Sesungguhnya imam dijadikan untuk diikuti, apabila dia rukuk maka rukuklah, bila dia mengangkat kepalanya maka angkatlah kepala

Imam Abu Dawud : 512

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ وَهُوَ جَالِسٌ فَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًاحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الْمَعْنَى أَنَّ اللَّيْثَ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ اشْتَكَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ وَهُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ يُكَبِّرُ لِيُسْمِعَ النَّاسَ تَكْبِيرَهُ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ

Беҙгә [Әл-Ҡәғнәбигә] [Мәликтән] [Хисйәм бин Урвахтан] [атаһынан] Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны [Ғәйсәнән] саллаллаһу ғәләйһи үсәлләмдән әйтелде: ул әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм бер ваҡыт уның өйөндә ултырып намаҙ уҡыған, шунан һуң кешеләр уның артында тороп намаҙ уҡый ине, шуға ул уларға ултырырға ишара яһаны. Һөйләп бөткәс: «Имам тик эйәреп йөрөү өсөн генә яратылған, әгәр ул эйелһә, һин дә эйеләһең, ҡалҡһа, һин дә күтәрәһең, ултырып намаҙ уҡыһаң, ултырып намаҙ уҡыйһың», — тигән. Беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғиткә] һәм [Йәзид бин Халид бин Мәүхибкә] мәғәнә менән һөйләне. [Әл-Ләйет] уларға [Әбү Әз-Зөбәйерҙән] [Джәбирҙән] һөйләгәнен әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ауырып киткән, шуға күрә ул ултырғанда уның артынан намаҙ уҡыныҡ һәм Әбү Бәкер ғаиләһенә тәкбирен әйтте, шунан ул хәҙисте тулыһынса уҡыны.