Nabi SAW tidak mengembalikan ka'bah karena baru meninggalkan kesyirikan

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ وَالْوَلِيدَ بْنَ عَطَاءٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدٍ وَفَدَ الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ مَا أَظُنُّ أَبَا خُبَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ سَمِعَ مِنْ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا قَالَ الْحَارِثُ بَلَى أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْهَا قَالَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ مَاذَا قَالَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ قَوْمَكِ اسْتَقْصَرُوا مِنْ بُنْيَانِ الْبَيْتِ وَلَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِهِمْ بِالشِّرْكِ أَعَدْتُ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَإِنْ بَدَا لِقَوْمِكِ مِنْ بَعْدِي أَنْ يَبْنُوهُ فَهَلُمِّي لِأُرِيَكِ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَأَرَاهَا قَرِيبًا مِنْ سَبْعَةِ أَذْرُعٍ هَذَا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ وَزَادَ عَلَيْهِ الْوَلِيدُ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ مَوْضُوعَيْنِ فِي الْأَرْضِ شَرْقِيًّا وَغَرْبِيًّا وَهَلْ تَدْرِينَ لِمَ كَانَ قَوْمُكِ رَفَعُوا بَابَهَا قَالَتْ قُلْتُ لَا قَالَ تَعَزُّزًا أَنْ لَا يَدْخُلَهَا إِلَّا مَنْ أَرَادُوا فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَهَا يَدَعُونَهُ يَرْتَقِي حَتَّى إِذَا كَادَ أَنْ يَدْخُلَ دَفَعُوهُ فَسَقَطَ قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ لِلْحَارِثِ أَنْتَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ هَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَنَكَتَ سَاعَةً بِعَصَاهُ ثُمَّ قَالَ وَدِدْتُ أَنِّي تَرَكْتُهُ وَمَا تَحَمَّلَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ بَكْرٍ

মোক কৈছে [মুহাম্মদ বিন হাতিম] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বকৰ] আমাক [ইবনু জুৰাইজে] কৈছে তেওঁ কৈছে, মই শুনিছো [আব্দুল্লাহ বিন উবাইদ বিন উমাইৰ] আৰু [আল ৱালিদ বিন আথা`] দুয়োজনেই [আল হাৰিথ বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু ৰবিয়াহ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে -আব্দুল্লাহ বিন উবাইদে ক’লে- আল হাৰিচ বিন আব্দুল্লাহ হিচাপে আহিছিল তেওঁৰ ৰাজত্বকালত আব্দুল মালিক বিন মাৰৱানৰ এজন দূত। আব্দুল মালিকে ক’লে, ‘মই সন্দেহ কৰা নাছিলো যে আবু খুবাইব অৰ্থাৎ ইবনে জুবাইৰে আইছিয়াৰ পৰা শুনিছিল, যিটো তেওঁ যুক্তি দিছিল যে তেওঁ আইছিয়াৰ পৰা শুনিছিল’। আল হাৰিথে ক’লে, ‘ঠিকেই কৈছে, আইছিয়াৰ পৰাও শুনিছো। [আইছা] ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ লোকসকলে মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ কাম হ্ৰাস কৰিছে। সিহঁতে মাত্ৰ শ্বিৰ্ক এৰি যোৱা কথাটো নহ’লে সিহঁতে এৰি যোৱাখিনি মই ঘূৰাই দিলোঁহেঁতেন। গতিকে মই যোৱাৰ পিছত যদি আপোনাৰ মানুহে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে ইয়ালৈ আহক মই আপোনাক দেখুৱাম যে তেওঁলোকে কিমান এৰি থৈ গৈছে।' সেয়ে মই তাক দেখিলোঁ, যিটো প্ৰায় সাত হাত দীঘল আছিল। এইটো আব্দুল্লা বিন উবাইদৰ হাদীছ। তাৰ পিছত আল ৱালিদ বিন আথা`ই আৰু ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আৰু মই সঁচাকৈয়ে ইয়াৰ বাবে দুটা দুৱাৰ নিৰ্মাণ কৰিম, দুয়োখন দুৱাৰ মাটিলৈকে। অৰ্থাৎ পূব আৰু পশ্চিম। তোমাৰ লোকসকলে কিয় দুৱাৰ তুলি লয় জানেনে?' আইছিয়াই ক’লে; মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘নাই’। তেওঁ ক’লে, ‘অৰ্থাৎ যাতে তেওঁলোকে অনুমতি দিয়া কিছুমান বিশেষ লোকৰ বাহিৰে তাত কোনেও প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে। কোনোবাই যদি তাত প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰে তেন্তে প্ৰায় প্ৰৱেশ কৰিবলৈ ওলোৱালৈকে বগাবলৈ দিয়ে, তাৰ পিছত তললৈ নপৰালৈকে বাধা দিয়ে’। আব্দুল মালিকে আল হাৰিথক সুধিলে, 'আইছিয়াই এই কথা কোৱা শুনিলেনে?' আল হাৰিথে উত্তৰ দিলে, ‘হয়’। তাৰ পাছত আব্দুল মালিকে ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে লাঠিডালত খুন্দা মাৰি তাৰ পিছত ক’লে, ‘মই তেওঁক এৰি যোৱাটোৱেই ভাল পাম আৰু তেওঁৰ বোজা কি’। আৰু আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আমৰু বিন জাবলাহে] আমাক [আবু আছিম] -আন এটা ৰিৱায়াতত- কৈছে আৰু আমাক [আব্দু বিন হুমাইদে] এই ইছনাদৰ সৈতে [ইবনে জুৰাইজৰ] দুয়োকে আমাক [আব্দুৰজ্জাক] কৈছে, অৰ্থাৎ ইবনে বকৰৰ হাদীছ অনুসৰি।