Hadith Representative
Nabi SAW tidak mengembalikan ka'bah karena baru meninggalkan kesyirikan
Imam Muslim : 2372حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ وَالْوَلِيدَ بْنَ عَطَاءٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدٍ وَفَدَ الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ مَا أَظُنُّ أَبَا خُبَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ سَمِعَ مِنْ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا قَالَ الْحَارِثُ بَلَى أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْهَا قَالَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ مَاذَا قَالَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ قَوْمَكِ اسْتَقْصَرُوا مِنْ بُنْيَانِ الْبَيْتِ وَلَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِهِمْ بِالشِّرْكِ أَعَدْتُ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَإِنْ بَدَا لِقَوْمِكِ مِنْ بَعْدِي أَنْ يَبْنُوهُ فَهَلُمِّي لِأُرِيَكِ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَأَرَاهَا قَرِيبًا مِنْ سَبْعَةِ أَذْرُعٍ هَذَا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ وَزَادَ عَلَيْهِ الْوَلِيدُ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ مَوْضُوعَيْنِ فِي الْأَرْضِ شَرْقِيًّا وَغَرْبِيًّا وَهَلْ تَدْرِينَ لِمَ كَانَ قَوْمُكِ رَفَعُوا بَابَهَا قَالَتْ قُلْتُ لَا قَالَ تَعَزُّزًا أَنْ لَا يَدْخُلَهَا إِلَّا مَنْ أَرَادُوا فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَهَا يَدَعُونَهُ يَرْتَقِي حَتَّى إِذَا كَادَ أَنْ يَدْخُلَ دَفَعُوهُ فَسَقَطَ قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ لِلْحَارِثِ أَنْتَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ هَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَنَكَتَ سَاعَةً بِعَصَاهُ ثُمَّ قَالَ وَدِدْتُ أَنِّي تَرَكْتُهُ وَمَا تَحَمَّلَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ بَكْرٍ
म्हाका सांगलां [मुहम्मद बिन हातीम] आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन बकर] आमकां सांगलां [इब्नु जुरैज] ताणें म्हणलां, हांवें आयकलां [अब्दुल्ला बिन उबैद बिन उमैर] आनी [अल वलीद बिन अथा`] दोगांयनी सांगिल्लें [अल हरिथ बिन अब्दुल्ला बिन अबू रबियाह] -अब्दुल्ला बिन उबैद म्हणालो- अल हरिथ बिन अब्दुल्ला म्हणून आयलो ताच्या काळांत अब्दुल मलिक बिन मरवान हाचो दूत. अब्दुल मलिक म्हणालो, ‘अबू खुबैब म्हळ्यार इब्न जुबैरान आयस्या कडल्यान आयकलां असो म्हाका दुबाव नाशिल्लो, जो ताणें आयसिया कडल्यान आयकलां असो युक्तिवाद केलो’. अल हरिथान म्हणलें, ‘तें बरोबर, आयस्या कडल्यानय आयकलां. [आयशा] म्हणालो; पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हळां: खरेंच तुमच्या लोकांनी देवळाची बांदावळ उणी केल्या. तांणी आतांच शिर्क सोडलो ना जाल्यार तांणी सोडून दिल्लें हांव परत दितालो. देखून हांव गेले उपरांत तुमच्या लोकांक तें बांदपाचें आसल्यार मागीर हांगा येयात आनी तांणी कितलें उरलां तें हांव तुमकां दाखोवन दितलों.’ म्हणून हांवें तें पळयलें, तें सुमार सात हात लांब आशिल्लें. ही अब्दुल्ला बिन उबैद हाची हदीस. मागीर अल वलीद बिन अथा` हाणें जोडलें; पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘आनी हांव खरेंच ताचे खातीर दोन दारां तयार करतलों, तीं दोनूय दारां जमनीमेरेन पावतात. म्हळ्यार उदेंत आनी अस्तंत. तुमचे लोक आपलीं दारां कित्याक उबारतात तें तुमकां खबर आसा?’ अशें म्हण्टात. ऐश्यान म्हणलें; हांवें जाप दिली, ‘ना’. ताणें म्हणलें: ‘म्हळ्यार, तांणी परवानगी दिल्ल्या कांय जाणांक सोडून हेर कोणाकूच तातूंत प्रवेश मेळचो न्हय म्हणून. कोणाक तातूंत भितर सरपाक जाय जाल्यार तो जवळजवळ भितर सरपाक लागले मेरेन चडपाक दितात, मागीर तो सकयल पडटले मेरेन आडायतात'. अब्दुल मलिकान अल हरिथाक विचारलें, ‘आयस्यान हें सांगिल्लें आयकलां?’. अल हरिथान जाप दिली, ‘होय’. मागीर अब्दुल मलिकान खिणाक आपली काठी मारली आनी मागीर म्हणलें, ‘हांव ताका सोडून वचपाक पसंत करतां आनी ताचो भार कितें’. आनी आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अमरू बिन जबलाहान] आमकां सांगलां [अबू अशिम] -दुसऱ्या रिवायतांत- आनी सांगलां [अब्दु बिन हुमैद] आमकां [अब्दुरज्जाक] दोगांयक सांगलां [इब्न जुरैज] कडल्यान ह्या इसनादा वांगडा, म्हळ्यार इब्न बकराच्या हदीसा प्रमाण.