Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Bukhari : 763

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ غَيْرَ مَرَّةٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُسَقَطَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَرَسٍ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَعُودُهُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا وَقَعَدْنَاوَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً صَلَّيْنَا قُعُودًا فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا قَالَ سُفْيَانُ كَذَا جَاءَ بِهِ مَعْمَرٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لَقَدْ حَفِظَ كَذَا قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَكَ الْحَمْدُ حَفِظْتُ مِنْ شِقِّهِ الْأَيْمَنِ فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ الزُّهْرِيِّ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَأَنَا عِنْدَهُ فَجُحِشَ سَاقُهُ الْأَيْمَنُ

Беҙгә әйтелгән [Ғәли бин Ғабдуллаһ] әйтте, беҙгә [Суфьян] бер тапҡыр ғына түгел, [Әз Зөһри] әйтте: «Мин ишеттем [Әнәс бин Мәлик] радлиаллаһу әнһү әйтә: «Рәсүлуллаһу шәлләллаһу ғәләйһи васаллам үҙенең атынан ҡолаған, ул шулай уҡ, мөмкин, тип, уның атынан ҡолаған. уның уң яғы. Һуңынан беҙ уның янына барҙыҡ, оҙаҡ та үтмәне, намаҙ ваҡыты етте, ул ултырып намаҙ уҡыны, беҙҙе намаҙ уҡырға алып барҙы, һуңынан беҙ уның артында ултырып намаҙ уҡыныҡ». Бер ваҡыт Суфьян: «Беҙ намаҙҙы ултырып уҡыйбыҙ», — тине. Намаҙ уҡып бөткәс, ул: «Уны имам иткән берҙән-бер нәмә – уға эйәрергә кәрәк, әгәр ул тәкбир итһә, тәкбирлә, әгәр ҙә ул рәҡүә итһә, эйел, әгәр ул башын күтәрһә, башыңды күтәр, әгәр ҙә ул «СӘМИҒӘЛЛӘҺУ ЛИМӘН ХӘМИДӘХӘ» тиһә, «Аллаһ Тәғәлә маҡтау һүҙҙәрен ишетһен, маҡтау һүҙҙәрен ишетһен». ҺАМДУ -Эй, беҙҙең Рабб, бөтә маҡтау Һиңә-'. Әгәр ул сәждә ҡылһа, һеҙ ҙә сәждә ҡылаһығыҙ». Суфьян: «Мәғмәр алып килгән нәмәме? Мин: «Эйе», — тип яуап бирҙем. Шул саҡта Суфьян: «Ысынлап та, ул был эште ҡараны», — тине. Әз Зөһри: «Һиңә маҡтау, йә Аллаһ!» Ысынлап та, уның ҡорһағының уң яғына һуҡҡанын һаман да хәтерләйем». Беҙ Әз Зөһриҙән айырылғандан һуң, [Ибнү Джүрәйж]: «Ул ваҡытта мин уның эргәһендә инем, шунан ул уң яғына йығылды», — тигән.