Rasulullah melarang menawar barang yang sedang ditawar orang lain

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَقُتَيْبَةُ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قُتَيْبَةُ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَحْمَدُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبِيعُ الرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلَا يَخْطُبُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ سَمُرَةَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ إِنَّمَا مَعْنَى كَرَاهِيَةِ أَنْ يَخْطُبَ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ إِذَا خَطَبَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَرَضِيَتْ بِهِ فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَخْطُبَ عَلَى خِطْبَتِهِ و قَالَ الشَّافِعِيُّ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ لَا يَخْطُبُ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ هَذَا عِنْدَنَا إِذَا خَطَبَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَرَضِيَتْ بِهِ وَرَكَنَتْ إِلَيْهِ فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَخْطُبَ عَلَى خِطْبَتِهِ فَأَمَّا قَبْلَ أَنْ يَعْلَمَ رِضَاهَا أَوْ رُكُونَهَا إِلَيْهِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يَخْطُبَهَا وَالْحُجَّةُ فِي ذَلِكَ حَدِيثُ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ حَيْثُ جَاءَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَتْ لَهُ أَنَّ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ وَمُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ خَطَبَاهَا فَقَالَ أَمَّا أَبُو جَهْمٍ فَرَجُلٌ لَا يَرْفَعُ عَصَاهُ عَنْ النِّسَاءِ وَأَمَّا مُعَاوِيَةُ فَصُعْلُوكٌ لَا مَالَ لَهُ وَلَكِنْ انْكِحِي أُسَامَةَ فَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَنَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنَّ فَاطِمَةَ لَمْ تُخْبِرْهُ بِرِضَاهَا بِوَاحِدٍ مِنْهُمَا وَلَوْ أَخْبَرَتْهُ لَمْ يُشِرْ عَلَيْهَا بِغَيْرِ الَّذِي ذَكَرَتْ

Ibinalita sa amin [Ahmad bin Mani'] at [Qutaibah] ay nagsabi; Ibinalita sa amin [Sufyan bin 'Uyainah] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Sa'id bin Musayyab] mula kay [Abu Hurairah] [Qutaibah] ay nagsabi; nakarating sa kanya mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam. Sinabi ni Ahmad; Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Walang sinuman ang maaaring magbenta (ng mga kalakal na naibenta) sa ibang tao. Walang sinuman ang maaaring mag-alok sa (isang babae) na inalok ng kanyang kapatid." (Abu Isa At Tirmidhi) ay nagsabi; "Ang pinakamahalagang hadith ay isinalaysay mula kina Samurah at Ibn Umar." Sinabi ni Abu Isa; "Ang hadith ni Abu Hurairah ay isang tunay na hadith ni Hasan." Sinabi ni Malik bin Anas; "Ang kahulugan ay kinamumuhian niya kapag ang isang lalaki ay nag-alok sa kanyang kapatid. Kung ang babae ay pumapayag, walang sinuman ang maaaring mag-alok sa kanya." Sinabi ni Shafi'i; "Ang kahulugan ng hadith na ito: hindi maaaring mag-propose ang isang lalaki sa kanyang kapatid. Sa aming palagay, ito ay kung ang babae ay handa at may hilig. Walang sinuman ang pinapayagang mag-propose sa kanya. Hangga't hindi nalalaman ang kanyang kagustuhan o hilig, walang dahilan para mag-propose. Batay sa hadith ni Fatima bin Qais, nang makilala niya ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos ay binanggit niya na sina Abu Jahm bin Hudzaifah at Mu'awiyah bin Abu Sufyan ay nag-propose sa kanya. (Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam) ay nagsabi: "Si Abu Jahm ay isang taong hindi nag-angat ng kanyang tungkod mula sa mga kababaihan, samantalang si Mu'awiyah ay isang mahirap na tao, walang kayamanan, ngunit pinakasalan si Usamah. Ang kahulugan ng hadith na ito ayon sa amin, wallahu a'lam: na si Fatima ay hindi nagbigay ng sagot sa isa sa kanila. Kung ipinaalam niya sa kanya, hindi siya magbibigay ng hudyat sa sinuman maliban sa kanilang dalawa."