Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Abu Dawud : 510

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا بِالْمَدِينَةِ فَصَرَعَهُ عَلَى جِذْمِ نَخْلَةٍ فَانْفَكَّتْ قَدَمُهُ فَأَتَيْنَاهُ نَعُودُهُ فَوَجَدْنَاهُ فِي مَشْرُبَةٍ لِعَائِشَةَ يُسَبِّحُ جَالِسًا قَالَ فَقُمْنَا خَلْفَهُ فَسَكَتَ عَنَّا ثُمَّ أَتَيْنَاهُ مَرَّةً أُخْرَى نَعُودُهُ فَصَلَّى الْمَكْتُوبَةَ جَالِسًا فَقُمْنَا خَلْفَهُ فَأَشَارَ إِلَيْنَا فَقَعَدْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا وَإِذَا صَلَّى الْإِمَامُ قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَلَا تَفْعَلُوا كَمَا يَفْعَلُ أَهْلُ فَارِسَ بِعُظَمَائِهَا

Һөйләне беҙгә [Усман бин Әби Сәйәбә] беҙгә [Джарир] һәм [Вәки] [Әл-Әғмәсиҙән] [Әбү Суфьяндан] [Джәбирҙән] әйтте; Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм бер ваҡыт Мәҙинәлә атҡа менгән, шунан ат уны хөрмә ағасы тамырҙарына төшөргән һәм аяғын һыҙлаған. Шулай итеп, беҙ уға ҡунаҡҡа барҙыҡ, беҙ уны Ғәйсиәнең бүлмәһендә ултырған килеш сөннәт намаҙын уҡып йөрөгәнен тап иттек. Ул -һөйләүсе- тигән; Шулай итеп, беҙ уның артына баҫтыҡ, ә ул беҙҙең менән һөйләшмәне. Шунан беҙ уға тағы ла барҙыҡ -икенсе ваҡытта-, шунан ул ултырып фарыз намаҙын уҡыны, ә беҙ уның артында торҙоҡ, шунан ул беҙгә ултырырға ишара итте, шуға ултырҙыҡ. Ул -һөйләүсе- тигән; Намаҙ уҡып бөткәс, ул: «Әгәр имам ултырып уҡыһа, ултырып уҡы, әгәр имам баҫып уҡыһа, баҫып уҡы, фарсылар үҙҙәренең етәкселәренә ҡылған кеүек эшләмәгеҙ», — тигән.