë në lidhje me qytetin ose Mekën--. Në atë kohë Medina nuk njihej ende. Pyeta përsëri: 'A prodhon qumësht dhia juaj?'. Bariu u përgjigj: 'Po'. Pyeta përsëri: 'A je i gatshëm ta shtrydhësh qumështin?'. Bariu u përgjigj përsëri: 'Po'. Kështu që ai mori një nga dhitë e tij dhe unë i thashë: 'Pastro thithat nga pluhuri, qimet dhe papastërtia'. Narratori -Ebu Is'haku- tha: 'E pashë El Berën' që përplasi njërën pëllëmbë me tjetrën për të dhënë një shembull të pastrimit të thithkës. -Ebu Bekri- vazhdoi: 'Pastaj bariu shtrydhi pak qumësht dhe e futi në një gotë, ndërsa unë solla një enë të vogël që e kisha përgatitur për Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem), të cilën ai zakonisht e përdorte për të shuar etjen, për të pirë dhe për të marrë abdes.' Kështu që e takova Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem), por ngurrova ta zgjoja. Dhe kur u zgjua, i hodha ujë qumështit në mënyrë që të ftohej në fund dhe pastaj thashë: 'Pi, o i Dërguar i Allahut'. Ebu Bekri tha: 'Kështu që ai e piu derisa u ngop'. Pastaj pyeti: 'A është koha që ne të vazhdojmë udhëtimin tonë'. Unë u përgjigja: 'Po'. Kështu që u nisëm për të vazhduar udhëtimin tonë pasi dielli u anua -në perëndim-. -Ndërkohë- Suraka bin Malik na ndoqi -duke parë gjurmët tona të pëllëmbëve-. Unë thashë; 'Do të na kapin, o i Dërguar i Allahut'. Ai tha; 'Mos u trishto, sepse me të vërtetë Allahu është me ne'. Pastaj Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) u lut për një aksident për Suraka bin Malik, kështu që kali i Surakës ra në tokë deri në bark. Ose me editorialin - 'Mendova se ra në tokë'-, Zuhairi dyshoi për këtë çështje. Kështu që Suraka bin Malik tha: 'Po ju shoh të dy duke më dëshiruar një aksident. Ju lutem lutuni për siguri për mua. Pasha Allahun, për të dy ju, unë do t'i kthej ata që po ju kërkojnë'. Kështu që Profeti (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) u lut për mirësi për të dhe pastaj Suraka do të ishte i sigurt në mënyrë që të mos takonte askënd, por ai thoshte: 'Unë të kam përfaqësuar në këtë vend, -kështu që kthehu-'. Kështu që ai nuk takoi askënd, por i kërkoi atij të kthehej. Ai -Ebu Bekri- tha; 'Ai e ka mbajtur premtimin që na ka dhënë'.