Rasulullah Shallallahu 'alahi wa Salam menjelaskan tentang Ciri-Ciri Dajjal dan Kisah Ibnu Shayyad yang Memiliki Kemiripan Dengannya

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْكُثُ أَبُو الدَّجَّالِ وَأُمُّهُ ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَهُمَا وَلَدٌ ثُمَّ يُولَدُ لَهُمَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ ثُمَّ نَعَتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَوَيْهِ فَقَالَ أَبُوهُ طِوَالٌ ضَرْبُ اللَّحْمِ كَأَنَّ أَنْفَهُ مِنْقَارٌ وَأُمُّهُ فِرْضَاخِيَّةٌ طَوِيلَةُ الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ فَسَمِعْنَا بِمَوْلُودٍ فِي الْيَهُودِ بِالْمَدِينَةِ فَذَهَبْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبَوَيْهِ فَإِذَا نَعْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمَا فَقُلْنَا هَلْ لَكُمَا وَلَدٌ فَقَالَا مَكَثْنَا ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَنَا وَلَدٌ ثُمَّ وُلِدَ لَنَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمَا فَإِذَا هُوَ مُنْجَدِلٌ فِي الشَّمْسِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ وَلَهُ هَمْهَمَةٌ فَتَكَشَّفَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ مَا قُلْتُمَا قُلْنَا وَهَلْ سَمِعْتَ مَا قُلْنَا قَالَ نَعَمْ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ

Bizə [Abdullah bin Muaviyə Əl-Cumhi] bizə [Hammad bin Salama]-dan [Əli bin Zeyd]-dən [Əbdürrəhman bin Əbu Bəkrə]-dən [atası]-dan belə nəql etmişdir: Allah Rəsulu (s) buyurdu: “Dəccalın atası və anası otuz il yaşadılar, övladları olmadı, sonra bir gözləri kor olan bir körpə dünyaya gətirdilər, o, ən təhlükəli və az fayda verəndir, gözləri yatır, amma ürəyi yatmır”. Bundan sonra Allah Rəsulu (s) Dəccalın iki valideyninin xüsusiyyətlərindən bəhs edərək dedi: “Atası uzun boylu, arıq, burnu dimdik kimidir və anası kök və uzun qolludur”. Əbu Bəkrə dedi: Mədinə yəhudiləri arasında bir körpənin dünyaya gəldiyini eşitdik. Sonra Zübeyr ibn Əvvamla birlikdə getdim, ta ki onun valideynlərinin evinə girdik. Məlum oldu ki, Allah Rəsulunun bəhs etdiyi xüsusiyyətlər hər ikisində də var. Biz soruşduq: Uşaqlarınız varmı? Hər ikisi cavab verdi: Otuz il yaşadıq, amma övladımız olmadı. Bundan sonra bir gözü kor olan, zərərli və faydasız, gözləri yuxuda idi, amma ürəyi yox idi. Əbu Bəkrə dedi: Sonra onların evindən çıxdıq və onu məxmər parça ilə yerdə uzanmış halda, qızmar günəş altında gördük. O, danışırdı, amma heç kim başa düşmürdü. Sonra baş örtüyünü çıxardı və soruşdu: Nə deyirsiniz? Biz dedik: Nə dediyimizi eşitdinizmi? O dedi: Bəli, gözlərim yuxuda idi, amma ürəyim yox idi. Əbu İsa dedi: Bu hədis həsən ğəribdir, biz bunu yalnız Həmməd ibn Sələmənin hədisindən bilirik.