Posisi imam dan makmum: Apabila makmum lelaki lebih dari satu

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ أَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ وَعَلْقَمَةَ قَالَا أَتَيْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ فِي دَارِهِ فَقَالَ أَصَلَّى هَؤُلَاءِ خَلْفَكُمْ فَقُلْنَا لَا قَالَ فَقُومُوا فَصَلُّوا فَلَمْ يَأْمُرْنَا بِأَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ قَالَ وَذَهَبْنَا لِنَقُومَ خَلْفَهُ فَأَخَذَ بِأَيْدِينَا فَجَعَلَ أَحَدَنَا عَنْ يَمِينِهِ وَالْآخَرَ عَنْ شِمَالِهِ قَالَ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعْنَا أَيْدِيَنَا عَلَى رُكَبِنَا قَالَ فَضَرَبَ أَيْدِيَنَا وَطَبَّقَ بَيْنَ كَفَّيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَهُمَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ إِنَّهُ سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ عَنْ مِيقَاتِهَا وَيَخْنُقُونَهَا إِلَى شَرَقِ الْمَوْتَى فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ قَدْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِمِيقَاتِهَا وَاجْعَلُوا صَلَاتَكُمْ مَعَهُمْ سُبْحَةً وَإِذَا كُنْتُمْ ثَلَاثَةً فَصَلُّوا جَمِيعًا وَإِذَا كُنْتُمْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَلْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ وَإِذَا رَكَعَ أَحَدُكُمْ فَلْيُفْرِشْ ذِرَاعَيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَلْيَجْنَأْ وَلْيُطَبِّقْ بَيْنَ كَفَّيْهِ فَلَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلَافِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرَاهُمْ و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ قَالَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ قَالَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ أَنَّهُمَا دَخَلَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ وَجَرِيرٍ فَلَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلَافِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ رَاكِعٌ

O n’à dito [o Muhammad bin al-’Ala’ al-Hamdani Abu Kuraib] o l’à dito, o n’à dito [o Abu Muawiyah] da [al-A’masy] da [Ibrahim] da [al-Aswad] e [Alqamah] tutti doî an dito, ‘Semmo anæti à [Abdullah bin ‘a seu casa, o Mas’ud]. derê à ti? ' A nòstra respòsta, 'No'. O l’à dito: «Levâte, dapeu pregâ, dapeu o no n’à ordenou l’appello a-a preghea ò l’iqamat». Dapeu gh'emmo stæto derê. Dapeu o l’à piggiou e nòstre man, dapeu o l’à misso ògnidun de nòscio a-a seu drita e a-a seu manciña. Quande o s'é inchinou, gh'emmo misso e man in scê zenogge'. O l'à dito: «Ma o Abdullah o l'à piggiou e nòstre man, e o l'à misso e palme insemme e o ê à misse tra e cosce». Quande o l’aiva finio de pregâ o l’à dito: «De fæto, vegnià di governanti che finian a preghea a-o seu tempo giusto e reportan a seu implementaçion fin à quande a saià squæxi finia». Se ti î vedde fâ questo, aloa ti preghi à tempo, aloa ti preghi insemme con loiatri e ti fai a tò preghea con loiatri unna çirconçiscion. Se gh’é trei de voscià, pregæ insemme, e se gh’é de ciù, nominæ un de voscià comme imam. Se un de voscià o se inchina, aloa mette e brasse in sce l’atro e se inchina. E mette e palme insemme. Pâ che veddo ancon o Profeta, ch’o l’incroxa e die co-i seu figgi. Dapeu 'Abdullah o gh'à demostrou''. E o n’à dito [o Minjab bin al-Harits at-Tamimi] o n’à dito [o Ibnu Mushir] ch’o l’à dito, -- Pe mezo de unn’atra stradda de narraçion-- e o n’à dito [Othman bin Abi Syaibah] o n’à dito [Jarir] o l’à dito, -- Pe mezo de unn’atra stradda de narraçion-- e o l’à [Yfild] o bin Adam] o n’à dito [Mufadhdhal] tutti narræ da [al-A’masy] da [Ibrahim] da [Alqamah] e [al-Aswad] ‘Che tutti doî an vixitou [Abdullah]’, segondo o scignificato de l’hadith de Abu Mu’awiyah. Into mentre, into hadith do Mushir e do Jarir, ‘L’ea comme se veddesse e die incroxæ do Profeta quande o s’inclinava.