-

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُمَحِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْكُثُ أَبُو الدَّجَّالِ وَأُمُّهُ ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَهُمَا وَلَدٌ ثُمَّ يُولَدُ لَهُمَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ ثُمَّ نَعَتَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَوَيْهِ فَقَالَ أَبُوهُ طِوَالٌ ضَرْبُ اللَّحْمِ كَأَنَّ أَنْفَهُ مِنْقَارٌ وَأُمُّهُ فِرْضَاخِيَّةٌ طَوِيلَةُ الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ فَسَمِعْنَا بِمَوْلُودٍ فِي الْيَهُودِ بِالْمَدِينَةِ فَذَهَبْتُ أَنَا وَالزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى أَبَوَيْهِ فَإِذَا نَعْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمَا فَقُلْنَا هَلْ لَكُمَا وَلَدٌ فَقَالَا مَكَثْنَا ثَلَاثِينَ عَامًا لَا يُولَدُ لَنَا وَلَدٌ ثُمَّ وُلِدَ لَنَا غُلَامٌ أَعْوَرُ أَضَرُّ شَيْءٍ وَأَقَلُّهُ مَنْفَعَةً تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمَا فَإِذَا هُوَ مُنْجَدِلٌ فِي الشَّمْسِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ وَلَهُ هَمْهَمَةٌ فَتَكَشَّفَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ مَا قُلْتُمَا قُلْنَا وَهَلْ سَمِعْتَ مَا قُلْنَا قَالَ نَعَمْ تَنَامُ عَيْنَايَ وَلَا يَنَامُ قَلْبِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ

ਇਹ ਸਾਨੂੰ [ਅਬਦੁੱਲਾ ਬਿਨ ਮੁਆਵੀਆ ਅਲ ਜੁਮਹੀ] ਨੇ [ਹਮਦ ਬਿਨ ਸਲਾਮਾਹ] ਤੋਂ [ਅਲੀ ਬਿਨ ਜ਼ੈਦ] ਤੋਂ [ਅਬਦੁਰਰਹਿਮਾਨ ਬਿਨ ਅਬੂ ਬਕਰਾਹ] ਤੋਂ [ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ] ਤੋਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ: ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਣ) ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਦੱਜਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਤੀਹ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੌਂ ਜਾਣਗੀਆਂ ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੌਂਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਣ) ਨੇ ਦੱਜਲ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਲੰਬਾ, ਪਤਲਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਚੁੰਝ ਵਰਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮੋਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਲੰਬੇ ਹਨ।" ਅਬੂ ਬਕਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਦੀਨਾ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਜ਼ੁਬੈਰ ਬਿਨ ਅਵਾਮ ਨਾਲ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਣ) ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਗਏ ਗੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: ਅਸੀਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਬੂ ਬਕਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਖਮਲੀ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਧੁੱਪ ਹੇਠ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦਾ ਚਾਦਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ? ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ? ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਬੂ ਈਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਹਦੀਸ ਹਸਨ ਗ਼ਰੀਬ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹਮਦ ਬਿਨ ਸਲਾਮਾਹ ਦੀ ਹਦੀਸ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।