Awal wahyu kepada Rasulullah SAW adalah berupa mimpi yang baik

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُوْلَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ أَقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ } فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَا يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لَا يَخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ

Безгә [Әбу әс-Таһир Әхмәд бин Әмрү бин Абдулла бин Әмрү бин Сарх] [Ибн Вәхб] болай дип сөйләгән: миңа [Юныска] [Ибн Шиһаб] [Урва бин әз-Зүбәйр] пәйгамбәрнең хатыны [Аишә] аңа болай дип сөйләгән: «Аллаһ илчесенең [саллаллаһу галәйһи вәссәламнең] беренче вәхие йокысында чын төш рәвешендә булган. Ул бу төшне таң тынлыгы урнашкач кына күргән, аннары ялгыз калырга яраткан. Ул Хира мәгарәсендә ялгыз булган. Анда ул өенә кайтканчы берничә төн Аллаһка гыйбадәт кылган. Моның өчен ул азык-төлек алып килгән. - Анда берничә көн торганнан соң, ул Хәдичә янына кайтып, берничә төнгә азык-төлек алган. Бу хәл Хира мәгарәсендә булганда аңа вәхи килгәнче дәвам иткән. Вәхи Җәбраил фәрештә тарафыннан китерелгән: «Укы, әй Мөхәммәд!» Ул: "Мин укырга оста түгел", - диде. Аллаһның пәйгамбәре болай диде: "Шуннан соң фәрештә мине кочаклап алды һәм нык кочаклады, мин көчәнешне сизгәч, ул мине җибәрде. Аннары ул: "Укы, Мөхәммәд!" - диде. Ул әйтте: "Мин укый белмим", - дип җавап бирде. Ул дәвам итте: "Җәбраил мине кочаклап алды һәм тагын нык кочаклады, мин көчәнешне сизгәч, ул мине тагын җибәрде. Аннары ул: "Укы, Мөхәммәд!" - диде. Ул әйтте: "Мин аннары: "Мин укырга оста түгел", - дип җавап бирде. Ул дәвам итте: "Җәбраил мине тагын кочаклап алды һәм нык кочаклады, мин көчәнешне сизгәч, ул мине җибәрде. Аннары ул Аллаһның сүзләрен укыды: "-Укы, Мөхәммәд, бөтен мәхлукатны яратучы Раббың исеме белән. Ул кешене кан оешканнан яратты, укы, һәм синең Раббың - кешегә каләм белән өйрәтүче иң мәрхәмәтле зат. Ул кешегә белмәгәннәрен өйрәтә" - (Әл-Әләк: 1-5-). Бу вакыйгадан соң ул куркып өенә кайтты, Хәдичә белән очрашканчы: "Мине каплагыз! Мине каплагыз", - диде. Аннары Хәдичә аңа калтыравы беткәнче юрган бирде. Аннары ул Хәдичәгә: "Әй, Хәдичә! Миңа нәрсә булды?" - диде. Ул шулай ук булган бөтен вакыйганы сөйләде. Ул тагын: "Мин үзем өчен бик борчылам", - диде. Хәдичә аны юатуын дәвам итеп: "Алай булма, бәхетле бул! Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ сине мәңге хур итмәс. Аллаһ белән ант итәм! Чыннан да, син туганлык җепләрен бәйләдең, намуслы сөйләштең, башкаларның йөген күтәрдең, булмаган нәрсә өчен эшләргә яраттың, кунакларны кабул иттең һәм һәрвакыт хакыйкать факторларын якладың", - диде. Хәдичә шунда ук Хәдичәнең туганы Вәрака бин Нәүфәл бин Әсәд бин Әбдел Үзза белән очрашырга китте. Ул наданлык вакытында христиан булып киткән иде. Ул гарәп шрифтында язарга яраткан һәм Инҗилнең шактый өлешен гарәп шрифтында язган. Ул вакытта ул карт һәм сукыр иде. Хәдичә аңа: «Абый! — Абый — гарәпләр туганнарына карата еш куллана торган исем, чөнки алар аларны өлкәнрәк булулары өчен хөрмәт итәләр — Абыйның хикәясен тыңлагыз», — диде. Вәрака бин Нәүфәл: «Әй, абый! Нәрсә булды?» — диде. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) үзе кичергән барлык вакыйгаларны сөйләде. Вакыйганы ишеткәч, Вәрака: «Бу — Муса пәйгамбәргә бервакыт вәхий ителгән канун. Әгәр мин әле яшь булсам, син пәйгамбәр булып үскән вакытта ничек яхшы булыр иде. Шулай ук, сине үз халкың куып чыгарган вакытта мин әле исән булсам, ничек яхшы булыр иде», — диде. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!): «Алар мине куып чыгарырлармы?» — дип ассызыклады. Вәрака: «Әйе, синең кебек эш белән күтәрелгән һәр пәйгамбәр нәфрәтләнмәячәк. Әгәр мин синең заманыңда исән булсам, мин сиңа ярдәм итәр идем һәм сине яклар идем», — дип җавап бирде. Һәм безгә [Мөхәммәд бин Рафи] [Абдурраззак] безгә [Мә'мәр] сөйләгәнен сөйләделәр. Ул әйтте, [әз-Зухри] әйтте, Һәм безгә [Урва] [Гайшә]дән аның болай дигәнен сөйләделәр: "Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) беренче вәхие... аннары ул Юныс хәдисе кебек хәдис сөйләде, ләкин ул: "Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ сине мәңге кайгыртмас", - диде. Һәм ул: "Хәдичә зәкят бирде: "Әй абыем, моны җиненең улыннан тыңла", - диде. Һәм [Габдел Мәлик бин Шуайб бин әл-Ләйс] безгә сөйләгән, ул безгә [әтиемнән] [бабамнан] сөйләгән, ул безгә сөйләгән, ул безгә сөйләгән, ул безгә сөйләгән, диде [Укайл бин Халид] әйткән, [Ибн Шиһаб] әйткән, мин [Урва бин әз-Зүбәйрнең] әйткәнен ишеттем, Пәйгамбәрнең хатыны [Аишә] болай дигән: "Аннары ул йөрәгендә курку хисе белән Хәдичә янына кайтты", аннары ул Юныс һәм Мә'мәр хәдисе кебек хәдис сөйләгән. Ул бары тик икенче хәдиснең башын искә алмаган, "Аллаһ Илчесенең салләллаһу галәйһи вәссәламнең беренче вәхие чын төш иде". Һәм ул Юнысның: "Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ сине мәңге хур итмәс", - дигән сүзләренә ияргән. Аннары ул Хәдичәнең: "Әй абыем, җиянеңне тыңла", - дигән сүзләрен искә алган.