Hadits Perwakilan
Awal wahyu kepada Rasulullah SAW adalah berupa mimpi yang baik
इमाम मुस्लिम : 231حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُوْلَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ أَقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ } فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَا يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لَا يَخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ
हे आम्हाला [अबू अथ-ताहिर अहमद बिन अम्र बिन अब्दुल्ला बिन अम्र बिन सरह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्न वहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला [यूनुस] यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [उरवा बिन अझ-जुबैर] यांनी सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी [ऐश] यांनी त्यांना सांगितले की, "अल्लाहच्या प्रेषिताला (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) झालेले पहिले वचन त्यांच्या झोपेत एका खऱ्या स्वप्नाच्या रूपात आले. ते असे स्वप्न फक्त पहाटेच्या शांततेतच अनुभवत, त्यानंतर ते एकटे राहण्यासाठी निवृत्त होत. तो सहसा हिर्याच्या गुहेत निघून जायचा. तिथे तो घरी परतण्यापूर्वी काही रात्री अल्लाहची उपासना करत असे. यासाठी तो थोडेसे अन्नधान्य सोबत घेऊन जायचा. (काही दिवस तिथे राहिल्यानंतर) तो काही रात्रींसाठी पुरेसे अन्नधान्य घेऊन खदीजाकडे परत यायचा. ही परिस्थिती सुरूच होती, जोपर्यंत तो हिराच्या गुहेत असताना त्याला wahy (प्रकाश) प्राप्त झाला. हे wahy देवदूत जिब्राईल यांनी आणले आणि त्यांनी म्हटले, 'वाचा, हे मुहम्मद!' त्याने उत्तर दिले, 'मला वाचता येत नाही.' अल्लाहच्या प्रेषिताने सांगितले: 'मग त्या देवदूताने मला धरले आणि घट्ट मिठी मारली; जेव्हा मी थकलो, तेव्हा त्याने मला सोडले. मग त्याने म्हटले, 'वाचा, हे मुहम्मद!' त्याने सांगितले: 'मी उत्तर दिले, "मला वाचता येत नाही."' तो पुढे म्हणाला: 'मग जिब्रिलने मला पुन्हा धरले आणि घट्ट मिठी मारली, जोपर्यंत मी थकलो, तोपर्यंत त्याने मला पुन्हा सोडले.' मग त्याने म्हटले, 'वाचा, हे मुहम्मद!' त्याने सांगितले: 'मी उत्तर दिले, "मला वाचता येत नाही."' त्याने पुढे सांगितले: 'जिब्रिलने पुन्हा मला धरले आणि घट्ट मिठी मारली, इतक्या जोराने की जेव्हा मी थकलो, तेव्हा त्याने मला सोडले. मग त्याने अल्लाहचे शब्द उच्चारले: "(हे मुहम्मद, आपल्या सर्व गोष्टी निर्माण करणाऱ्या प्रभूच्या नावाने वाचा. त्याने माणसाला रक्ताच्या गाठीपासून निर्माण केले; वाचा, आणि तुमचा परम दयाळू प्रभू, ज्याने माणसाला लेखणीद्वारे शिकवले. त्याने माणसाला ते शिकवले जे तो जाणत नव्हता)" (कुरआन ९६:१–५). त्या घटनेनंतर, तो घाबरलेल्या अवस्थेत घरी परतला, तोपर्यंत तो खदीजाला भेटला नाही, तो म्हणत होता: 'मला झाका! मला झाका.' मग खदीजाने त्याला झाकले, जोपर्यंत त्याचा थरथराट शांत झाला. मग त्याने खदीजाला म्हटले: 'अरे खदीजा! मला काय झाले आहे?' त्यानंतर त्याने घडलेली संपूर्ण घटना सांगितली. त्याने पुन्हा म्हटले: 'मला खरोखरच माझ्याबद्दल काळजी वाटते.' खदीजाने त्याला आश्वस्त करत म्हटले, 'असं काहीही करू नकोस, धीर धर! अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाह तुला कधीच अपमानित करणार नाही. अल्लाहच्या शपथाने! खरोखरच, तुम्ही नातेसंबंध जोपासले आहेत, सत्य बोलले आहे, इतरांचे ओझे उचलले आहेत, अस्तित्वात नसलेल्या गोष्टींसाठी प्रयत्न केले आहेत, पाहुण्यांचे स्वागत केले आहे, आणि नेहमीच सत्याच्या कारणांचे रक्षण केले आहे.' खदीजा त्वरित वराका बिन नुफैल बिन असद बिन अब्दुल उज्जा, ज्या तिच्या चुलत भाऊ होते, यांच्याकडे गेल्या. तो इस्लामपूर्व काळात ख्रिश्चन होता. त्याला अरबी लिपीत लिहिण्याची आवड होती आणि त्याने अरबीमध्ये बरेच सुसमाचार ग्रंथ लिहिले होते. तेव्हा तो वृद्ध आणि अंध झाला होता. खादीजा त्याला म्हणाली, 'काका! (अरबांमध्ये आदरार्थना म्हणून चुलत भावांनाही 'काका' म्हणतात) तुमच्या भाच्याची गोष्ट ऐका.' वराका बिन नुफैल म्हणाले, 'अरे माझ्या भाच्या! काय घडलं?' मग अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, यांनी अनुभवलेल्या सर्व घटना सांगितल्या. हे ऐकून वराका म्हणाले, 'हीच ती प्रेरणा आहे जी एकदा पैगंबर मूसा यांच्याकडे अवतरित झाली होती. काश मी तेव्हा तरुण असतो जेव्हा तुम्हाला पैगंबर म्हणून उचलले जाईल. आणि किती छान झाले असते जर तू तुझ्या लोकांकडून बाहेर काढला जाशील तेव्हा मी जिवंत असतो.' मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'ते मला बाहेर काढतील?' वराका म्हणाले, 'होय, तुझ्यासारखा जेव्हा एखादा पैगंबर तुझ्यासारख्या ध्येयासाठी उठतो, तेव्हा त्याला विरोध होणे अपरिहार्य असते.' जर मी तुमच्या काळात जिवंत असतो, तर मी नक्कीच तुमची मदत आणि रक्षण करत राहिलो असतो.' आणि हे आम्हाला [मुहम्मद बिन रफी'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअमर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [अज़्-जुह्री] म्हणाले, आणि आम्हाला [उरवा] यांनी [आयशा] यांच्याकडून सांगितले की त्या म्हणाल्या, "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना झालेले पहिले wahy (प्रकाश) होते…" मग त्यांनी युनुस (अलैहिस्सलाम) यांच्या हदीससारखीच एक हदीस सांगितली, फक्त त्यांनी असे म्हटले, 'अल्लाहने शपथ घेतली आहे की तो तुम्हाला कायम दु:खात ठेवणार नाही.' आणि त्याने सांगितले, "खदीजा म्हणाली, 'अरे माझ्या काका, तुमच्या बहिणीच्या या मुलाचे बोलणे ऐका.'" आणि [अब्दुल मलिक बिन शु'ऐब बिन अल-लैस] यांनी आम्हाला सांगितले, ते म्हणाले, [माझ्या वडिलांनी] आम्हाला [माझ्या आजोबांकडून] सांगितले, ते म्हणाले, [उकै्ल बिन खालिद] यांनी आम्हाला सांगितले [उकैल बिन खालिद] यांनी सांगितले की [इब्न शिहाब] यांनी सांगितले, मी [उरवा बिन अझ-जुबैर] यांना म्हणताना ऐकले की, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी [आयशा] यांनी सांगितले, "मग तो घाबरलेल्या अवस्थेत खदीजाकडे परत आला," आणि त्यांनी युनूस आणि मा'मार यांच्या हदीसप्रमाणेच हदीस सांगितली. तथापि, त्याने दुसऱ्या हदीसच्या सुरुवातीचा उल्लेख केला नाही: 'पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना झालेले पहिले वचन हे खरे स्वप्न होते.' आणि त्याने युनूस यांच्या शब्दांचे अनुसरण केले: 'अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाह तुम्हाला कधीच कायमचा अपमानित करणार नाही.' मग त्याने खदीजा (रज़ियल्लाहु अनहा) यांच्या शब्दांचा उल्लेख केला: 'अरे मामा, तुमच्या भाच्याचे ऐका.'